Hoi,

Hier ben ik, mijnzijn gisterenmiddag toch doorgekomenmits ik na men klusperiode he t gevoel had dat het niks zou zijn deze maand had ik me er wel op voorbereid.
Maar ze waren wel een dag te laat en natuurlijk begon het wel wat te kriebelen. Ik had me alleszins al wel voorgenomen niet te testen want vrijdag moet ik toch op jaarlijkse controle bij de gynocoloog. Weet je wat ik wel een beetje raar vind; als mijn doorkomen heb ik altijd een dubbel gevoel, aan de ene kant ben ik teleurgesteld maar aan de andere kant vind ik het ook niet heel erg. Ik weet heel zeker dat we graag een kindje willen maar ik ben ook wel bang voor het "onbekende" vooral omdat wij heel moeilijk kinderopvang gaan vinden (wij hebben ook geen familie dicht bij ons wonen) en de dag van vandaag is het niet zo simpel om thuis te blijven om zelf voor je kindje te zorgen.
Voor diegene die al een kindje hebben, hoe hebben jullie dat geregeld?

Groetjes Carolien

Ik herken dat wel hoor Carolien. Ik wil dolgraag een kindje, maar ergens is er toch ook een beetje die vrees van ’help’, wat als het zover is. Ik heb ook geen familie in de onmiddellijke omgeving en kinderopvang vinden is zo hels moeilijk, vooral omdat ik wel wil blijven werken. Niet meer voltijds, want dat is nu zonder baby ook al zwaar en vermoeiend, maar toch nog zeker halftijds. Maar ik probeer me daar nu niet te veel zorgen over te maken, eerst zwanger geraken en verder zien we wel...

Door dit forum leer ik heel wat bij over vruchtbaarheid en zwangerschapsverschijnselen. Vorige week heb ik een vriendin overtuigd toch een test te kopen omdat de kenmerken die ze opsomde mij toch wel vrij ’raak’ leken... en ja hoor.. ze blijkt zwanger te zijn. Vind het super voor haar. Het is nu ongeveer het 6de koppel in mijn naaste omgeving dat zwanger is... nu ik nog

Is dat echt waar dat elke kilo te veel een belemmering is? Ik heb nl. toch ook wel wat licht overgewicht. Niet echt heel dik of zo, eerder wat ze noemen wat ’molliger’. Ben echter altijd zo geweest en heb mij na veel vruchteloze diëten ongeveer verzoend met hoe ik eruit zie... moet ik nu echt terug op zo’n slopend dieet????

Groetjes

Hey,

Het stoort niet dat je wat dikker bent als je zwanger wil geraken maar bij mij zou het de oorzaak kunnen zijn van mijn verstoorde cyclus. Maar het is zeker geen belemmering om zwanger te geraken. Het is enkel zo dat mijn hormonen in de war zijn geraakt door die plotse gewichtstoename.
Maar als je geen problemen hebt met je cyclus moet je zeker niet op dieet.

dd, ik ben ook bij de gyn geweest en die onderzoeken zijn echt niet zo eng. Waarschijnlijk zal hij, naast het uitstrijkje, een echo maken van je baarmoeder en eileiders maken, zo een inwendige echo. Dat is niet echt leuk, hoogstens wat genant. Maar liever dit dan bij de tandarts een tand laten plomberen. Het doet absoluut geen pijn.

groetjes
Nathalie

Bedankt allemaal voor jullie reacties.
Ook wel lekker om te lezen dat ik niet de enige ben die
door het stoppen van de pil wat zwaarder is geworden en ook nog niet zwanger is. Ik wens jullie allemaal ’dit geluk’ en blijf erin geloven!
Groet, Alexandra.

Hallo allemaal,

Gewoon een korte reactie om jullie een hart onder de riem te steken. Bij ons heeft het 18mndn geduurd.
Ze zeggen soms het zit tussen de oren en misschien zit er wel een grond van waarheid in.

Ondanks goede tests, zowel bij mijn eega als bij mij enz.. heb ik een eileider test laten doen. Hierbij spuiten ze een vloeistof in om te zien of de eileiders toegankelijk zijn. Bleek dat er bij mij maar 1 was. Gevolg ik had 1 kans op 2 om zwanger te worden.

Gezien de reeds lange periode hebben we toen een afspraak gemaakt in de vruchtbaarheidskliniek. En toen tot onze grote verbazing, de week voor onze afspraak, ontdekte ik dat ik spontaan zwanger was.

Dus misschien was er toch onbewust een druk van ons schouders gevallen was, dus niet wanhopen, het komt meestal wel spontaan.

groeten,

Hoi nathalie,

we zitten allemaal bij anti devils juni.

Had ook al zo het idee dat het hier heel stilletjes was. Ben de anti devils club juni wel aan het volgen, maar heb er mij tot dusver nog niet tussen gewrongen. Er zijn echt al veel mensen hè. Vind het ook gewoon leuk om al die verhalen te lezen. Ach ja... het feit dat ik niet schrijf wil daarom niet zeggen dat ik er minder mee bezig ben... helaas...
Ik voel vanalles en nog wat en het is zo overduidelijk dat het tussen m’n oren zit want als ik even met mijn gedachten echt ergens anders zit (meestal als er iets leuks gebeurd, een gezellige avond of zo of een etentje met collega’s) dan zijn opeens alle symptomen even weggeweest. Denk ik aan zwanger worden (moet dit weekend normaal m’n krijgen, dus ’t is toch weer even spannend afwachten, al verwacht ik niet echt iets hoor, allé, ik hoop het natuurlijk altijd een klein beetje ) dan voel ik mij ook helemaal zwanger. Soms wat misselijk, beetje gespannen borsten (maar dat heb ik altijd als de eraan komen), raar gevoel in buik en ook wat onderrugpijn, ... maar ’t zal wel weer niks zijn. Ik probeer er mij zo op in te stellen, vind het echt wel maf hoe ik dingen kan gaan voelen gewoon door eraan te denken ...

Ik laat jullie maar weer eens en misschien tot op de anti devils juni.

Greetz