< 9Maand-Sponsor >





< Publiciteit >

Baby Junior

Jolena

BasilKato.be

Rainbowbabies

Pepatino.be

BabyGoodies.eu

Popje.com

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Forumoverzicht » Archief » Grote gezinnen » nog eens zwanger met 43 jaar ?

[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]

[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
9Maand-Forum » Archief » Grote gezinnen
nog eens zwanger met 43 jaar ?
23/10/2006 @ 10:27

Hello, ik had graag reacties gekregen van vrouwen die zwanger waren na 43j. Ik heb zelf 6 kindjes en wij zouden graag een 7de. Maar heb meer angst voor de gezondheid van baby en mij. Wie geeft mij raad ?

Link naar deze reactie
29/10/2006 @ 10:01

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hoi?

ik ben zelf juist 35 dus op dat gebied kan ik je geen raad bieden.

maar het is niet je eerste zwangerschap en als je dokter het licht op groen zet zou ik zeggen , meid ga ervoor

greats nic

men zus is 39 en plant een zesde dit jaar

Link naar deze reactie
29/10/2006 @ 10:26
Linda

Hoi Marleen,

ik ben nu 44 en vijf maanden zwanger. Voor mij is het mijn derde kindje uit een tweede huwelijk. Mijn eerste kwam op mijn veertigste, mijn tweede op mijn tweeënveertigste. De gyn verzekerde ons dat het heus echt nog kon, hoor. We hebben wel voor alle drie een vruchtwaterpunctie laten doen, alle drie met een prima resultaat.
We genieten onwaarschijnlijk veel van onze schatten. Ik heb de indruk dat je op onze leeftijd meer kunt relativeren en alles beter in een tijdscontext kunt zien. Wat is ocharme 10 of 20 jaar ? Tegen de tijd dat wij met pensioen gaan, zijn de kinderen 20 tot 25 jaar. Dus hebben we echt voor die drie gekozen !
We moeten nu wel rekening houden met echt smerige reacties vanuit de omgeving en zelfs vanuit de familie. De gyn had er ons voor gewaarschuwd. Hij zei ook al : van een eerste op die leeftijd wordt er geroddeld, of je er nu nog een paar kindjes bij krijgt of niet, geroddeld blijft er toch.
Maar het blijft toch even wennen hoor, die smerige reacties. Ik probeer de zwangerschap zoveel als mogelijk te verbergen. Voor de familie en de kenissen valt dat goed mee, op de school waar ik lesgeef, zie ik de ogen vuur spuwen als ze naar me kijken.
Ik verlang al tot de zwangerschap voorbij is, tot we eindelijk met zijn vijven zijn. Maar niets of niemand zou me kunnen beletten om hetzelfde precies opnieuw te doen. Eens het kindje er is, dan valt alle agressie weg, hoop ik.
Groetjes, Linda

Link naar deze reactie
06/11/2006 @ 15:23

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hey,
ik ben 41 en we proberen terug zwanger te raken, voor mij een zesde kindje voor mijn echtgenoot een derde.
Linda, Hier ook zo'n vreselijke reakties maar bij mij komen de negatieve reakties voornamelijk uit de familie. kennissen, vrienden en buren reageerden allemaal heel positief bij mijn laatste zwangerschap... Als ik nog een keertje zwanger raak ben ik van plan om zolang mogalijk weg te blijven bij mijn ouders, zussen en andere familieleden. En hopelijke reageren de vrienden hier terug zo positief.
Groetjes,
Veerle

Link naar deze reactie
08/11/2006 @ 09:11
Linda

Hey Veerle,
blij met je reactie. Dus ook een derde kindje uit je nieuwe relatie.
Merkwaardig hoe onze verhalen overeenkomen ! Ik heb het tot nu toe kunnen verzwijgen voor de familie. Ik blijf eigenlijk ook met opzet weg. Op feestjes verberg ik me door stil te blijven zitten of een kleintje op de schoot te nemen. Als ik toch moet rechtstaan, dan houd ik mijn buik harstikke hard in en loop een beetje gekromd, zo is het nog niet gezien geweest. Ik ben nochtans vandaag 5 maanden. Ik hoop dat ik het oudejaarsgedoe kan overbruggen, en dan komen we vanzelf aan bij de bevallingsdatum.
Ik duim alvast voor je hoor !
Linda

Link naar deze reactie
08/11/2006 @ 15:07

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hey Linda,
ik vrees dat ik het niet zal kunnen verbergen. Ik heb zo al een buikje en als ik zwanger ben dan zet mijn buik dadelijk uit naar voor. Na vijf zwangerschappen is de elastiek helemaal uit mijn buikspieren en ik moet eerlijk bekennen dat ik gewoon te lui ben om er veel aan te doen. Bij Saskia droeg ik vanaf week 8 van mijn zwangerschap al zwangerschapsbroeken omdat ik nergens meer inkon. Ik wordt niet zwaar in gewicht: gemiddeld 10 kilo elke zwangerschap maar ik blaas op... mijn buik dan toch. Je ziet niet dat ik zwanger ben als je me langs achter ziet en ook mijn gezicht, handen of voeten zwellen niet op... alleen mijn buik vanaf de eerste week al!
Ik ga het ook niet proberen om te verbergen dat ik zwanger ben.... maar ik ga het ook niet vertellen. Ze zullen het wel zien en dan hangt het ervanaf of ze het durven vragen of niet hé Het is trouwens niet eens zeker dat ik nog een keertje zwanger raak dus ga ik me daar nu nog geen zorgen over maken. En euh... het is nog altijd mijn leven en zolang ik hiervan geniet en tevreden ben is er toch geen probleem....
Groetjes,
Veerle

Link naar deze reactie
08/11/2006 @ 16:24

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hoi,

fijn voor jullie dat jullie zwanger zijn of proberen om je gezinnetje uit te breiden.

ik snap niet hoe mensen zo negatief tegen zo iets mooi kunnen staan.
het is toch jullie eigen keuze die telt en niet hun mening.

zelf krijgen we ook wel negatieve reacties maar dan over de grote van ons gezin :)
greats nic

Link naar deze reactie
08/11/2006 @ 16:45

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hey Maxnic,
uitgerekend voor 14 februari zie ik op je banner. Leuke datum hé. Krijgen jullie dan ook zoveel negatieve reakties? Erg hé? Het ergste vind ik dat we de slechtste reakties krijgen van mensen waarvan we juist verwacht hadden dat ze blij gingen zijn. Mijn moeder vind dat ik stom ben omdat ik in mijn tweede huwelijk terug aan kindjes begonnen ben. Zij vind dat ik zo problemen zoek en vreest dat mijn tweede echtgenoot me ook gaat laten zitten met de kinderen.... Gunter vind het dus alles behalve plezant om vergeleken te worden met mijn ex. Mijn zus vind dat ik te oud ben om nog kinderen te krijgen en mijn beste vriendin die vind dat ik egoïstisch ben.
Groetjes,
Veerle

Link naar deze reactie
08/11/2006 @ 19:47

Dag allemaal, eindelijk weer eens tijd. Ik zie dat het in Belgie niet beter is dan in Frankrijk. Ik ben zelf Belg maar woon sinds 14 jaar in Frankrijk. Ik vind het spijtig dat vanaf een zekere leeftijd alles verzwegen wordt. Toen ik de eerste keer zwanger was, dus met 27, mocht ik horen dat ik mij moest haasten want ik toen al niet van de jongste was. Resultaat 3 kindjes op 3 jaar. Maar na 3 wou ik nog ééntje, toen was ik er 34. Dat was voor vrienden en familie het laatste van het laatste. Toen kreeg ik te horen dat het nog ging voor 35. Maar met 39 kreeg ik weer die prikkels en als ik dan zwanger was heb ik het ook niet durven zeggen. Mijn vijfde was maar 14 mnd toen ik onverwacht weer zwanger was. Voor mij geen probleem, ik wou altijd een groot gezin, maar een énorm, énorm probleem voor familie en vrienden. Ik kreeg te horen dat er na 40 andere dingetjes te doen waren dan kindjes krijgen. Zo meisjes tot binnenkort. Marleen

Link naar deze reactie
15/11/2006 @ 01:43
Leen

Online Status Stuur bericht
Ik ben dan wel geen 43 maar ben bijna een 40tiger.
Ik heb 3 kids samen met mijn ex: Hanne, Lotte en Stef.
Ik ben nu opnieuw zwanger van mijn nieuwe partner.
De kinderen weten van vorige week dat er een nieuw wondertje bijkomt. Ze waren door het dolle heen. Vooral van de reactie van de oudste was ik verschoten aangezien ik dacht dat ze me ging vervloeken maar dat was niet zo.
We gaan wel wachten met het tegen de ouders te zeggen.
Maar hun reactie zal ook wel positief zijn!

Liefs
Leen

Link naar deze reactie
15/11/2006 @ 10:11

Hello Leen, proficiat met je klein wondertje. Voor jou is het misschien anders, vermits je een nieuwe vriend hebt. Maar als je al 43 bent en al 6 kindjes hebt met dezelfde man, dat is niet meer normaal. Moest ik nu met iemand anders herbeginnen, zou het helemaal anders zijn. Ik heb veel vriendinnen die hetzelfde meemaken. Wie wil nu nog 7 kindjes van dezelfde man???? Wij zijn nu sinds 17j getrouwd. Er zijn ook up en downs, zoals bij ieder gezin, maar ik heb zelf een scheiding van mijn ouders meegemaakt toen ik 9 was en dat wou ik voor mijn kindjes. Ik weet dat het niet altijd mogelijk is een heel leven lang met dezelfde man te blijven. Ik heb zelf veel vriendinnen die gescheiden zijn en die alleen blijven met 2 kindjes, want voor hen is het niet altijd gemakkelijk om opnieuw met iemand te beginnen. Zo Leen, veel succes en veel vreugde met je familie en je toekomstige baby. groetjes

Link naar deze reactie
15/11/2006 @ 10:13

Hello Leen, proficiat met je klein wondertje. Voor jou is het misschien anders, vermits je een nieuwe vriend hebt. Maar als je al 43 bent en al 6 kindjes hebt met dezelfde man, dat is niet meer normaal. Moest ik nu met iemand anders herbeginnen, zou het helemaal anders zijn. Ik heb veel vriendinnen die hetzelfde meemaken. Wie wil nu nog 7 kindjes van dezelfde man???? Wij zijn nu sinds 17j getrouwd. Er zijn ook up en downs, zoals bij ieder gezin, maar ik heb zelf een scheiding van mijn ouders meegemaakt toen ik 9 was en dat wou ik voor mijn kindjes niet. Ik weet dat het niet altijd mogelijk is een heel leven lang met dezelfde man te blijven. Ik heb zelf veel vriendinnen die gescheiden zijn en die alleen blijven met 2 kindjes, want voor hen is het niet altijd gemakkelijk om opnieuw met iemand te beginnen. Zo Leen, veel succes en veel vreugde met je familie en je toekomstige baby. groetjes

Link naar deze reactie
18/01/2007 @ 09:28
Yvette

Online Status Bekijk profiel
Ik snap werkelijk niet waar sommige mensen zich mee bemoeien! volgens mij is het puur jaloezie! doe allemaal lekker wat je zelf wilt hoor, het is jullie keuze! veel plezier met de zwangerschappen!!!!!!!!!!!!

Link naar deze reactie
06/02/2007 @ 12:28

Hai,

ja, die reacties zijn soms gewoon moordend, alsof je lichaam minderwaardig wordt voor het moederschap. Ik kreeg mijn 5e (5 jaar na de tweeling) op mijn 41ste, ben nu bijna (nog een week) 43, en snak verschrikkelijk naar een laatste kleintje. Dan zou het voor mij pas af zijn. Maar ja, je moet het met twee willen, hij wil niet.
Laat je niet afschrikken, gewoon de signalen van je lichaam beluisteren. Ik was iets sneller moe, dat wel.
Ook nadien loopt het wat langzamer, het was bij mij keizersnede, de 3e al, en dat herstel gaat trager dan wanneer je 30 bent.
Het nachtelijk opstaan voor de borstvoedingen is zogezegd op die leeftijd ook moeilijker, maar-eerlijk- ik heb er nog nooit eerder ZO van genoten als bij de jonste!! Alsof je door het feit dat je wijzer, rijper, rijker (inwendig) bent geworden, je ook veel intenser van alles geniet!!
Ja, ik zou ook de testen laten doen, zelf heb ik de bloednames laten doen, en een drie-dimentionele echo, en de nekplooimeting, geen enkele aanwijzing van afwijkingen, en dat bleek te kloppen, een perfect gezond jongetje, dat op 38 weken "gehaald" werd met de keizersnede.
Geniet, geniet, geniet voor mij erbij....
Groetjes,
Mama Els

Link naar deze reactie

[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]