[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
3e kindje? Ik wel, hij niet!| 31/05/2007 @ 10:23 Mama van 2 meiden | Hoi, Ik ben heel gelukkig met mijn man en 2 prachtige dochtertjes van 3 en 1 jaar. Alleen voor mij is ons gezinnetje nog niet (helemaal) af. Voor mijn man echter wel. Hij wil niet van een derde weten. Alhoewel hij zelf zegt dat hij niet in de toekomst kan kijken en niet weet hoe hij er over 2 jaar over denkt... Bij mij blijft het kriebelen, maar mijn verstand wint het van mijn gevoel, hoor, want ik ben wel van mening dat we er met zijn tweeën volledig achter moeten staan... Daarom ga ik nu starten met een opleiding zodat ik een carrièreswitch kan doen. Al heel lang heb ik het gevoel dat ik niet op mijn plek zit qua werk dan (administratief) en wil heel graag de zorg in. Ik ga nu leren om straks kraamverzorgende te worden... (blijf ik toch in de baby's, hi, hi!) Tja, maar ik blijf hopen dat mijn mannetje toch nog eens overstag gaat (over een paar jaar kan het ook nog), want kindjes van jezelf en je geliefde blijven toch het mooiste wat er is, vind ik! Groetjes, Mamascha   |
| 31/05/2007 @ 11:01 wish | Hoi mama van 2 meiden, Mijn man wil wel graag nog een derde, maar voorlopig niet. We waren deze maand wel 'bezig' voor het eerst, maar nu heeft hij aangegeven er toch nog niet klaar voor te zijn. Net als jij ga ik me nu richten op mijn carriere, maar dan een nieuwe baan vinden. Ik zoek al tijden iets anders, dit lijkt me een goede tijd, ook als 'afleiding'. Want mocht ik al zwanger zijn, dan komt zo'n switch er voorlopig ook niet van! Jij succes met je opleiding alvast! |
| 05/06/2007 @ 14:32 Nadia | Bij ons is het een beetje hetzelfde. Mijn man vindt 2 kindjes (nu 2,5 en 1 jaar) perfect, net genoeg, net te combineren, ideaal om aandacht te verdelen etc. Ikzelf heb ergens toch het verlangen naar 3. Nu nog niet direct, maar eerder over een 2tal jaar. Hij sluit het niet uit, maar het hoéft niet voor hem. Mijn verstand zegt te stoppen, mijn gevoel spreekt het tegen. Ik weet alleen niet of mijn gevoel ooít zal zeggen dat't genoeg is geweest... |
| 06/06/2007 @ 15:42 Mascha    | Hoi Wish en Nadia, Gelukkig ben ik niet de enige die hiermee kampt... Het gevoel is zo sterk. Ik wil echt enorm graag een 3e en zou er echt kapot van zijn als manlief definitief zou zeggen: 2 is genoeg. Natuurlijk ben ik ontzettend dankbaar dat wij nu al 2 gezonde meiden hebben (bij Lynn wel flink wat onzekerheid in het begin, 6 weken te vroeg en infecties etc. toen net thuis en kreeg ze het RS-virus en toen was het weer 48 uur kritiek) maar het kriebelt gewoon. Voor mijn gevoel is ons gezinnetje nog niet af... Maar we moeten er wel met zijn tweeën voor willen gaan, hoor... En ergens denk ik dat mijn man t.z.t. ook nog wel een derde kindje zal willen. Hij vindt het op dit moment alleen druk genoeg! En natuurlijk is het ook druk, vooral in de spitsuren ('s morgens en 's avonds) maar of dat nou veel uitmaakt of je dan 2 kindjes hebt of 3? Ik denk van niet! De tijd zal het leren en voorlopig leg ik me neer bij 2 kindjes en richt ik me op mijn studie (pittig maar ontzettend leuk!). Groetjes, Mascha     |
| 07/06/2007 @ 20:45 Sophie | Hello, hier ook een beetje zo... vooral veel twijfel: gisteren zei hij "later", maar later.. dan is de laatste ook zo alleen, dan zei hij: later weer 2... maar ja, ik ben 32, dus veel later kan het allemaal niet, en onze eerste is niet zo gemakkelijk gekomen. Nu ja, ik geloof ook dat je er met 2 moet achter staan, anders zet je je relatie op het spel. Dus hier ook denken aan een andere job: ik zou ook graag in de kraamverzorging gaan, of kinderopvang, en ben ervoor aan het rondkijken. Vele groetjes en succes    |
| 20/06/2007 @ 15:17 Mascha | Hoi Sophie, Tja, die mannen van ons en ons gevoel voor een 3e kindje... Erg vervelend soms, maar ja even onze gedachten verzetten en duimen dat het in de (nabije) toekomst (ik ben nu 30) wel zo mag zijn... Heb je ondertussen een passende studie/job gevonden? Groetjes en jij ook succes, Mascha |
| 20/06/2007 @ 23:15 Nieke | Hey meiden, hier een beetje het omgekeerde verhaal... Mijn man wil graag een derde, hoe eerder hoe liever, maar ik heb op dit moment nog zoiets van "laat ons effe genieten van ons gezinnetje zoals het nu is". Ik heb altijd wel gezegd dat ik drie kindjes wil, en liefst snel na elkaar zodat ze echt samen kunnen opgroeien. Maar de jongste is nog geen 10 maanden, dus voor mij is het nog te vroeg om al over dat derde te denken... Alhoewel, ik moet eerlijk toegeven dat zijn kriebels toch wel besmettelijk kunnen werken. Het gevoel zegt "ja", het verstand zegt "nee". Naar wat luister je dan het beste?   |
| 21/06/2007 @ 10:20 neel | hallo allemaal, ik ben blijkbaar niet de enige met twijfels tussen gevoel en verstand... ik heb twee zoontjes (de jongste is nog maar vijf maanden). ik wil heel graag nog een derde kindje, maar soms vraag ik me af of dat praktisch en emotioneel zou lukken, zal ik genoeg aandacht aan alledrie kunnen geven? zal het niet teveel worden voor mijn man die nu soms al het gevoel heeft dat hij 's avonds na zijn werk amper aandacht kan geven aan de kleinste... kortom een heleboel vragen en toch blijft dat verlangen naar een derde kindje. mijn man zei eerst dat hij twee genoeg vindt, maar ondertussen zegt hij dat hij wel nog een kindje wil, maar dan wel zo vlug mogelijk. zodat we de korte nachten en pamperfase vlug achter de rug hebben. ik geniet net van die echte babyfase, maar ik begrijp hem wel. anderzijds heb ik geen eenvoudige zwangerschap gehad en geef ik nog bv dus ik ben nog niet toe aan weer zwanger worden. we moeten natuurlijk nu nog niets beslissen, maar toch houdt dit mij veel bezig. het is in ieder geval leuk om jullie 'verhalen' te lezen en hopelijk komen we eruit! groetjes neel  |
| 28/06/2007 @ 13:34 | Hoi allemaal hier net hetzelfde. Wij hebben het geluk dat we twee flinke zonen hebben, 2,5 jaar en bijna 8 maanden, maar het kriebelt alweer bij mij! Ook ik heb niet het gevoel dat mijn gezinnetje compleet is en wil naar mijn gevoel nog heel erg graag een kindje. Mijn man daarentegen zegt resoluut neen en dit vind ik heel erg. Blijkbaar ben ik lang niet de enige ... Ik heb vooral schrik van het financiële, het huis is groot genoeg, maar een andere auto is dan nodig, vooral organisatorisch vraagt dit erg veel planning. En het opvangprobleem ... ik heb altijd gezegd dat ik geen kindjes koop om ze ergens te "droppen", maar financieel kunnen we niet anders dan te blijven werken. Bij de jongste ben ik 7 maanden thuis geweest, vooral voor de borstvoeding en met succes, maar toen was het wel tijd dat ik terug ging werken. Tijd brengt raad zeker ... maar ik ben ook 30 geworden en wil toch niet te lang wachten. Succes aan jullie en laat iets weten, hé! Groeten Sofie  |
| 05/07/2007 @ 23:10 Mascha | Hoi, hoi, Tja, gevoel en verstand, hè, het is allemaal wat... Als ik naar mijn gevoel luister dan zou ik er morgen al voor willen gaan en niet omdat ik toevallig 2 meiden heb, hoor, want dat maakt me werkelijk niets uit... Een jongen erbij zou vooral voor de papa geweldig zijn, maar 3 meiden lijkt mij persoonlijk ook super! Maar, zucht, manlief is (nog) niet over te halen. Gelukkig zegt hij niet definitief NEE en ik denk (hem kennende) dat hij over een tijdje ook wel voor nr. 3 wil gaan, dus 'fingers crossed'. iig in vriendengroep en familie weer heel wat baby's op komst, wat het er voor mij niet makkelijker op maakt, maar misschien wel vertederend voor mijn ventje en hopelijk het laatste zetje?! Groetjes maar weer van mij!   |
| 05/07/2007 @ 23:28 kissie  | hoi hoi ik ben ook een mama van 2 dochters en voor mijn gevoel is mijn gezin ook nog niet helemaal compleet ik wens nog graag een derde en droom en denk er iedere dag aan het is zo raar dat ik op 25 jarige leeftijd niet meer zwanger zal worden omdat mijn man definitief nee zegt ik kan dit ook niet begrijpen en daar door ontstaan er wel eens wrijvingen ik hoop dus ook stiekem dat er nog ens een oepsje komt(we gebruiken alleen maar condooms) hij zal het dan wel accepteren en blij mee zijn maar bewust wil hij er niet voor kiezen wel gemeen dat de man dit soort dingen mag bepalen  verders ik ben erg trots met wat ik heb en zekers heel blij maar toch stiekem nog een kleintje er bij de laatste keer het is dat ik graag een zoon had willen hebben maar mijn man maakt het niks uit natuurlijk zou hij een zoon geweldig vinden maar hij heeft zoiets van ze zijn gezond en wat maakt mij nou uit wat voor geslacht het heeft nou mij dus wel vat dit niet verkeerd op hoor wil ze niet kwijt maar toch ik wil gewoon graag een zoon al weet ik dat als ik zwanger mag raken dat het wer een meisje wordt gewoon voorgevoel maar ja dan is het een mini k3  groetjes kissie    |
| 19/07/2007 @ 09:55 Mascha | Hoi allemaal, In onze omgeving zijn nu pas 2 baby's geboren, Erik's achternicht uit Schotland heeft er een zoontje bij, Kai Thomas en onze vrienden hebben een dochtertje, Juul... En ja, hoor, mijn mannetje begint zowaar een beetje te twijfelen, zegt niet meer definitief "nee". Ik blijf dan ook wel mijn gevoel uiten, dat kan ik immers niet wegstoppen... Het blijft knagen... Toen we na de geboorte van Juul over namen aan het praten was gaf mijn man zelf aan welke naam hij leuk vindt voor evt. een 3e meisje... Jongensnaam hadden we al?! Dus hier blijft het duimen... Morgennacht vertrekken we op vakantie, dus misschien gaat daar het roer wel om! Groetjes, Mascha |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]