hoi

Alvast veel sterkte bij het verwerken van het verlies van jullie beebje.
Ik weet niet of het waar is dat jullie weinig keuze hebben. Vele vrouwen wachten af of het miskraam al dan niet spontaan op gang zou komen. Sommigen hebben inderdaad geen keuze (missed abortions). Maak voor jezelf uit (indien je de keuze hebt), wat je 't liefst zou willen.

Even technisch:
Een curettage kan inderdaad schade aan je baarmoeder toebrengen (ttz, vergroeiingen, is die Ashermann) MAAR:
de curettages uitgevoerd bij een miskraam zijn ZUIGcurettages, dus er worden geen scherpe voorwerpen gebruikt en enkel het zwangerschapsweefsel wordt weggenomen. Daardoor is het bloedverlies beperkt EN, nog veel belangrijker om terug zwanger te kunnen worden, wordt je baarmoederwand NIET beschadigd.

Er bestaan inderdaad ook SCHRAAPcurettages. Dan wordt met behulp van een lepeltje al het weefsel weggenomen. Die worden gebruikt in het geval er poliepen of dergerlijke (dus geen miskramen) in de baarmoeder zijn. Het weefsel wordt dan eigenlijk weggesneden en dan krijg je inderdaad wondjes in je baarmoeder. Maar ook dat hoeft geen probleem te zijn.
Je krijgt dan een anticonceptiepil die je lichaamseigenhormonen helpt om het baarmoederslijmvlies terug op te bouwen zodat er geen verklevingen zijn (want dat is wat bedoeld wordt met de schade).
De laaste operatie wordt ook uitgevoerd met behulp van een camera terwijl de eerste een blind manoeuvre is.

Zoals reeds gezegd, deze curettages zijn niet voor miskramen, tenzij er een tweede curettage nodig is voor één en hetzelfde miskraam. De reden voor de tweede curettage is vaak omdat het zwangerschapsweefsel heel erg goed aan de baarmoederwand gehecht was en door het "zuigen" alleen niet los is gekomen. Dit is inderdaad niet veel voorkomend (eerder zeldzaam, ik heb dit gehad en was het proefstuk van mijn gynae (reeds 12 jaar gynaecoloog)).

Ik denk dat bij een curettage het risico vooral zit in de verdoving en niet in de ingreep zelf.
De last die je daarna ondervindt is ook eerder emotioneel dan fysiek.

Je moet voor jezelf uitmaken wat je wilt, maar je hoeft helemaal niet bang te zijn voor een curettage. Het gaat erom dat je akkoord bent met wat er met je lijf gebeurt.

Lees je dus niet vast in de "horror-verhalen" van op internet. Zoals vaak moet je de "wetenschap" van internet lezen met flink wat relativeringsvermogen. Immers in de wereld van het WWW vind je meestal alles en dus ook de kleinste details en vaak de zeldzaamste complicaties zonder dat vernoemd staat dat het er eentje is.

groetjes
F.

Hey Fien,

Ik heb zelf midden januari een curettage gehad na een zwangerschap van 12 weken. Het kindje was al 2 weken eerder gestorven. Omdat het er ook niet op leek dat het vanzelf zou afkomen, hebben we na een week besloten voor een curettage.
Dat je er bang voor bent kan ikbest begrijpen, had dat zelf nl ook. Maar meid, je hoeft daar echt geen bang voor te hebben. Ik heb nadien maar een heel klein beetje last gehad, niet eens echt pijn. Maar als je toch nog bang bent of twijfelt of vragen hebt, aarzel dan niet daar met je gyn over te praten. Heb dat zelf ook gedaan en die heeft me enorm kunnen geruststellen en begeleiden.
Veel moed meid, ik duim voor je !

Hey Fien

Wat sneu dat je dit ook moet meemaken. Ik wens je veel sterkte toe in de verwerking hiervan en hopelijk kan je het een plaatsje geven eens je curettage voorbij is.

Ikzelf heb een curettage gehad in maart.
Mijn gynae vond het beter om onmiddellijk een curettage te doen omdat ik anders teveel zou bloeden.
Achteraf gezien was dat toch het beste. Emotioneel zou ik het niet gekunt hebben om er nog lang mee te lopen.

Van de curettage zelf heb ik weinig last gehad.
Ik heb wel niet zoveel medische info meegekregen van mijn gynae waardoor ik toch soms wel verward was over de symptonen van mijn lichaam. Daarom zou ik je graag wat dingen willen meegeven dat er kunnen gebeuren met je lichaam na de curettage.
Het kan zijn dat je niet veel bloed verliest en snel terug je maandstonden hebt, maar wees niet ongerust als dat bij jou niet het geval zou zijn. Ik heb namelijk behoorlijk wat bloed verloren in het begin en daarna bleef het wat aanslepen met licht verlies. Alles samen duurde het toch wel 4 à 5 weken. Het is ook mogelijk dat je redelijk grote bloedklonters verliest. Dit is niet bij iedereen het geval, maar ik had dit ook en dat was niets om mij zorgen over te maken, dat was bloed dat nog in mijn baarmoeder zat en eruit moest. Het kan ook zijn dat je de 1e dagen krampen hebt. Hiervoor nam ik dafalgan en een warme kruik om mijn buik gelegd. Dit hielp voor mij.
Het kan ook zijn dat je een tijdje last hebt van hoofdpijn.
Sommigen onder ons hadden snel terug hun maandstonden, ik pas na een 7-tal weken. Dit kan best vroeger of ook nog later zijn. Ook hier hoef je je geen zorgen te maken. De baarmoeder van de ene persoon geneest sneller dan van de andere.
Als je terug zwanger wil worden raden de meeste gynae aan om 1 à 2 cyclussen te wachten. dit is omdat ze dan beter kunnen bereken wanneer je zou moeten bevallen indien je weer zwanger zou zijn. Sommige, moeten ook een maand terug de pil nemen. Dat is omdat het baarmoederslijmvlies dan sneller herstelt. In ieder geval kan ik je dit meegeven: indien je lichaam er niet klaar voor is zal het toch geen zwangerschap toestaan. Dus, moest je toch geen cyclus afwachten en je bent terug zwanger, dan is het omdat je lichaam er toch al terug klaar voor is.
Bij de meeste gynae moet je na een bepaalde tijd terug op controle en dan kijken ze of je baarmoeder terug schoon is en of alles er goed uitziet vanbinnen.

Ik weet Fien dat je zover nog niet bent, maar ik heb mij heel slecht gevoeld omdat ik zo goed als geen informatie gekregen had en mij heel erg zorgen maakte over alles. Vandaar dat ik enkele dingen op een rijtje gezet heb voor jou.
Als je nog vragen hebt of eens wil spreken kan je me altijd een PB’tje sturen.

Was dit je eerste kindje?

Veel sterkte,
Sunshine

Even vermelden dat het herstel zelfs sneller kan. Sunshine, jij hebt echt wel nog redelijk afgezien!

Ik heb helemaal geen pijn gehad (zelfs geen seconde nadat ik wakker was), maar 2dagen gebloed (niet veel) en 31dagen later alweer ongesteld.

Ik moest ook niet op controle of wachten, maar ondertussen toch aan de 3de ronde bezig sinds curettage.

Groetjes

meiden, is er een manier waarop we dit topic actief kunnen houden? ik was zelf op zoek naar info/ervaringen over curettage maar alle topics die miskraam/curettage als titel hadden waren inmiddels van inhoud veranderd omdat dames nog maandenlang gezellig doorpraten over nieuwe zwangerschappen enzo

kunnen we iets bedenken waardoor bepaalde threads bv. alleen over curettage-ervaringen/facts blijven gaan zodat iemand die hier info over zoekt het makkelijk kan vinden?

Bij deze nog even mijn ervaring...

Curettage was inderdaad zuig-curettage, niet met een tangetje zoals mijn huisarts had gezegd. Ook bij zuig curettages bestaat volgens het ziekenhuis een risico op verkleving/ashermann, in tegenstelling tot wat ik hier had gelezen! Risico is echter klein en ingreep viel mij erg mee. Ingreep duurde klein half uur, volledige narcose, nauwelijks bloedverlies, paar dagen krampjes en verder weinig klachten!

Succes en sterkte gewenst aan alle dames die dit nog moeten ondergaan!

Ook hier iemand die kan zeggen dat de curretage haar meegevallen is.
Doe het liever niet, maar op dat moment was het de juiste oplossing.
We hebben een missed-abortion gehad, kwamen er op 9 weken achter, en niets wees er op dat mijn lichaam zelf snel actie zou ondernemen om alles te stoppen, dus met 10 weken een curretage gehad.
Heb me van te voren niet verdiept in risico's o.i.d. gewoon omdat het toch niet er toe deed. Het moest, en zelfs aan keelamandelen verwijderen zit een risico.

Wat ik al zei, het is me echt heel erg mee gevallen. was nooit eerder onder narcose gegaan, maar ik heb heerlijk geslapen
Daarna 2 dagen wat bloedverlies, daarna een week amper wat en toen brak het door en heb ik 3 dagen heeeeeeeel veel bloedverlies gehad, had echt het gevoel van grote schoonmaak (later nagevraagd aan gyne en dat klopte idd, hormoonspiegel was toen echt gedaald in mijn lichaam en dus werd er "schoongemaakt"). Vervolgens nog anderhalve week beetje bruinverlies, en uiteindelijk 4½ week na mijn curretage weer mijn eerste keer ongesteld, al was dat niet als normaal. Pas nu weer een cyclus later (weer netjes 29 dagen) een normale menstruatie, dus we zitten weer in plooi denk ik.

Hoop nooit meer voor de keuze te staan, maar moet het ooit weer eens, dan zie ik de curretage niet als een groot probleem.

Heb wel nacontrole gehad bij de gyne, was niet nodig, maar na de curretage dacht ik dat dat wel een goeie afsluiter was. Alleen was mijn gewone leven na zo'n bijna 4 weken alweer volop aan het draaien en voelde het bijna belachelijk om naar de gyne te gaan . Was ook gewoon even een praatje, bevestiging dat het pure pech was en of ik nog klachten had en daarna de groet: "hoop je pas weer te zien als je komt bevallen over een jaar ofzo, maar liever dat de vk dat ook doet!"

Hoi meiden,

het is raar om zeggen maar wat ben ik opgelucht om jullie verhalen te lezen. Op bijna 13 weken zwangerschap kreeg ik het slechte nieuws dat het vruchtje al een tijdje gestopt was met groeien. Alleen bleef het hartje kloppen en dat gaf me hoop. Een paar dagen na mijn laatste controle bij de gyn kreeg ik echter hevige buik- en rugpijn en licht bloedverlies. Op aanraden van de dokter ging ik naar spoed (het was op zondag) waar ze na een echo vaststelden dat ook de hartslag verdwenen was. Ik koos resoluut voor een curretage, dezelfde middag nog. Het idee om met een dood vruchtje in mijn buik te lopen vond ik angstaanjagend. Ook de onzekerheid over wanneer de spontane abortus zou komen zag ik niet zitten. Je krijgt inderdaad veel te weinig informatie over de ingreep zelf en hoe het nadien zal gaan. Hoe lang je nog bloed zal verliezen, dat er serieuze klonters bij kunnen zijn en dat je emotioneel best wel rake klappen krijgt vertellen ze er niet bij.
Ondertussen zijn we bijna 3 weken verder. Het bloedverlies is er nog maar in kleine mate, de pijn is weg, emotioneel is het nog steeds een roller-coaster.
Ja Libel, ik kreeg in het ziekenhuis ook die pil voor 1 cyclus en die Methergin druppels waar je barstende koppijn van krijgt. Alleen vraag ik mij af of ik na het innemen van de laatste pil (volgende week ergens) onmiddellijk mijn maandstonden zou moeten hebben of het dan nog even kan duren? Verwarrend allemaal hoor. Ik vond het in elk geval heel verhelderend om jullie ervaringen te lezen. Sterkte aan iedereen die hetzelfde doormaakt!

Groetjes, Fietje.