Hallo,

Ik ben mama van een zoontje van twee jaar oud.
Wij willen dolgraag er nog een kindje bij, maar er zijn genetische problemen ontdekt bij ons zoontje, waardoor de kans bestaat dat wij geen kinderen meer kunnen krijgen. De gedachte alleen al, dat ons zoontje enig kind moet blijven, daar kan ik mij voorlopig niet bij neerleggen.
Wij zijn in behandeling in Uz Gent. Daar is het onderzoek gestart en het loopt nu 9 maand, nog steeds geen nieuws. Wij zijn dan maar een twee onderzoek gestart in Jette en daar heb ik wel de indruk dat het onderzoek goed lopende is.
In Uz Gent voelden wij ons met de tijd niet meer goed in ons vel, daarom de overstap naar Jette, waarbij wij een beter gevoel hadden en nu nog steeds.
Het wordt wel zwaar, allemaal die onderzoeken op ons zoontje, en de tijd, negen maand wachten op nieuws dat er niet aan komt en de onzekerheid die je daar bij hebt, komt er nog een kindje of niet, is heel stresserend.
Maar toch hou ik vol, ik geef niet op, daarvoor is mijn kinderwens te groot, indien het niet meer op de natuurlijke wijze kan, kunnen wij misschien nog via IVF of andere manier nog een kindje krijgen.
Dat hoop ik toch, want men zegt toch "alleen is maar alleen" en dat wil ik niet bij mijn zoontje.
Het is moeilijk iedereen in de familie en vriendenkring zijn weer zwanger voor hun tweede of derde kindje. Een negental meisjes ken ik. Mijn buurvrouw, schoolvriendin, zelfs mijn zus (maar die heeft nu spijtig genoeg een miskraam achter de rug, wij zijn blijkbaar niet gemaakt om een tweede kindje op de wereld te zetten) ... .
Een harde wereld, want telkens ik een van die meisjes zie, krimpt mijn hart, het doet hartzeer en dan probeer ik mezelf te troosten met het idee, binnen een paar maand/jaren is het misschien aan mij, maar dat is maar een kleine troost.

Groetjes,
Ily

Hallo Nicole,

Sorry voor het lange wachten op mijn antwoord, maar voor mij is het hier nog allemaal nieuw, nog zoeken dus.

Om eerlijk te zijn hebben wij geen problemen gehad bij het zwanger geraken, de zwangerschap en de bevalling.
Het is eigenlijk begonnen na de geboorte van ons zoontje.
3 operatieve ingrepen, stuipen- of epilipsieaanvallen, ...
Het houdt niet op, onderzoeken in verschillende ziekenhuizen ... . Nu zijn het onderzoeken die ze uitvoeren om te zien of wij nog voor een tweede kindje mogen gaan.
Laat ons hopen he, tijd brengt raad en hopelijk nog een tweede kindje.
Ben al blij dat ik hier even bij jou mijn verhaal kan doen.

Groetjes en vooral veel mercikes,
Ily