[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
| 19/05/2007 @ 21:49 Marleen | Heel herkenbaar, het zijn gewoon de hormonen. Geef alles de tijd om terug in je ritme te komen Sterkte |
| 19/05/2007 @ 22:12 barbara | ik denk dat dat heel normaal is, er veranderd zo veel, je hebt een kleine allemaal zorgen aan je hoofd. en ook nog bv dat vraagt veel energy, en hebt weken lang gebroken nachten gehad, en de hormonen ik was zelf toen mijn zoontje 10 maanden was nog erg moe! ik heb 1 jaar bv gegeven, maar was echt gesloopt na een tijdje, gewoon van alles denk ik.. maar dat gaat wel weer over, probeer veel te rusten misschien extra vitamines, en vertel je man dat je soms wat geirriteerder reageert door alles.. dan komen jullie er heus wel uit!! veel succes nog! |
| 20/05/2007 @ 13:33 Weki | Hoi Luckey, bevallen en eerst 9 maanden alles vragen van je lichaam is ook niet niks hé? Ik herken jouw verhaal helemaal. Ik ben ook nog wekenlang uitgeput geweest na mijn bevalling. Mijn lichaam was precies op. Ik herinner me dat ik halverweg de trap naar boven moest halt houden om te rusten. Daar komt dan nog bij dat je zo lang bloed verliest nog na de bevalling. Je lichaam ligt helemaal overhoop. Laat het je niet te erg aan je hart komen. Dat gaat vanzelf over hoor. Maar al bij al had ik pas het gevoel op mijn vroegere energiepeil te zijn ongeveer een half jaar na de bevalling. Ik gaf ook borstvoeding en de kilo's vlogen eraf. Iedereen zei me ook dat ik er zo moe en bleek uitzag en inderdaad als ik nu de foto's bekijk: schrikken. Wat wel kan helpen: vraag is bij je huisarts of hij iets voor je kan doen. Misschien heb je ook ijzer tekort (zoals ik toen) en kan een vitaminekuur al een beetje ondersteunen. Ook hulp vragen van derden kan geen kwaad. Er zijn genoeg diensten die kraamhulp aanbieden. Zij kunnen je wat helpen bij de zorgen rond je babytje en je huishoudelijke taken wat helpen doen. Zowieso: schaam je je er niet voor. Rust veel als je in de mogelijkheid bent. En vooral: leg de lat niet te hoog. Je lichaam herstelt zich maar traagjes maar het heeft dan ook fantastisch werk voor je geleverd hé. Een dikke proficiat trouwens met je baby. En weet: een fantastische mama mag soms ook gewoon moe zijn. Wedden dat je man dat ook wel begrijpt? Weki |
| 20/05/2007 @ 13:37 Weki | Nog iets vergeten Luckey, over dat emotionele even nog een bekentenis; weet je dat ik stond te huilen toen ik (pas bevallen)plots zag dat onze duiven (ééntje ervan had jongen) zonder eten zaten? Ik strooide eten in hun kooi en toen de moeder haar jongen begon te voeden leek het wel alsof ik me eindelijk niet meer schuldig hoefde te voelen voor de eventuele dood van die jonge duifjes waaraan ik me zou hebben schuldig gemaakt? Onnozel, maar 't is wel zo. Als ik er nu op terugkijk is het lachen, maar toen was het bittere ernst. Weki |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]











zit er doorheen


