ach jaa.... consultatiebureau... fijn dat je kinderen daar inentingen krijgen, maar de rest.... als er iets is met je kindje dan ga je toch naar de huisarts??? in het begin met je eerste baby denk je nog dat het erg belangrijk is ,maar ja... ik zie er ook het nut niet van in. en dan verwachten ze nog als je kindje wat groter is dat ze direct alle woorden uitkramen die ze kunnen om de woordenschat te bekijken terwijl ze die personen daar niet eens kennen. stelletje ukkels daar...

Hallo,

kan je je klacht niet anoniem doen anders en gewoon vermelden wanneer je laatst geweest bent zo kunnen ze nakijkeen wie er dan dokter en verpleegster was?

Een klacht is toch een klacht. Anoniem of niet? (denk ik dan)

Hey allemaal,

Toen mijn dochtertje op 3/8/2005 geboren werd, woonden wij nog steeds te Herent (waar ik echt niet kan klagen over het consultatiebureau), maar na 3 maanden zijn we daar verhuisd omdat we een huisje korterbij de familie gekocht hadden. In Herent had ik echt de steun van de verpleegkundige en de arts die ik nodig had, je mocht ook het kind aanleggen als het honger had, enz... echt een prima opvang voor een nog jonge mama (ik was toen 24). Met onze verhuis verhuisden we ook van K&G bureau en sindsdien heb ik echt niet meer het gevoel dat ik nog een goede mama ben. Oké, het is aan hun om je te informeren over de groei en het gewicht en alles wat je kindje al kan, maar ze hoeven je daar toch niet de les te lezen.
Vorige keer vroeg de arts (Nathalie was toen 16 mdn) of ze reeds kon praten en wij waren zo fier om te zeggen dat ze al flink papa en mama kon zeggen, maar dat het voor de rest nog veel gebrabbel was. De dokter zei doodsimpel: ja, maar dat zijn geen woorden hoor, dat zijn klanken. Kan best zijn, maar elk woord bestaat toch uit klanken?! Ik moest ze echt de woorden leren zeggen door als ze haar beer wou, eerst te zeggen: zeg beer,... totdat ze begon te huilen en dan mocht ik het haar geven (dit noem ik het aanleren van huilen om iets te krijgen, maar niet het aanleren van woordjes hoor). Bovendien als Nathalie geen zin had in dat soort spelletjes, liet ze mij gewoon achter met de beer en ging ze een andere halen.
Momenteel praat ze nog niet echt vlot, al heeft ze toch weer enkele woordjes bijgeleerd!
Ik ben al bang als ons volgend kindje geboren zal worden...
Ga ik dan ook weer geen goede mama zijn? Groetjes, Annelies

@annalies Mijn zoontje van 2 moest naar de logopedist toe omdat ze dachten dat hij doof zou zijn omdat hij nog niet praatte (maar als je snoepje riep was hij er zo)
Gelukkig vond de logopedist hem nog te jong en moesten we terug komen als het niet verbeterd was met 3 jaar. (zeker omdat zowel mijn man als ik dyslextisch zijn en een spraakgebrek hebben)
Ze heeft wel kleine opdrachtjes mee gegeven. Misschien voor jouw dochter ook wel wat.
Bijv jouw dochter zegt Be. Jij weet dat ze dan de beer bedoeld. Dan moet jij zeggen wil jij de pop. Jouw kind zegt weer be!!! Oooh je wilt beer. En geeft dan de beer.
Of onze zoon hoort een trein rijden. En zegt dan tein. En wij moeten dan antwoorden Ja dat is een trein
Of 1 á 2 x per dag een kwartiertje spellen met het doel om iets te leren. Op schoot nemen en dan een boekje lezen. Zie jij een bal. Ja dat is een bal. Een mooi rode bal (oid)
En een balletje op een doosje. En dan zegje op. Dan doe je het doosje open en dan doe je de bal er in en zeg je in. Alleen doen als je kind zin heeft anders heeft het geen nut en is het alleen frustrerend. (voor beide)
Als je dochter vaak verkouden is kan je naar de amandelen laten kijken (van de neus) Na het verwijderen van de neusamandel is het gehoor en stukken op vooruit gegaan en het praten ook