[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
| 06/02/2007 @ 12:28 | Hai, ja, die reacties zijn soms gewoon moordend, alsof je lichaam minderwaardig wordt voor het moederschap. Ik kreeg mijn 5e (5 jaar na de tweeling) op mijn 41ste, ben nu bijna (nog een week) 43, en snak verschrikkelijk naar een laatste kleintje. Dan zou het voor mij pas af zijn. Maar ja, je moet het met twee willen, hij wil niet. Laat je niet afschrikken, gewoon de signalen van je lichaam beluisteren. Ik was iets sneller moe, dat wel. Ook nadien loopt het wat langzamer, het was bij mij keizersnede, de 3e al, en dat herstel gaat trager dan wanneer je 30 bent. Het nachtelijk opstaan voor de borstvoedingen is zogezegd op die leeftijd ook moeilijker, maar-eerlijk- ik heb er nog nooit eerder ZO van genoten als bij de jonste!! Alsof je door het feit dat je wijzer, rijper, rijker (inwendig) bent geworden, je ook veel intenser van alles geniet!! Ja, ik zou ook de testen laten doen, zelf heb ik de bloednames laten doen, en een drie-dimentionele echo, en de nekplooimeting, geen enkele aanwijzing van afwijkingen, en dat bleek te kloppen, een perfect gezond jongetje, dat op 38 weken "gehaald" werd met de keizersnede. Geniet, geniet, geniet voor mij erbij.... Groetjes, Mama Els ![]() |
| 15/11/2006 @ 10:13 | Hello Leen, proficiat met je klein wondertje. Voor jou is het misschien anders, vermits je een nieuwe vriend hebt. Maar als je al 43 bent en al 6 kindjes hebt met dezelfde man, dat is niet meer normaal. Moest ik nu met iemand anders herbeginnen, zou het helemaal anders zijn. Ik heb veel vriendinnen die hetzelfde meemaken. Wie wil nu nog 7 kindjes van dezelfde man???? Wij zijn nu sinds 17j getrouwd. Er zijn ook up en downs, zoals bij ieder gezin, maar ik heb zelf een scheiding van mijn ouders meegemaakt toen ik 9 was en dat wou ik voor mijn kindjes niet. Ik weet dat het niet altijd mogelijk is een heel leven lang met dezelfde man te blijven. Ik heb zelf veel vriendinnen die gescheiden zijn en die alleen blijven met 2 kindjes, want voor hen is het niet altijd gemakkelijk om opnieuw met iemand te beginnen. Zo Leen, veel succes en veel vreugde met je familie en je toekomstige baby. groetjes![]() |
| 15/11/2006 @ 10:11 | Hello Leen, proficiat met je klein wondertje. Voor jou is het misschien anders, vermits je een nieuwe vriend hebt. Maar als je al 43 bent en al 6 kindjes hebt met dezelfde man, dat is niet meer normaal. Moest ik nu met iemand anders herbeginnen, zou het helemaal anders zijn. Ik heb veel vriendinnen die hetzelfde meemaken. Wie wil nu nog 7 kindjes van dezelfde man???? Wij zijn nu sinds 17j getrouwd. Er zijn ook up en downs, zoals bij ieder gezin, maar ik heb zelf een scheiding van mijn ouders meegemaakt toen ik 9 was en dat wou ik voor mijn kindjes. Ik weet dat het niet altijd mogelijk is een heel leven lang met dezelfde man te blijven. Ik heb zelf veel vriendinnen die gescheiden zijn en die alleen blijven met 2 kindjes, want voor hen is het niet altijd gemakkelijk om opnieuw met iemand te beginnen. Zo Leen, veel succes en veel vreugde met je familie en je toekomstige baby. groetjes![]() |
| 08/11/2006 @ 19:47 | Dag allemaal, eindelijk weer eens tijd. Ik zie dat het in Belgie niet beter is dan in Frankrijk. Ik ben zelf Belg maar woon sinds 14 jaar in Frankrijk. Ik vind het spijtig dat vanaf een zekere leeftijd alles verzwegen wordt. Toen ik de eerste keer zwanger was, dus met 27, mocht ik horen dat ik mij moest haasten want ik toen al niet van de jongste was. Resultaat 3 kindjes op 3 jaar. Maar na 3 wou ik nog ééntje, toen was ik er 34. Dat was voor vrienden en familie het laatste van het laatste. Toen kreeg ik te horen dat het nog ging voor 35. Maar met 39 kreeg ik weer die prikkels en als ik dan zwanger was heb ik het ook niet durven zeggen. Mijn vijfde was maar 14 mnd toen ik onverwacht weer zwanger was. Voor mij geen probleem, ik wou altijd een groot gezin, maar een énorm, énorm probleem voor familie en vrienden. Ik kreeg te horen dat er na 40 andere dingetjes te doen waren dan kindjes krijgen. Zo meisjes tot binnenkort. Marleen![]() |
| 08/11/2006 @ 09:11 Linda | Hey Veerle, blij met je reactie. Dus ook een derde kindje uit je nieuwe relatie. Merkwaardig hoe onze verhalen overeenkomen ! Ik heb het tot nu toe kunnen verzwijgen voor de familie. Ik blijf eigenlijk ook met opzet weg. Op feestjes verberg ik me door stil te blijven zitten of een kleintje op de schoot te nemen. Als ik toch moet rechtstaan, dan houd ik mijn buik harstikke hard in en loop een beetje gekromd, zo is het nog niet gezien geweest. Ik ben nochtans vandaag 5 maanden. Ik hoop dat ik het oudejaarsgedoe kan overbruggen, en dan komen we vanzelf aan bij de bevallingsdatum. Ik duim alvast voor je hoor ! Linda |
| 29/10/2006 @ 10:26 Linda | Hoi Marleen, ik ben nu 44 en vijf maanden zwanger. Voor mij is het mijn derde kindje uit een tweede huwelijk. Mijn eerste kwam op mijn veertigste, mijn tweede op mijn tweeënveertigste. De gyn verzekerde ons dat het heus echt nog kon, hoor. We hebben wel voor alle drie een vruchtwaterpunctie laten doen, alle drie met een prima resultaat. We genieten onwaarschijnlijk veel van onze schatten. Ik heb de indruk dat je op onze leeftijd meer kunt relativeren en alles beter in een tijdscontext kunt zien. Wat is ocharme 10 of 20 jaar ? Tegen de tijd dat wij met pensioen gaan, zijn de kinderen 20 tot 25 jaar. Dus hebben we echt voor die drie gekozen ! We moeten nu wel rekening houden met echt smerige reacties vanuit de omgeving en zelfs vanuit de familie. De gyn had er ons voor gewaarschuwd. Hij zei ook al : van een eerste op die leeftijd wordt er geroddeld, of je er nu nog een paar kindjes bij krijgt of niet, geroddeld blijft er toch. Maar het blijft toch even wennen hoor, die smerige reacties. Ik probeer de zwangerschap zoveel als mogelijk te verbergen. Voor de familie en de kenissen valt dat goed mee, op de school waar ik lesgeef, zie ik de ogen vuur spuwen als ze naar me kijken. Ik verlang al tot de zwangerschap voorbij is, tot we eindelijk met zijn vijven zijn. Maar niets of niemand zou me kunnen beletten om hetzelfde precies opnieuw te doen. Eens het kindje er is, dan valt alle agressie weg, hoop ik. Groetjes, Linda |
| 23/10/2006 @ 10:27 | Hello, ik had graag reacties gekregen van vrouwen die zwanger waren na 43j. Ik heb zelf 6 kindjes en wij zouden graag een 7de. Maar heb meer angst voor de gezondheid van baby en mij. Wie geeft mij raad ? ![]() |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]











nog eens zwanger met 43 jaar ?


Wij zijn nu sinds 17j getrouwd. Er zijn ook up en downs, zoals bij ieder gezin, maar ik heb zelf een scheiding van mijn ouders meegemaakt toen ik 9 was en dat wou ik voor mijn kindjes niet. Ik weet dat het niet altijd mogelijk is een heel leven lang met dezelfde man te blijven. Ik heb zelf veel vriendinnen die gescheiden zijn en die alleen blijven met 2 kindjes, want voor hen is het niet altijd gemakkelijk om opnieuw met iemand te beginnen. Zo Leen, veel succes en veel vreugde met je familie en je toekomstige baby. groetjes

Maar na 3 wou ik nog ééntje, toen was ik er 34. Dat was voor vrienden en familie het laatste van het laatste. Toen kreeg ik te horen dat het nog ging voor 35. Maar met 39 kreeg ik weer die prikkels en als ik dan zwanger was heb ik het ook niet durven zeggen. Mijn vijfde was maar 14 mnd toen ik onverwacht weer zwanger was. Voor mij geen probleem, ik wou altijd een groot gezin, maar een énorm, énorm