Hé Kreeftje,
Fijn fijn, je bent thuis !
Dat maakt het allemaal wat praktischer voor je man en uiteraard alleen maar goed voor je band met je meiteke !
Wandel en rust goed en toi toi toi !
Op een supergoed herstel !

Ikzelf heb lage bloeddruk en toch last van hoofdpijn of drukkingshoofdpijn. Was te verwachten. Vandaag 1ste puit met hormonen. Dit is de officiële dag dat ik dan later zwanger zou zijn. (ze tellen 4 weken terug hé)
14/8
Onthouden, je weet maar nooit hè

Ik ga even buiten wat lezen, het zonnetje schijnt !

doei

Hey Kreeftje ik ben heel blij voor je dat je weer thuis bent. Hopelijk ben je weer helemaal de oude.

Wij zijn dit weekend met Robbe naar Plopsaland De Panne geweest en hij heeft het erg naar zijn zin gehad. ik had er eerlijk gezegd een beetje schrik voor omdat hij toch nog geen 2 is.
Maar hij was helemaal weg van de levengrote Bumba en heeft hem voor de foto dan ook een hand gegeven. De Bumba show was ook super voor hem, heeft heel flink meegedaan. Daarna is hij ook nog op de konijntjes geweest.
deze winter gaan we zeker ook nog een keer naar plopsa indoor hebben we nog tickets voor via een wedstrijd.

Groetjes
en tot binnenkort weer ...

Evy, fijn dat Mauro nu wat beter is, dan kan je terug meer genieten!

Kreeftje, en hoe is het nu? Gaat het met de revalidatie?

Neela, en hoe voel je je? Het zal wel een zware periode voor je zijn!

Ik ben vandaag jarig maar het is een beetje tegenstrijdig, ik ben sinds maandag thuis, ik heb bloedingen gehad, het is niet erg een adertje dat gesprongen is en ik ben bijna flauwgevallen, bloeddruk veel te laag, dus ik moet een hele week rusten! Het zal wel weer in orde komen, gisteren babietje nog eens gezien, en hij/zij was aan het duimen, het geslacht konden ze nog niet zien!
Dat zal voor september worden!
We zullen dan maar in de zetel liggen, en naar de olympische spelen kijken, wordt wel saai na een tijdje...

Hou jullie allemaal goed!!

Ok, nog eens een poging om te reageren, Mauro slaapt net.

Nanz, een bloeding brrrr, wat eng. Goed dat het maar een adertje is. Dan ben je toch wat geruster, niet? Rust maar goed. Ik slijt mijn dagen ook voor de tv en de spelen. Wel leuk voor 's nachts tijdens de BV, ik heb bijna altijd de Belgen live zien spelen (Alleen jammer dat ze geen medailles halen) Ook Vitaya en 5TV zijn hier dagelijkse kost om de dag door te komen als het sport me langs m'n oren uitkomt .
Probeer er toch nog een beetje een leuke verjaardag van te maken vandaag. Proficiat!!

Kreeftje, Ik geloof goed dat het allemaal erg zwaar is. En frustrerend dat je gezicht niet mee wil. Maar hou in gedachten, het is iets wat opgelost kan worden. Dus dat oude vrouwtje, zal hopelijk snel weer een vervlogen beeld zijn. Je doet het toch al goed, vind ik hoor, al eens gaan wandelen enzo... maar het zal idd wel erg vermoeiend zijn, toch maar voldoende rusten tussen de oefeningen door. Hoe is het met Maya nu? Ze zal wel blij zijn dat mama terug is uit het ziekenhuis.

Neela, succes met de behandelingen. Ik hoop echt waar dat je direct zwanger mag zijn en dat je niet teveel last hebt van de hormonen. Enne, hier mag je ook gerust je hart komen luchten, dat hoeft niet alleen onder 'moeilijk zwanger worden' wij luisteren ook hoor

Ellebel, fijn dat Robbe het zo naar zin had in plopsaland. Hij is dan nog klein maar zoiets kennen ze snel hoor.

Ik geef nog steeds BV. Het gaat gelukkig een heel stuk vlotter dan in het begin. Iedereen zei me de eerste 3 a 4 weken zijn moeilijk, maar dan is het genieten van de BV. En ja hoor, dat was dus waar. Ondanks de kloven en de daardoor pijnlijke borstontsteking, is het nu genieten van die momenten. Ik kolf soms nog af, als ik echt te moe ben, dan geeft mijn echtgenoot 's nachts een flesje zodat ik kan doorslapen en dan kan ik er weer een poos tegen.
Mauro begint ook wat langer te slapen. Onlangs al een keer 6u (van 10 tot 4), maar gemiddeld is het een 5u dat hij 's nachts slaapt. door de dag vraagt hij om de 4u eten, hoewel dat precies ook wat langer begint te worden.
Zijn reflux is beter. Wel, zijn pijn dan vooral. Hij huilt nimmer zo extreem na zijn eten. Hij heeft dan wel zo eens een klaagmoment, maar echt huilen doet hij nimmer. Ik merk wel dat hij nu wel terggeeft, niet heel veel, maar toch een gulp na zijn voeding. Dat had hij dus daarvoor niet , toen was het echt verdoken. Hij heeft er precies niet veel last van, maar ik denk toch eens langs een osteopaat tegaan. wat doen die dan precies? en helpt dat echt?

goed, ga even verder doen hier, nu de kleine nog rustig is.
groetjes
evy

hoi,

Deze ochtend hebben ze 5 eicellen geprikt, nu vrijdag krijg ik m'n embryo(s) terug !
En dan weer 2 weekjes wachten.

tot later, ga verder rusten !

bye bye

Hoi,

lang geleden he. Ik heb drie weken verlof gehad en we hebben die periode de hele tijd aan het verbouwen geweest. Ik had dus amper tijd om mijn mail te checken, laat staan het forum wat te volgen.

Kreeftje, goed te horen dat je thuis bent. Tis toch altijd aangenamer om thuis op krachten te komen, zeker als je al een pagadderke hebt rondlopen.

Hier is alles OK. Mijn buikje begint al duidelijk zichtbaar te worden. Nu kan ik niks meer ontkennen
Ik had twee weken geleden een afspraak bij Dr Deschilder (Dr Thijs was met verlof) en hij heeft onder heel groot voorbehoud een gokje gewaagd over het geslacht. Hij zei dat hij dacht dat het een ...(jongen/meisje, ik verklap niks) was, maar hij durfde het niet met zekerheid zeggen. Ik moet wel zeggen, die Deschilder is toch een rare kwiet zelle. Niks mis met zijn capaciteiten als gyn, dat hoor je me zeker niet zeggen, maar zijn gevoel voor humor...
Toen ik mijn T-shirt omhoog deed voor de echo, zei hij, maar madam, zoveel buik heb ik niet nodig zelle, en hij trok die T-shirt weer een stuk lager. Ik had die gewoon iets hoger opgetrokken dan hij deed om zeker die smurrie niet op mijn kleren te krijgen, maar daar kon hij blijkbaar niet tegen. Allee, ne vent die den hele dag, om het cru te zeggen, tussen vrouwen hun benen ligt te kijken, kan niet tegen een stukske buik