Koekoek,

ik leef nog!
En jij, Elsje?

Koekoek Elsje!

ja, wij worden er ook niet jonger op (allé, we zitten nog onder de 30), maar ik heb een gelatenheid over me. Het heeft toch geen zin om me erin op te stressen, dat helpt niets vooruit. We zien wel. Is het dit jaar niet, dan is het misschien volgend jaar. Snap je mù'n gevoel zo'n beetje? Er zijn zoveel teleurstellingen en zo geweest, dat ik nu echt deze gelaten houding over me heb en om eerlijk te zijn, zo gaat 't veel beter.
Wanneer krijg je trouwens resultaat van dat uitstrijkje en dat biopt? Moet je binnenkort terug naar de gyn? wat stelt hij voor? Moeten jullie nu alle testen en zo door? Of wat is er al gebeurd?

Sorry, hoor, je moet 't me zeggen als ik te indiscreet word.

Groetjes!

Hey Elsje,

ja, inderdaad, sinds ik die houding heb aangenomen, gaat 't me beter af. Ik kan ook niet veel anders, hé.
Jij weet dus al met welke medicatie je te werk zal moeten gaan. Da's ook al een houvast, hé. Je vertelde dat jullie al onderzoeken gehad hebben vorig jaar, de welke waren dat dan allemaal? Sorry als je me indiscreet vindt, je hoeft 't me niet te zeggen, maar ik ben daar nieuwsgierig naar, naar hoe dergelijke zaken verlopen en zo.
Wanneer mag je trouwens met de clomid beginnen?

Hey Elsje,

Oei, ook zo'n lange cyclus. Bij mij is dat heel gewoon, maar ik kan me voorstellen dat 't rotvervelend is als je anders gewoon bent. Tjonge, niet tof!
Intussen ben je gestart met de clomid, denk ik, hé. Viel dat mee? Heb je er last van? En gaan jullie nu werken met inseminaties, of is dat niet nodig? Sorry, hoor, als ik teveel vragen stel... Nu maar hopen dat de medicatie je lichaam in de juiste richting vooruit helpt, hé.

Hey Tod,

Blijkbaar ligt het op de andere site compleet stil.
Alles in orde met jou?

Met mij gaat het prima. We zijn ondertussen al aan de 2de cyclus met clomid bezig. Emotioneel heb ik het wel lastig, blijkbaar werken die pillen enorm op m'n gemoed en ik kan héél diep zakken. Het begint me lastig te vallen dat het zo lang duurt. Heb onlangs eens de cyclussen geteld en kwam aan 20...
Geduld is een mooie zaak hé

Vele groetjes,
Elsje

Hey Elsje en de anderen,

je ziet dat ik m'n banner heb aangepast... Ik heb het enkele weken moeilijk gehad met zwijgen, maar als je stevig genoeg mottig bent, dan lukt dat wel...

Elsje, ik vind 't vooral vervelend dat ik tegen jou heb gezwegen, want jij hebt 't helemaal niet gemakkelijk met zwanger worden... En alhoewel wij helemaal niet mogen klagen, is het bij ons ook niet op wieltjes verlopen. Ik herken me dus wel gedeeltelijk in je verhaal... Ik hoop dat je dat hoop geeft om door te gaan en er in te blijven geloven, want ook voor ons waren clomid, pregnyl en menopur aan de orde.

Elsje?

Hey Elsje,

je hebt gelijk dat je me wat onder m'n voeten geeft, maar 't probleem is dat ik hier niet meer vrijuit kon praten om een aantal redenen. Het feit dat ik hier enkele mensen heb herkend én omgekeerd, makt dat ik m'n bek hier zoveel mogelijk in m'n pluimen hield. Sociaal zijn is anders, I know

Jij hebt intussen je eerste IUI achter de rug en ja, ik kan goed begrijpen dat je ferm weet van de hormonen. Ik had dat met de clomid ook. Al bleef ik emotioneel nogal stabiel, ik had wel zo'n "onrust" in m'n lijf, moest veel naar 't toilet (ook 's nachts) en had enorm last van vapeurs. Maar wellicht is de dosis die jij krijgt hoger of niet?
In ieder geval heb ik een vriedin die nu zwanger is met IUI, als je dat hoop kan geven? Ik duim echt voor jou!! Dat meen ik!!


Dat je je eerste IUI achter de rug hebt, betekent dat dan dat je nu in de wachtweken zit, of moet je nu wachten op de volgende ronde. Ik hoop zo het eerste...

Meiske, ik weet dat 't niet helemaal fair was dat ik hier niet meer ben komen zeggen, maar dat neemt niet weg dat ik écht voor je duim en hier geregeld kwam zien hoe het met je was...

In ieder geval een dikke knuffel!!

Elsje,

ik heb je een berichtje gestuurd.

Alles goed?

Hey Elsje,

hoe was de follikelmeting? Zat alles een beetje goed qua groei van het follikel, baarmoederslijmvlies en zo? Het is inderdaad omslachtig en zwaar, mensen beseffen nog niet de helft wat het inhoudt, tot je er zelf inzit... En als je dan ook emotioneel last hebt van de hormonen, wordt 't helemaal zwaar. Kunnen jullie er met z'n tweetjes samen ook over praten? Ik hoop het zo! In ieder geval ben ik een enorme voorstander van nu en dan een rustronde.
Wanneer gaan jullie over op IUI of zijn jullie daar nu al mee bezig? Een vriendin van me is met IUI zwanger geworden. Bij haar was er niets te vinden, er waren geen problemen, maar ze moest wel zwanger worden met donorsperma, vandaar IUI. Het heeft 9 rondes geduurd, maar kijk, ze is intussen al een maand verder in haar dan ik. 'k Hoop zo dat 't voor jou ook zo kan lukken, maar dan liever iets rapper!

Elsje, ik ben "blij" dat je me zegt dat mijn je een steek van jaloezie geeft. Al klinkt dat van mij uit nu wel héél gemakkelijk want ik "sta al aan de overkant", maar ik weet héél goed hoe zo'n situatie aanvoelt... Nu ik zelf zwanger ben, merk ik dat mensen er op verschillende manieren mee omgaan: ofwel negeren en verzwijgen ze gewoon de zwangerschap en het feit dat er nu bij ons een kindje zit aan te komen ofwel geven ze gewoon grif toe: ik vind dit fijn voor jou maar het doet me ook pijn. Ik vind 't laatste het beste, ook en zeker voor de persoon bij wie het (nog) niet lukt of die geen partner heeft of om een andere reden ongewild moet wachten. Ik praat liever open over de dingen, ookal is dat helemaal niet gemakkelijk.

Pff, weer een hele uitleg, sorry daarvoor. 'k Hôop dat je me een beetje snapt...

In ieder geval heel veel groetjes!