Hallo,

Tja, een aantal dingen:

De foto's van Stefan zijn bolleke zijn goed, er zijn geen dichtgroeiende naden te zien, maar zij (ka) wil hem wel zeer scherp in de gaten houden ivm scheefgroei.
Wel een heel erg grote opluchting.

Gisteren gestart met mijn nieuwe baan, mocht heerlijk twee dagen achter elkaar in dezelfde groep, heerlijk!!!! Echt een heel leuk team en schatten van kindertjes.

Dan betreffende mijzelf. Toen ik in december de spiraal liet zetten was dat tijdens een bloeding, dat was verplicht omdat de baarmoedermond dan iets open is. Dit bleek nu naderhand natuurlijk niet een menstruele bloeding te zijn geweest maar waarschijnlijk een innestelling of zo, want ik vloei gewoon bij elke zwangerschap....
De arts had dit niet kunnen zien met een echo, er had bij een zwangerschapstest geen positief resultaat geweest en zelfs met een bloedtest had dit niet duidelijk geworden, zó ontzettend pril was het.
Ik liet niet voor niets een spiraaltje zetten, momenteel zitten wij zowel geestelijk als lichamelijk en financieel best zwaar, wij hebben ervoor gekozen om niet direct opnieuw in verwachting te geraken. Het is ons al eens eerder overkomen wat destijds in een eerste miskraam eindigde.
Ik houd niet van dergelijke verrassingen...
Natuurlijk is mijn hart groot genoeg voor wel 10 zieltjes en die zouden er ook wel komen als wij dat zouden kunnen, zowel geestelijk/lichamelijk en financieel.
In onze situatie met Mike zijn ziekte is het al zwaar met één kindje en dus met twee echt flink aanpoten. Maar... dat willen we zelf en we gaan ervoor.
Een derde kindje is niet wenselijk, en misschien klinkt dat verschrikkelijk hard dat is niet de bedoeling.
Wij zijn blij dat wij de keuze niet hoeven te maken, makkelijk misschien om je zo er vanaf te geraken, maar ik weet niet welke keuze ik zou kunnen maken die de verstandigste is.

Wij zouden bij elke keuze spijt kunnen krijgen. Enerzijds: ach, we hadden het makkelijk aangekund... Anderzijds: we hebben het echt wel veel te moeilijk met drie.

Let op, als we konden zou onze keuze simpel zijn.

Het is maar goed dat de natuur al beslist heeft en dat we niet geweten hebben dat ik in verwachting was terwijl we een hartje hadden gezien kloppen. Dat is veel moeilijker. Dit kindje is al dood ik heb er niet van geweten en er dus ook niet over gedroomd...

Al sluit ik ook dit purkje weer in mijn hart en zal ik het nooit vergeten.
Want ergens doet het wel weer verschrikkelijk pijn in mijn hart...

Linet

Getver zeg, wat jammer dat je toch gecurreteerd moest worden. Ik had zo gehoopt dat het vanzelf je lichaam zou verlaten. Ik heb het nooit meegemaakt maar het lijkt me vreselijk. Veel sterkte hoor!!!

Dikke knuffel,
Galadriel

Hello,

Ik heb hele flinke pijnstillers gekregen die ik tezamen met paracetemol moet slikken. Naproxen... of zo iets.
Ik heb helse pijn in mijn buikstreek, vanmorgen toch maar gebeld omdat het alleen maar erger wordt maar de gyn kon niets vinden. De bm is helemaal schoon. Wel urine ingeleverd en bloed geprikt, maar de uitslag van bloed nog niet binnen, urine wel, daar zat wat in qua ontstekingscellen, maar niet zoveel dat men direct zegt aan de peniciline. MAW, ik mag dus vrolijk (niet dus) doorlopen met de pijn en als het erger wordt weer bellen.

Ik kan amper gaan zitten rechtop staan, hoesten poepen diep zuchten en zelfs plassen doet vreselijke pijn.
Pijnwaardering van 0 tot 10, nou een hele dikke 9,5!!

Ik ga dus lekker slapen.

Oh wel nog even dit, toch weer begonnen met bijvoeding. Banaan gaat er goed in en nog geen reacties op gehad, wortel lukt niet lekker en hij krijgt meer uitslag, bloemkool is niet zo lekker maar gemengd met de banaan gaat Stefan daadwerkelijk met mondje open dus doen we dat maar!
We gaan de goede kant op!
Nou ik nog...

Knuf, Linette

Hey dames, hier ook niet zo goed. Door de nieuwe job heb ik weer heel erge last gekregen van RSI. Loop eigenlijk al een maand met spanningshoofdpijn, pijnlijke schouders, nek, polsen, armen ... rond. Zie het nu even ook niet meer zitten. Ik zou een job zónder computer en zonder repetitieve bewegingen moeten vinden, maar waar vind je dat nu nog? Ik heb al 15 jaar last vanm'n nek en schouders en ik ben bang dat als ik het blijf negeren, ik ooit nog wel eens een chronische pijnpatient word.

Marina, wat vreselijk zeg!

Linette, bij jou de pijn al wat minder?

Groetjes,
Galadriel

Hallo,

En Marina, is het nog gelukt met het andere huis? Het zou wel fijn zijn omdat je al aangeeft dat het zo'n superhuis is. En is het ondertussen goed gegaan met het op gang brengen of moest je nu uiteindelijk alsnog naar het ziekenhuis.

Galadriel, Hoe gaat het met Milan? Die wordt toch ook al ergens rond maart een jaar? Eind maart of zoiets toch? Wat een mijlpaal alweer zeg! Hoe is Luna met haar broertje, is zij lief en leuk of heeft ze ook jaloerse buien en hoe uit zich dat dan?

Hier morgen een gesprek over Alexander zijn soc emotionele ontwikkeling. Spannend vind ik het wel. Maar ook wel met een goed doel, want we willen hem graag helpen omdat hij echt zich niet fijn voelt.

Verder heb ik geen last meer van buikpijn en voel ik mij steeds beter, de moeheid en duizeligheid worden echt minder waardoor ik meer energie overhoud. Fijn!

Stefan gaat minder, we weten niet goed wat er nou mis is of gaat, maar slapen snachts is er bijna niet bij, en overdag zijn het korte slaapjes en moet je hem toch continue een speentje geven. Wij balen er wel van. De verzekering loopt nu ook weer te klooien over de nieuwe machtiging dat ze de verklaring van de arts niet hebben (gewoon daar kwijt dus...) en dat we een nieuwe moeten opsturen. Terwijl we de nota's die meegestuurd waren wel al allemaal terug hebben gekregen... UHM wat doen zij daar?!?!?!
Irritant en om gek van te worden.

Welterusten,
Linette