< 9Maand-Sponsor >



Nestlé Baby

< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Forumoverzicht » Soms gaat het mis... » weten dat het mis is,maar blijven hopen.

[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]

[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
9Maand-Forum » Soms gaat het mis...
weten dat het mis is,maar blijven hopen.
20/04/2007 @ 11:28
jo

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
lieve dames,
vorige week na mijn 4de ICSI poging werd er mij verteld dat ik zwanger was,maar dat mijn HCG waardes veel te laag waren,nl.maar 3,dus geen kans op succes...
tegen alle verwachtingen in waren ze 48u later verdubbeld tot op 7,
moest een week wachten en dan opnieuw naart ziekenhuis komen;
ik moest dus s’morgen voor mijn bloedname even bij de prof komen(hij geeft me dan mijn papieren voor mijn bloedafname)en enige uitleg...
hij zei 99% zou mijn HCG waarde nu 0 zijn...
hij sprak over een buitenbaarmoederlijke zwangerschap die opgevolgd moest worden,een echo ging niet twas te vroeg in de zwangerschap om iets te kunnen zien...
ik vroeg wat als die waarde gestegen zijn
(want ik voel me zwanger,mijn borsten vertellen me dat,mijn buikje is bolgespannen,ben met tijden misselijk,en heb dat ongigevoel in rug en buik)
dat zou van de waarde afhangen dan
dan zou ik nog een week moeten wachten en dan een echo om meer te zien...
maar er kwam weer direct achter aan dat het een slechte zwangerschap was...
ik zou dan een spuit krijgen om de zwangerschap af te breken,en als dat niet werkte een operatie,ik vroeg een curretage,nee zei hij weer,dat zal niet nodig zijn,maar een laperatomie???,maar laten we eerst die waarde afwachten...

met een héél klein hartje en een buik van pijn,ben ik bloed gaan laten trekken en zijn we vertrokken,gelukkig was mijn ventje bij mij,ik kon mijn tranen niet bedwingen...

ik mocht om 14.00u bellen,
en ja hoor,
mijn waardes waren opnieuw gestegen,ze waren 40 nu...
wat nu,ik werd op wacht gezet,het leken wel uren die minuten,
werd verteld dat ik dinsdag op echo moet komen...

na 2,5 jaar verlangen naar een wonder,
ben ik zwanger en dan moet ik dat afgeven,
dat kan toch niet...
das niet fair...
ik wil mijn buikje niet verliezen...
ik kan hier momenteel nog niet aan toegeven...
tot dinsdag blijf ik gewoon zwanger...
dinsdag na die echo zal ik wel afscheid nemen als het moet
ik kan en wil dit nog steeds niet toegeven...
mijn verstand zegt me dat het over is,
mijn hart en lichaam verteld niet opgeven,misscien gebeurd hier echt wel een "wonder"!!!

dus voorlopig is het dit

langs de ene kant wil ik dat het nu dinsdag is en langs de nadere kant mag het nooit dinsdag worden voor mij...

liefs jole
...


Link naar deze reactie
20/04/2007 @ 11:39
Wizerd

Jole, heb je een pb'tje gestuurd.
Link naar deze reactie
20/04/2007 @ 12:10

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hoi jole,

wat een verhaal,
Kan me goed voorstellen dat je hier heel moeilijk mee hebt.

Kun je niet gewoon tegen je arts zeggen dat je wil laten nazien of het hier om een buitenbaarmoedelijke zwangerschap gaat of niet? En is dit niet het geval dat je voor je eigen gevoel eerst wil afwachten wat de natuur doet?
Ik heb 2 keer een miskraam gehad. De 1e keer ging na 7 weken mis en de 2e kwam ik tijdens de echo achter dat het hartje niet meer klopte. Ik heb nog bijna een maand door gelopen om te zien of de afdrijving spontaan op gang kwam. Helaas is het toch niet gekomen en moest het via curretage. MAar ik heb voor mijn eigen hier een goed gevoel nu bij omdat ik weet dat ik het de tijd heb gegven. Dus ook zeker wist dat het niet meer goed kwam.
Den kdat zoiets heel belangrijk is. Als je zelf geestelijk nog een heel klein ietsiepietsie denkt dat er nog een kans is..neem dan de tijd,. Laat je niet overhalen om dingen te doen waar je later mss spijt van krijgt. Als het een normale zwangerschap in de baarmoeder beteft maakt het volgens mij niet echt veel uit of je nog een weekje doorloopt. Deze week kan jouw mss overtuigen of misschien dat het spontaan op gang komt als het echt niet goed zit enz en denk dat zoiets veel beter is voor je eigen verwerking.
Hoop dat je hierover met je arts kan overleggen.
Wens je heel veel sterkte en succes
groetjes jo



Link naar deze reactie
20/04/2007 @ 12:41
jo

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
wizard,
mercikes voor je pb-tje heb je iets terug gestuurt...

jo,
zolang ik niet 100% zekerheid heb dat het geen kans heeft,wil ik niet opgeven,
maar als ze mij dinsdag bevestigen door een echo dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap(BBZ)moet ik daar iets aan laten doen,en dan wil ik dat ook,
ik zou het niet verschrikklijk vinden om met een zwanger gevoel te moeten blijven rondlopen,wetende dat het toch mis is,snap je wat ik bedoel...
ook al is het geen BBZ,maar als het vruchtje te klein is,of geen hartje wat klopt,zal ik onmiddelijk vragen voor een curretage...
ik wil gewoon zekerheid,
ik wil kunnen plannen of afsluiten en rouwen om hetgene waar ik zo intens naar verlang...
snap je wat ik bedoel

in ieder geval
dank je wel voor jullie reactie,
het doet me deugd
liefs jole


Link naar deze reactie
20/04/2007 @ 13:18
jessie33

Online Status Bekijk profiel
Hallo Jo

Op de eerste plaats wil ik je veel sterkte toe wensen met deze zware dagen. Ik zou denk ik het zelfde doen als jij, en me zwanger voelen (zeker tot Dinsdag). Ik zelf heb afgelopen maandag een mk gehad en voel me nog steeds zwanger. Ik heb wel zelf gezien dat het weg is maar ja die hgc is niet zo vlug uit je lichaam. Ik zal zeker voor je duimen en hopen op een wondertje voor jullie.
veel sterkte en blijven hopen voor een goede afloop.

Jessie33


Link naar deze reactie
21/04/2007 @ 14:37

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
ik begrijp je hoor. Zal voor je mee duimen op een goed afloop en zal hier deze week regelmatig kijken hoe het gaat met jouw.
Wens je heel veel sterkte



Link naar deze reactie
24/04/2007 @ 13:56
marnonny


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Jeetje zeg, heel veel sterkte met dit alles.
Ik duim voor je dat het toch allemaal goed is!

Succes, Marjon




Link naar deze reactie
24/04/2007 @ 15:41
jo

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
helaas mocht het niet zijn...


jole ...


Link naar deze reactie
24/04/2007 @ 19:24

Online Status Stuur bericht
jole,
ik ben hier nieuw, kwam even piepen, en jow verhaal deed mij wel een beetje schrikken.
vorige maand heb ik ook een miskraam gehad, ook ik heb gewacht of het spontaan zou gebeuren en dat heeft het na 2 lange slopende weken dan ook gedaan.het is vreselijk om die onzekerheid te hebben, en ook al zeggen de dokters dat het mis is ,je blijft toch altijd hopen...ik herken het zo goed, de onmacht die je nu voelt!!!
maar 4 jaar geleden heb ik ook een bbz gehad, en doordat dit veel te laat is ontdekt ben ik bijna doodgebloed!!!ik heb enorm veel pijn gehad want mijn rechtereileider is geklapt! ik wil je niet bang maken, niet nog verdrietiger maken en wou dat ik voor jou wat kon doen, maar alsjeblief, blijf hier niet te lang mee rondllopen want dit kan echt gevaarlijk zijn...
ik vind het zo naar voor je en wens je heel veel sterkte!!
Link naar deze reactie
24/04/2007 @ 19:53

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
bah jole,weet niet wat te zeggen.

Wens je heel veel sterkte ,liefs jo



Link naar deze reactie
24/04/2007 @ 20:39

Online Status Stuur bericht
Jole,
sorry, mijn bericht had ik vanmiddag al geschreven zonder eerst te kijken of er nog nieuwe berichten waren van jou...het spijt me zo voor je,ik heb er geen woorden voor.Ik heb net ook al je profiel gelezen en ben er gewoon stil van.Ik wens jou, je man en de kinderen veel sterkte en de kracht om dit een plaats in jullie leven te geven..
Link naar deze reactie
25/04/2007 @ 07:52
jo

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
goedemorgen dames,

al eerste wil ik jullie danken voor jullie steun...
het doet goed weten dat ik er niet alleen voor sta...

gisteren was een zware dag,
als eerste die echo
en de commentaar die de prof gaf,
baarmoeder is vergroot,maar is leeg...
dus een buitenbaarmoederlijke zwangerschap(BBZ)
harde woorden
maar je moet verder,je verdriet en pijn verbijten want je weet dat je nog door een heel ziekenhuis moet,bloed moet laten afnemen,
maar het ging niet,
de tranen kwamen en beleven komen,
als mijn waarde nog gestegen zouden zijn,(waar ik eigenlijk héél zeker van was,want ik voelde me meer en meer zwanger)moest ik morgen een spuit met methotrexaat ((Een kuur met methotrexaat zal het vruchtje afbreken, omdat het (evenals kankercellen) sneldelende cellen zijn. Het vruchtje wordt dan afgevoerd via de baarmoeder. Het middel heeft weinig bijwerkingen en geen nadelige gevolgen voor de vruchtbaarheid en eventuele latere zwangerschappen. Wel mag de vrouw 3-6 maanden na de laatste injectie (er kunnen meerdere injecties gegeven worden, afhankelijk van de hoogte van het HCG), niet zwanger worden, zodat zeker is dat het middel de vrucht tijdens de zwangerschap niet nadelig beïnvloedt. Methotrexaat wordt ook als chemokuur bij kanker gebruikt)))krijgen op de "verloskamers" die het vruchtje zou afbreken...
heb het ziekenhuis na bloedname verlaten,wezenloos...
hopen op een HCG vermindering,dat ik die spuit niet nodig zou hebben...
om 11.00u kreeg ik echter telefoon van de consulentes dat mijn waardes opnieuw gestegen waren en dat ik moest komen voor die spuit,oftewel dezelfde dag om 15.00u og morgen om 10.00u,
heb gekozen voor dezelfde dag,nu was mijn ventje nog bij mij en anders moest hij morgen opnieuw een dag familiaal verlof aanvragen...
de uren die daarop volgde waren vreselijk,
weten dat ik seffens die spuit zou krijgen die mijn ukkipukkie wat zo graag wil verder leven zou vermoorden,en dan nog beetje bij beetje,die gedachte zijn gewoon niet te doen,die zijn vreselijk en doen pijn...

om 14.45u waren we op de verloskamer,toen we binnenkwamen vertrok er net een bed met een kersverse mama met haar babytje in haar armen...
even wachten..
ik kreeg de spuit in dezelfde kamer waar mijn jongste dochter 8 jaar geleden ter wereld kwam...
het werd me gewoon allemaal even te veel,
de tranen kwamen,beven,schokken,snikken...
het moment toen ik die spuit kreeg was zeker het ergste moment van de dag...
ik kan héél moeilijk aanvaarden wat er zich momenteel in mijn lichaam afspeelt,ik voel mij schuldig dat ik erin toegestemd heb om dat leven af te breken,ook al weet ik dat het moet,of het gaat mijn leven bedreigen...
zo das even wat ik kwijt wou...
liefs en dikke knuffel jole ...


Link naar deze reactie
25/04/2007 @ 09:36

Online Status Stuur bericht
An angel in the book of life
wrote down an infants birth
and mentioned when he closed the book
...too beautilful for earth

anders heb ik geen woorden om je te troosten...
Link naar deze reactie

[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]


[Reageer]