Hoi,

Ja, helaas ben ik er ook bekend mee.
Calvin heeft het sinds hij een jaar of 2,5 was.
Hij is inmiddels getest en blijkt allergisch voor pollen, paarden, honden, katten.
Grootste probleem zijn de pollen. Hij heeft echt een verschrikkelijke vorm van hooikoorts.
Van de honden/katten heeft hij niet zoveel last.
We hebben zelf 3 honden. Daarvan zitten er 2 in een buitenverblijf en 1 (die niet verhaart) binnen. Daar heeft hij geen last van. Ook niet als die andere twee binnenshuis zijn. De kat geeft ook geen problemen.
Hij leert wel van ons de handen te wassen na het aanraken van de dieren voordat hij er weer mee in zijn gezicht gaat zitten.
Paarden zijn lastiger. We hebben er zelf 2. Daar is hij bijna nooit mee in aanraking. Van aaien krijgt ie ook geen last. Dus misschien dat het bij de paarden ook meer ligt aan het hooi etc.
Maar goed, uit de bloedtest is dus wel gekomen dat hij allergisch is voor al die dingen.
Hij gebruikte toen hij heel klein was 2 puffers met een voorzetkamer. De ene puffer was als onderhoud, ter voorkoming van luchtweginfecties. Die werd dan ook dagelijks 2 keer gebruikt. En de andere werkte luchtwegverwijdend, die gebruikten we dus als hij benauwd was.
Inmiddels zijn de medicijnen vervangen voor medicatie voor volwassenen en is de voorzetkamer vervallen (hij heeft deze vanaf zijn 5e, is nu 6jaar).
Tegen de hooikoorts heeft hij Xyzal en oogdruppels. Maar dit werkt niet voldoende dus gaan we dit jaar weer verder zoeken naar iets beters.
Wij maken ons niet te druk om alles. Hij doet alles, doet overal aan mee. En we laten ons nergens door beperken.
Wanneer hij een rotdag heeft laat je gewoon je afspraken vallen. Maar het is niet zo dat wij niet naar de kinderboerderij gaan omdat ze daar beesten hebben bijvoorbeeld. Als calvin dat wil, dan gaan we gewoon.
Hij is helemaal idolaat van boerderijgebeuren (wij komen uit een dorpje) en gaat niets liever als mee grasmaaien met kennissen van ons op de traktor. Foute boel natuurlijk. Maar hij weet nu inmiddels na die jaren wel wat hij kan of niet en wat de gevolgen kunnen zijn. Dat leren ze echt heel snel.
Als hij al heel de week last heeft van benauwdheid etc, dan houden we hem wel op de rem hoor. Dus minder afspreken na school, een keer niet meegymen, etc.
Op school wilden ze op een gegeven moment dat hij zijn medicijnen bij zich zou hebben. Dit doe ik dus niet. Ik ben degene (samen met pa natuurlijk) die bepaald of medicatie nodig is of niet. Wanneer ze dat op school gaan doen weet ik niet meer of het wel echt nodig was en in hoeverre hij benauwd was.
Daarbij krijgt je kind al zo snel een stempel met "ASTMA". Dat is voor hem ook niet leuk.
Het is calvin die astma heeft, en niet ASTMA met calvin.
Hij heeft tot nu toe twee keer een aanval van benauwdheid gehad die we thuis niet onder controle konden krijgen. Dan kreeg hij dubbele pufjes luchtweg vrij makend en dat ieder uur. Maar dat lukte dan niet. Dus heeft hij tot nu toe twee keer in het ziekenhuis gelegen. Dat is dan gelukkig maar voor 1 nachtje geweest. Hij heeft dat alleen maar als leuk ervaren. Maar ja, wat wil je. Je komt doodziek aan en door wat ademen door een kapje voel je je binnen no-time helemaal toppie. Lekker spelen daar! Haha, geen ziekenhuis -trauma dus.
Volgens de kinderarts kreeg ik de tip:
de meeste aanvallen komen voort uit verkoudheid. Dus daar letten wij wel extra op.
Calvin gebruik in principe alleen 2 keer daags de medicijnen voor het voorkomen van de luchtweginfecties. Maar wanneer hij echt verkouden is krijgt hij standaard eerst een puf om de luchtwegen wijder te maken en dan pas de andere medicatie. OP die manier weten we zeker dat ze goed worden opgenomen omdat de longblaasjes dan verder open staan.
Ik hoop dat je wat aan mijn info hebt, en als je vragen hebt lees ik het wel.
Laat je niet te gek maken!

groetjes kaat

Dag iedereen,

Hier net hetzelfde verhaal: ons dochtertje, ondertussen dik 3 jaar, gaat sinds haar 7 maanden naar de creche. Ze kon geen volledige week naar de kribbe: van de ene luchtweginfectie in de andere, van de ene bronchite naar de andere... Het is allemaal begonnen met RSV in november 2004: ze lag een week in het ziekenhuis. Toen begon de miserie: Ze hoestte constant, wij waren kapot: 's nachts sliepen we niet omdat ze bijna stikte. Ze piepte, kraakte en reutelde constant. Op piekmomenten zag ze zelfs blauw. Ik kan je verzekeren: geen pretje, hoor. Toen ze 18 maanden was, schreef de KA Pulmicort puffers voor (cortisone). Dat was even een verademing, maar het effect was niet spectaculair. Winter 2005: terug RSV, deze keer zonder ziekenhuisopname. En dit ging weer van kwaad naar erger. De ene luchtweginfectie na de andere. Winter 2006 - 2007: weer RSV, al de derde keer. Van november tot begin april: 12 (!!) bronchiten, ondanks de cortisone puffs.
Allerlei onderzoeken zijn gebeurd toen ze 18 maanden was: allergietest, astma-onderzoek, mucovicidose onderzoek. Alles was negatief. Onze dochter mankeert niets, gewoon gevoelige luchtwegen. En daar zal ze wel uitgroeien.
Net voor de paasvakantie (de 12de bronchite) was de maat vol en zijn we op zoek gegaan naar alternatieve geneeskunde. Eerst zijn we naar osteopaat Erwin Hermans in Brasschaat gegaan. Hij past de gesret-methode toe en beweert dat hij zelfs astma-patienten kan genezen. Ons meisje heeft 4 kraaksessies gehad, dit is geen leuk zicht. Ze brulde tijdens het kraken, maar achteraf zei ze toch dat hij haar geen pijn gedaan had. We waren heel sceptisch, maar toch zijn we met de cortisone puffs gestopt. Ze krijgt ook een ondersteunende homeopatische behandeling, oa met Echinacea-siroop en korreltjes ter versterking van haar luchtwegen. Ondertussen is ze 8 weken full continu naar school geweest, zonder hoest, zonder snottebel, ... Een mirakel. Iets heeft er geholpen: osteopathie en/of homeopathie. Het resultaat is fenomenaal! Dit hadden we ng nooit meegemaakt. Vorig jaar zijn we 1 mei gestopt met de cortisone om af te wachten wat de zomer zou geven en 25 mei zijn we terug gestart. Niet te doen. Dit jaar zijn we eind april gestopt en nog steeds is ze kerngezond.

Denk alsjeblieft na voor je je kindje laat volproppen met antibiotica en cortisone. Waarschijnlijk heeft de cortisone en de antibiotica ons meisje haar afweersysteem aangetast.
Wij zijn altijd tegen alternatieve geneeskunde geweest, maar we waren zo wanhopig dat we het een kans gegeven hebben. Nu hebben we uiteraard spijt dat we het niet eerder gedaan hebben.

Laat je niet met een kluitje in het riet sturen: OK ze bouwen weerstand op door ziek te zijn. Maar er zijn grenzen. Door constant ziek te zijn, krijgen ze achterstand in hun 'ontwikkeling'. Hun lichaam heeft alle energie nodig om te genezen en dat kan ten koste gaan van bv groei.

Kijk maar eens op: http://www.asthme-reality.com

Hopelijk heb je iets aan mijn getuigenis.

V