Hoi Meiden,

Wat leuk om jullie alweer te horen over een derde.
Ik ben niet aangestoken hoor, ben er heel zeker van dat ik
echt geen derde kindje wil.
Ben benieuwd wie van jullie weer het eerst zwanger is, mischien wel weer allemaal in dezelfde periode, over een tijdje als iedereen er weer echt aan toe is.


Linette, wat vervelend dat Mike zo ziek is, gaat het inmiddels iets beter? Gaat het al beter met Stefan zn oortje?


Sadie heeft vannacht erg last van haar tandjes gehad.
Ze had flinke pijnscheuten echt zielig.
Noah heeft het lekker druk op school, hij zit weer lekker in het ritme. Alles gaat zn gangetje eigenlijk.

Ga dr weer vandoor

Knuffel Nance

Hallo!

Even bijkletsen hier! Ik weet niet of ik het hier zo duidelijk heb laten horen, maar ik heb me de afgelopen tijd toch nog veel zorgen gemaakt om Nette. Haar voetjes die zo spits staan, haar kleine gestalte (in vergelijking met ons en Pol), haar snelle hartslag (160 in rust), haar hoofdje dat dus weer helemaal dichtzit...

Ik ben dan op zoek gegaan naar een betrouwbare kinderarts, en heb me door de verpleegster van K&G laten doorverwijzen naar een man in Lier. Daar zijn we donderdag geweest. En het bezoekje bij die kinderarts is me echt 100% is meegevallen, voor de eerste keer sinds dat ik in aanraking gekomen ben met kinderartsen.

Die man trok gewoon een uur tijd uit voor ons. Heeft heel ons verhaal beluisterd, van zwangerschap en schildklierproblemen over de ziekenhuisopname van Nette tijdens haar eerste levensweken, de voedingsproblemen, de reflux en allergievermoedens, haar schedeloperatie... Tot en met mijn ongerustheid over de spitsstand van haar voetjes, haar kleine gestalte en haar snelle hartslag.

Vervolgens heeft hij haar grondig onderzocht, heel nauwkeurig haar hoofdje gemeten en zelf zijn ongerustheid geuit over het feit dat de naad alweer volledig dichtzat (wilde hij zeker verder opvolgen)...

Hij vond het heel gek dat Nette zelf nog nooit op schildklier was getest, zeker gezien haar trage groei, haar snelle hartslag, haar bootschedeltje...

Gevolg: er is bloed genomen en dat wordt nu nagekeken op schildklierwaarden en op allerlei allergieën. We hebben een verwijzing gekregen naar een kindercardioloog waar we 17/9 al terecht kunnnen. Verder raadde hij Bobath-therapie aan ivm haar hypertone voet- en beenspiertjes. Door die overmatige spierspanning kan ze nog steeds niet alleen staan want vindt niet voldoende evenwicht op haar teentjes.

Eindelijk een dokter die tijd uittrekt, die verbanden zoekt tussen verschillende aandoeningen en die oorzaken zoekt voor bepaalde dingen. Ik ben helemaal in de wolken! En pas als na het consult bij de cardioloog blijkt dat haar hartje toch volledig in orde is, ga ik opgelucht kunnen ademhalen. Dan hebben we echt alles laten nakijken wat voor problemen zou kunnen zorgen. Als het dan niks is, dan leg ik me daar graag bij neer. Maar ik zou het mezelf niet vergeven hebben als ik nonchalant zou omspringen met mijn mijn moederinstinct dat continu alarm flikkert van 'er is iets niet pluis!'. Nu heb ik gehoor gegeven aan dat alarmgevoel, en de dokter heeft ook gehoor gegeven aan mijn bezorgdheden. Dat is wat ik wou.

Nu nog hopen dat alle uitslagen goed zijn ofwel dat er iets kan gedaan worden wanneer het toch niet zo goed zou blijken te zijn.

Voila, dat was even wat ik hier kwijt wilde!

Meisje, amai, jij hebt al echt een 'planning' zeg! Zo nauwkeurig heb ik het nog niet uitgerekend allemaal. Ik zou graag zwanger worden tegen de tijd dat we verhuizen. Zo hoef ik geen hele zwangerschap en bevallingsverlof opgesloten te zitten in een klein appartementje met twee kinderen en een dikke buik.

Met Pol zijn we ondertussen ook bij de uroloog geweest (het was wel de week van de dokters de afgelopen week). Ik moet nu zes weken een zalfje aan zijn piemeltje smeren, en als dat niet voldoende effect heeft volgt er een besnijdenis. Duimen maar dat het werkt. Probleem is wel dat de 'behandeling' niet zo wordt geapprecieerd door Pol zelf. Tja, dat zal even doorzetten zijn he...

Vanochtend hier weer hilariteit: Pol werd wakker en ik vroeg of hij op het potje wilde gaan (dat lukt hier nog altijd niet zo bijster goed). Zijn antwoord: 'neen mama, hoeft niet. Ik heb juist al geweest'. Toen snoof ik eens en ja, ik rook het, hij was al geweest... helaas in zijn pamper... 't Is toch een deugnietje hoor!

Ik ga nog wat genieten van mijn weekend, het zou wel eens rap gedaan kunnen zijn, want de kans is groot dat ik word opgebeld om te gaan werken straks...

Groetjes
Snuffie

Hey dames allemaal... Ik dacht, nu mijn zus Lunneke in Centerparcs zit met haar gezinnetje, zal ik hier ondertussen eens een woordje plaatsen en meteen héél erg bedanken voor al die opgehouden duimpjes dat ook ik en mijn ventje vlug gezegend mogen worden met het papa- en mamaschap
Ik ben de ontgoocheling van laatst inmiddels alweer goed teboven en kijk uit naar mjn folikkelmeting van morgen. Normaal gezien zou ik dan vrijdag of zaterdag mijn Pregnylspuit moeten krijgen om zondag of maandag de tweede IUI te hebben.
Spannende tijden, opnieuw.
Inmiddels zitten wij in ronde 11 en hopen we echt dat het nu eens ook aan ons mag zijn...
Linette, jij zal het gemakkelijk onthouden wanneer wij nu iets meer gaan weten want een test zou kunnen volgenop de dag dat jouw jongste 1 jaar zal worden... het begin van de herfst, mijn favoriete seizoen!
Voila, bij deze dus eens een groetje van mij.
Dikke knuf
Emma