[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
"Jonge" vaders| 09/01/2007 @ 23:32 |  Hallo allemaal, ik ben ontzettend trots, dat wij zwanger zijn. Het gaat nu allemaal te snel, het is best apart dat wij straks ouders worden, me vriendin is zelf 23 jaar en ik 24 jaar. Vele mensen zeggen dat je te jong bent om nu al een kind te nemen. Maar 1 ding, dit hebben we samen besluiten: als het komt dat komt het, op een avond is het gebeurd. Zullen we nu een kind maken. Weken later, hebben ik voor me vriendin een zwangerschaptest gehaald... Toch was ik bang en toch weer blij. De dag erna hebben we de test uitgevoerd, mijn reactie was terughoudend en blij. Me vriendin was ontzettend blij!!! Ze werd al zenuwachtig en toen ze de uitslag zag, zag haar vreugde uit haar gezicht stralen. Waarom was ik bang, hoe gaan we verder... Want we hebben nog geen eigen huis, me vriendin werkt, ik studeer. zullen we het wel redden met ons financiën. dit als gezien matrieël, houd weer me niet tegen dat ik bewust de besluit heb genomen om een kind te nemen. Waar mij nu omgaat, is dat we een dak onder ons hoofd hebben, om warmte en liefde was ons aan ons aanstaande baby kan geven. Tuurlijk moet er rekening gehouden worden, reeël gezien. willen wij er alles eraan doen, dat het kind niets te kort krijgt en dat is voornaamste met de de belangrijkste middelen, (niet matrieël gezien) om ons kind de warmte en liefde kan geven. Ons kind noemen we tijdens ons zwangerschap periode Keesje. Dus Keesje van ons mag je komen, we staan met open armen op je te wachten. Dit is mijn belevenis die ik even beschrijf, ik vraag me af hoe sommige "jonge" vaders dit beleven. Ciao Tiyo   |
| 10/01/2007 @ 11:54 | Hier een korte reactie van een jonge moeder in spe. Wij zijn er beiden maar 21 en hebben besloten om een kind te krijgen. Ik werk nog maar pas (net afgestudeerd) en mijn vriend studeert ook nog. Wij hebben wel een huis. Toch heeft dat me ook niet tegengehouden om aan kinderen te beginnen(zijn nog niet zwanger). Geniet gewoon van de zwangerschap. Leeftijd heeft niets te maken met liefde en kinderen... |
| 11/01/2007 @ 19:36 Esther en K3   | Heeeeey Tiyo, Wat leuk, een bewust jonge papa!  Van harte gefeliciteerd met jullie 'Keesje'! Als het je leuk lijkt, kom eens kijken op mijn forumpje.. Laat je niet misleiden door de naam, juist bewust jonge papa's zijn ook erruuuuug welkom! http://www.bewustjongmama.tk/ Liefs Esther   |
28/02/2007 @ 10:54 | eeeej, Ja, het lijkt wel een verhaal zoals het onze !! Ik ben momenteel 21 jaar, men vriend 25 jaar !! Ik ga nog altijd studeren (wel niet volledig studerende, moet men jaar opnieuw doen, met veel vakken, die ik niet meer moet doen) !! In ieder geval, wij hebben ook geen huis (appartement) en ik maak me ook héél vaak druk om het financiële !! En weet je wat... dat doet er niet toe, zo lang je kind kleding, eten en liefde krijgt, is zijn/haar leven compleet, niet ?? Ik vind van wel. Geniet van de zwangerschap en denk eraan, jij bent hier de man hé !! Je vrouw werkt en dat betekent dat zij zwangerschapsverlof kan nemen en dat jullie samen héél véél liefde kunnen geven aan dit toekomstig kind !! Het is normaal dat je angst hebt, maar kom, heeft niet iedereen dat een beetje ?? Ik hoop dat je er wat mee bent hé, met mijn uitleg hier  !!Grtz  |
28/02/2007 @ 17:31 | hoi; Nog een reactie van een 'jonge' mama. Alé zo jong ben ik nie meer, ondertussen al 25 maar ik was amper 19 toen mijn dochter geboren werd. Mijn vriend was 21. Het was bij ons ook een heel bewuste keuze en ik heb mij dat nog geen seconde beklaagd. Buiten veel onnozele reacties van veel mensen die denken dat zij alles beter weten was het voor mij perfect zo. Ik heb ondertussen drie kindjes en vrijdag gaat mijn spiraal er terug uit voor onze vierde ( en wslk laatste) spruit. mijn dochter wordt vrijdag al zes en ik ben heel blij dat ik nog zo jong ben. Als ze er straks zestien wordt ben ik toch nog maar 35 en ik hoop dat ik dan nog een beetje 'mee' kan met haar... Alvast veel succes |
| 09/03/2007 @ 09:59 Susie  | Ik ken mensen die perse alles goed willen doen. Ze gaan al een jaar of 5 met elkaar, willen dolgraag kinderen, maar blijven wachten tot alles goed is. Ze woonden al jaren samen in een appartement. Ze hebben allebei al jaren een vaste baan. Nu hebben ze sinds een jaar een mooi groot huis. Ze hebben zich 1,5 jaar geleden verloofd en gaan deze zomer dan eindelijk trouwen. En dan willen ze pas aan kinderen beginnen omdat alles dan eindelijk goed is. Ik denk dat je kan wachten tot je een ons weegt.... Het leven bestaat niet uit wachten. Het leven bestaat uit genieten van het moment. Mijn man en ik wonen samen in een appartement. We kenden elkaar pas 4 maanden toen we besloten ervoor te gaan. Vanaf 5 maanden bezig gegaan en een maandje later al zwanger. We zijn in september getrouwd. En gelukkig dat we zijn!!!! Een stuk gelukkiger dan de 2 die we kennen die alleen maar wachten en wachten en wachten. Ze worden eerlijk gezegd alleen maar ongelukkiger. Natuurlijk is het fijn als je samen een dak boven je hoofd hebt en een inkomen. Maar verder zou ik nooit wachten tot alles perfect is, want dat is het nooit. |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]