[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
ex-anorexia-mama's?| 25/04/2007 @ 10:21 Saar    | Hallo, Ik vroeg me af of er hier nog ex-anorexia mama's op het forum zijn? Ik ben er eentje, 29 jaar en heb dus een dochtertje van 7.5 maanden. Nu voel ik me erg gelukkig. Vóór de zwangerschap ben ik in therapie geweest om er volledig vanaf te geraken. En dat is gelukt (er zijn nog wel 'kantjes' hoor: het zal altijd wel een zwak puntje van mij blijven). Maar ik heb nu een normaal gewicht, normaal eetpatroon en voel me goed in mijn vel. Hoe ervaren jullie het moederschap? Hoe oud zijn jullie kindjes? Zijn jullie ook bang dat jullie kind later een eetstoornis zou krijgen? Paar gedachten en vragen die door me heen gaan. Hoop dat we wat ervaringen kunnen uitwisselen. Gr, saar.    |
| 26/04/2007 @ 08:27 Coa | Hallo Saar, Hier ook een mama die anorexia heeft gehad. Ik was toen 17 en inmiddels ben ik 27 en mijn zoontje is nu 6,5 maand oud. Zoals je zegt, de kantjes blijven wel, dat is bij mij ook zo. Heb je geen moeite gehad met het aankomen van de kilo's tijdens je zwangerschap? In het begin viel het wel mee, maar in de laatste weken had ik er wel moeite mee. Ook is mijn figuur niet meer zoals voor mijn zwangerschap. Dat is natuurlijk logisch, maar blijft wel lastig om dat te acccepteren. Groetjes, Coa |
| 26/04/2007 @ 16:57 Joyce1982  | geen anorexia, maar boulimia hier... net voor mijn zwangerschap mijn therapie afgerond.. ik heb heel mijn zwangerschap aan mijn kindje gedacht en gelukkig heeft het geen invloed op me gehad.. nu er kei hard voor vechten om te zorgen dat ik niet in de oude gewoontes verval... ik hoop dat mijn as kindje nooit dit krijgt, want het is lchaamelijk en geestelijk een aanslag op je leven. en daar wil ik ze wel van behoeden..   |
| 26/04/2007 @ 20:54 Saar | Hoi, Blij jullie ervaringen te lezen met eetstoornissen, vreselijk hé. Vandaag merk ik bijvoorbeeld dat ik vocht vasthou, mijn buik zit dik en dan kan ik me zo dik voelen hé. Toch denk ik dan aan mijn meisje en blijf ik flink eten. Alleen hatelijk dat je altijd zoveel moeite moet doen om die stomme gedachten/gevoelens te overwinnen. Met het bijkomen had ik geen probleem, in het begin was ik heel bang dat het uit de hand zou lopen. Maar dat was niet zo, ik heb niet toegegeven aan veel snoepen, gewoon normaal blijven eten en veel beweging en ik was amper 9kg bij. 1 week te vroeg bevallen en ons meisje woog 2kg865. Ik vond mezelf zelfs heel mooi zwanger. Nu heb ik mijn figuur toch redelijk goed terug, mini buikje nog ja, maar dat vind ik ok. Er heeft tenslotte een kindje ingezeten hé. Joye, succes met de bevalling hoor! Het is bijna zover. Daarna goed blijven verder doen hé, je kunt het. Weet je al of het een jongen of meisje wordt? Coa, ben jij ook niet hervallen na de bevalling? Onze kindjes schelen maar een maandje. |
| 29/04/2007 @ 16:12 jolien | Hoi, Jammer genoeg ben ik ook een ex-anorexia patiente al ben ik wel van het idee dat het altijd een beetje blijft meespelen in je leven! Al ben ik wel wat ouder -> Ik ben 38 jaar ik ben getrouwd geweest en heb een dochter van 15 en een zoon van 10. Ik heb anorexia gekregen op mijn 32ste en ik noem mij genezen op men 35ste. De anorexia begon bij mij door men scheiding mijn ex-man bedroog mij al jaren en ik wist totaal niet wat ik verkeerd had gedaan en dacht dat het aan mijn figuur lag .. De strijd was enorm en het ergste wat ik vind is dat mijn kinderen er ook onder geleden hebben.Ik heb wel altijd voor hun gekookt maar at zelf nooit iets mee en werkte vaak mijn slechte humeur op hun uit .. Toen ik in therapie ging dat was toen ik 34 was heb ik het allemaal verteld tegen men dochter en ik ben heel blij dat ik het gedaan heb want ik heb er toch ondanks haar leeftijd heel veel steun van gehad! Ik heb nu een nieuwe vriend en we wonen een jaartje samen. Hij heeft geen kinderen en heeft al over zijn kinderwens gesproken hij wil er nog graag eentje. Langs de ene kant begrijp ik het wel uiteindelijk zijn men kinderen nog altijd mijn vlees en bloed en niet het zijne langs de andere kant heb ik heel veel schrik! Wat als ik terug herval? het is een enorm verschil van je lichaam en ik ben bang dat ik het niet ga kunnen en ik wil dit mijn gezin niet aandoen! Het eten gaat nu wel terug goed ik denk dat dit komt ten eerste door de goeie therapie maar ook door men kinderen waar ik voor moest vechten en men nieuwe vriend nu bij hem voel ik me goed. Mijn gewicht is goed ik zit hetzelfde al ter vore. Voor mijn ziekte was ik ook best een slanke vrouw en dat ben ik nu nog steeds dit is men bouw wel een beetje dat zie ik ook aan mijn kinderen jammer dat ik dat niet eerder door had ... groetjes |
| 08/05/2007 @ 13:53 coa | Hoi, Het is zeker vervelend om die gevoelens almaar weg te drukken. Ik ben tijdens mijn zwangerschap 16 kilo aangekomen en ik heb er nog 2 van over. Nu is het gewicht niet zo zeer het probleem, want ik zit nog steeds voor mijn lengte op een prima gewicht (volgens de bmi) maar ik heb meer problemen met mijn figuur. Ik ben al een paar keer op pad geweest voor een bikini en dan kom ik echt met een deuk in mijn zelfvertrouwen thuis. Erg is dat! Echt hervallen ben ik niet na de bevalling. Ik heb een enorm zware bevalling gehad en moeizaam herstel dat het me in de eerste periode na mijn bevalling helemaal niks kon schelen, als ik maar weer gewoon alles kon doen wat ik wilde. Dat gaat nu allemaal weer prima, maar nu komt dat gevoel weer boven. Groetjes, Coa |
| 09/05/2007 @ 10:07 Joyce1982 | ik moet er nog niet aan denken om een bikini te gaan kopen, maar ik zal die stap toch moeten gaan nemen strakjes.... ik heb gelukkig een vriend die me wel heel erg steunt.... en wil proberen om met mij samen strakjes een normaal eetpatroon te krijgen... |
| 09/05/2007 @ 13:53 kaat | Hallo, Ik heb geen eetstoornis, maar ik volg dus wel al enkele jaren een dieet. Ik was nogal mollig (72 kg bij 1,71 cm) en ben nu een 19 kg kwijt. Ik heb daar 3 jaar over gedaan; en blijf nu ongeveer een jaar hangen op 53kg; waar ik meer dan tevreden over ben. Nu hebben mijn man en ik beslist dat we voor ons eerste kindje gaan, en heb ik een doodsangst voor die kilo's die er (onvermijdelijk) toch weer gaan bijkomen. Ik heb zo een schrik; dat dit zowat het enige is wat me 'haast' tegenhoudt. Maar ja, ik wil ook graag een kindje. Niemand in mijn omgeving begrijpt me echt, mijn man weet wel dat ik veel moeite heb moeten doen, maar ja IK zal die kilo's moeten in toom houde, niet hij. Wat hebben jullie gedaan hiervoor? Om het toch nog gezond te houden natuurlijk... Want ik zou het niet op mijn geweten willen hebben dat ons kindje iets overkomt! Weten jullie raad? K |
| 10/05/2007 @ 08:42 coa | Hoi Kaat, Ik snap het wel hoor wat je bedoelt. Het is heel dubbel allemaal. Aan de ene kant ben je blij dat je een kindje hebt dat in je buik groeit, maar aan de andere kant is het niet leuk om die kilo's erbij te zien komen. Mijn verloskundige had aangegeven dat ik niet op de weegschaal hoefde als ik dat niet wilde, maar heb het wel gedaan. Toen ik zwanger werd woog ik 64 kilo bij 1.80 cm. Dat werden er dus uiteindelijk 80 en dat was echt wel moeilijk. Wat je heel goed moet onthouden is dat die kilo's een hele mooie, bijzondere oorzaak hebben! Je mag ook zeker trots zijn op een buikje dat groeit. Je kunt er wel een klein beetje invloed op uitoefenen om te voorkomen dat je teveel kilo's aankomt. Je kunt best lang nog blijven sporten en je moet gezond blijven eten. Niet snoepen of andere tussendoortjes. Maar verder ligt het volgens mij ook gewoon een beetje aan je aanleg hoor. Heel veel succes met zwanger worden! |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]