'k Ben daarstraks al bij de gyn geweest. Bij de inwendige echo was er al niets meer te zien van een zwangerschap. Niet dat de gyn niet geloofde dat ik zwanger was geweest hoor.
We mogen er wel onmiddellijk terug voor gaan. Alleen als de bloeding te lang duurde moest ik terug contact opnemen.
Nu ik terug op de praktijk geweest ben (de laatste keer was ik zwanger van Lina, na haar geboorte ben ik op controle geweest in het ziekenhuis) en ik in de wachtkamer te veel zwangere vrouwen gezien heb, heb ik echt wel een dip. Pff...

M'n ventje vrees ook dat het hier superdruk zal worden. Hij heeft waarschijnlijk groot gelijk! Nu, hij is enig kind, ik heb 2 broers. Hij zegt wel dat hij het leuk vindt om mij met m'n broers te zien. Toen m'n vader stierf hebben we echt heel veel aan elkaar gehad. Hij wou dus zeker nog een 2e, alleen nog niet zo snel. 'k Heb hem overtuigd met een aantal argumenten: als ze niet te veel verschillen in leeftijd kunnen ze fijner met elkaar spelen, we zijn al wat ouder het risico bij een zwangerschap wordt toch wat groter, het lukt misschien helemaal niet meer (vrienden van ons hebben 1,5 jaar moeten proberen voor het gelukt is), ... Hij heeft me wel al duidelijk gemaakt dat 3 voor hem geen optie is, terwijl ik dit vroeger altijd vooropgesteld heb.

'k Moet me even met Lina gaan bezighouden. Ze is naar een DVD van Bumba aan het kijken. Ze is het blijkbaar beu nu, even een andere activiteit verzinnen dus!