[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Nog steeds ongeloof...| 30/04/2007 @ 13:28 Feli    | Hey allen, Ik maak me beetje zorgen over het feit dat het nog steeds niet echt tot me wil doordringen dat ik in augustus mama zal zijn/worden... Ik ben nu 6 maanden ver en nog steeds is er het ongeloof dat ik zwanger ben  Ik voel ons wondertje elke dag flink schoppen en zo weet ik steeds weer eventjes dat er wel degelijk een nieuw leventje in men buik groeit  Maar het echte besef is er niet... weet niet goed hoe ik dat moet uitleggen... Misschien komt het omdat het men eerste kindje zal zijn dat ik het nog steeds niet geloof... Ik vrees een beetje dat er in augustus plots allerlei verwarrende gevoelens naar boven gaan komen of dat de moedergevoelens niet bovenkomen... Kweet het klinkt allemaal nogal verwarrend  Maar is er misschien iemand die deze gevoelens ook heeft gehad bij haar eerste?Groetjes, Feli    |
| 30/04/2007 @ 19:19 Meiske | hallo Feli, Ik denk dat het heel normaal is met een eerste. Ik vond het ook allemaal heel vreemd en ook omdat er een heel nieuw iemand in je buik groeit. Ik hoor van veel vrouwen dat niet iedereen dat supermoeder gevoel heeft en dat hoeft ook niet. Probeer lekker te genieten en ook tegen je kindje te praten en zo, een beetje al een band creeeren. Enne... bij mij heeft het zeker 3 maanden geduurd na de bevalling voordat ik echt realiseerde dat ik moeder was... dusse, maak je niet druk! groetjes, meiske  |
| 30/04/2007 @ 20:52 mamavantygo | Hai Het is vast een heel onzeker gevoel voor je, maar er staat toch nergens hoe je je hoort te voelen? Iedereen beleeft de komst van een eerste kindje toch op zijn eigen wijze, en er is mijn inziens geen goed of fout... Laat het allemaal maar op je af komen, het komt vast goed! Liefs Vermoedelijke bevalling op 29/02/2008. Al 85 weken zwanger (212.62% ver), nog 45 weken te gaan. Toegevoegd via deze pagina.  |
| 30/04/2007 @ 21:37 nieke | Hey, proficiat met je zwangerschap! Ik vind het niet meer dan normaal dat je met ongeloof zit. Het is ook zo moeilijk te vatten, zo'n wondertje. Ik heb met dat gevoel gezeten tot vlak voor de bevalling (en vele anderen ook, denk ik). 's Nachts begonnen mijn weëen en ik zei nog tegen mijn ventje: 'Besef je dat we straks mama en papa gaan worden?' Nee hoor! Zelfs de eerste uren en dagen na de geboorte keek ik met ongeloof naar m'n dochtertje: Dit is ze dan! Is ze het echt? Raar dat dít mijn kindje is... en ga zo maar door! Zelfs nu nog met momenten kan ik het gewoon niet vatten dat dit ons kindje is (en dit in positieve zin, hé, het onvoorstelbaar prachtige van mijn kindje waarover ik me nu nog steeds kan verbazen). En die moedergevoelens, tja, bij de ene zijn die er van de eerste seconde. Bij mij kwam dat wat later (ook owv keizersnede heb ik gehoord): ik voelde me vanaf de eerste moment enorm verantwoordelijk voor dat kleine wondertje, dat wel, maar dat ik overliep van verliefdheid? Nee hoor, dat moest groeien bij mij. Het is tenslotte een nieuw mensje met een eigen karaktertje dat je moet leren kennen. Dus het moedergevoel 'hoeft' er niet direct te zijn. Het lijkt me eerder logischer dat zoiets moet groeien. Je gaat sowieso verwarde gevoelens hebben, maar daar zitten die hormonen ook voor het grootste deel tussen. Dus geen zorgen maken, alles komt op z'n pootjes hoor! Heel veel succes met je zwangerschap en bevalling! Groetjes   |
| 01/05/2007 @ 23:57 Noortje | Hey, Ik sluit me volledig aan bij de anderen. De ene vat het gewoon onmiddelijk, de andere niet. Dat maakt van jouw absoluut geen minder goede moeder ofzo. Toen ik ook zo'n 6 maanden zwanger was dacht ik van : allez, nu zit ik hier met een dikke buik, en daar zit gewoon echt een kindje?! Echt gek... Het echte besef dat Laure mijn dochter was kwam ook pas toen ze zo'n 2à3 maanden oud was. Toen kon ze zo naar mij kijken met een blik van : "hey, ik ken jou!" Super! Heb me in het begin zo kwaad op mezelf kunnen maken dat ik die onmiddelijke "klik" niet had, zooo schuldig gevoeld, en achteraf bekeken ist zon verspilling van moeite en tijd geweest. Feli, geniet gewoon met volle teugen van je eerste zwangerschap. Geniet van dat kleine wondertje dat je binnekort in je armen gaat kunnen vasthouden. Geweldig als het moedergevoel er direct is, is het er niet, dan zal het niet lang op zich laten wachten! Noor   |
| 02/05/2007 @ 09:31 Sarah   | Ik heb nu zelfs ook nog dat ik het niet kan geloven dat ik mama ben van zo'n mooi meisje. Ze voelt aan als mijn dochter en mijn beste vriendin.    |
| 03/05/2007 @ 10:48 Esther en K3 | Bij mijn oudste had ik heel erg het besef dat ik zwánger was, maar dat er 'dus' een kindje zou komen wou er op de één of andere manier niet in haha! Snap je wat ik bedoel? Maar dat ongeloof blijft hoor!!  Ik denk ook dagelijks; 'Wow, dit zijn MIJN dochters! MIJN vlees en bloed!' Die prachtige wezentjes die (zo kort) in mijn buik hebben gezeten zijn MIJN kids! En als ze dan roepen, of lachen of brabbelen, besef je ineens wat genieten is.....Liefs Esther  |
09/05/2007 @ 16:47 | eeeej, ja hoor je bent niet de enige die met dat probleem zit !! Hier is nog een mama in spe, die helaas nog niet wilt 'geloven' dat ze echt wel mama wordt, alhoewel het schoppen zelfs pijnlijker worden  !!Ik zit soms een tijdje in de babykamer (die af is) en kan niet vaten dat in dat kleine bedje die baby komt te liggen dat zo ligt te schoppen in mijn buik. Het maakt me gek !! en onzeker ook helaas !! Wat als die gevoelens blijven ?? Wat ben ik een slechte mama in spe (kan nog niet eens geloven dat er een baby komt) !! Maar weet je wat, praten werkt hoor !! Ik heb hier een grote pop (op babymaat) liggen en dan leg ik die in het bedje Ha Ha !! Kan ik al aan het idee wennen. Moedergevoelens zullen wel komen als ik onze meid in men armen heb, daar ben ik 100% zeker van. Eigenlijk heb je dat nu al (je bent ongerust dat er geen moedergevoelens komen, wat maakt dat je al zo bezorgd bent, dat je al een moedergevoel ontwikkelt hebt ) !!!Het komt allemaal wel hoor meid !! Grtz    |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]