he!

moeilijk he die eerste weken! probeer inderdaad te ontdekken wat je kindje prettig vindt. wij deden het uiteindelijk zo: eten even spelen met de mama of de papa en dan even alleen in de box. wanneer ze een beetje humeurig werd legden we haar in bed. de eerste tijd was het ook huilen huilen huilen, maar we gaven haar elke keer een speen en een kusje en dan weer de kamer uit. uiteindelijk sliep ze dan. na een tijdje ging dat echt heel goed. ze had ook dagen dat ze echt weinig sliep. soms zelfs helemaal niet tussen twee voedingen. dus helemaal succes hebben we ook niet gehad. probeer je kindje zoveel mogelijk te laten slapen, hoe je dat dan ook voor elkaar krijgt.

ik heb pas een goed boek gevonden over de eerste drie maanden (ik wou dat ik dat eerder had gevonden!!!). de theorie was dat je de baarmoeder zoveel mogelijk moet na doen. dus goed vast instoppen in bed, vrij hard sshhhhhhh zeggen (zodat het harder is dan het huilen van je kindje)en niet te stilletjes zijn. in de baarmoeder is het ook behoorlijk druk qua geluiden, een speen voor de zuigreflex en dan nog iets wat even oefening nodig heeft. het op een bepaalde manier wiegen van je baby. dit werkt bij ons echt heeeeeel goed! als ze erg overstuur is doe ik het volgende. ik leg haar op haar zij op mijn schoot (kan ook op haar buik) en ga met mn knieen heen en weer. haar hoofdje houd ik tussen mijn twee handen zodat het er tussen heen en weer schut als een puddinkje (niet te hard natuurlijk he) dit imiteerd volgens het boek het bewegen in de buik, waar het hoofdje van je kind beweegt tussen het bekken. je zou het niet zeggen maar het is echt een succes. eerst viel ze na tien minuten is slaap maar nu al na een paar minuutjes. het is bijna een uitknop zoals op de televisie. zoals ik al zij, je moet even oefenen maar ik hoop dat het ook bij luouw lukt! het boek heet trouwens "the happiest baby on the block" van harvey karp. het is wel in het engels...

bovendien zul je merken dat het na 3 maanden echt een stuk beter zal gaan. als je kindje wat groter is is ze gewend aan het leven uit de buik en zal ze beter gaan slapen.

beetje lang verhaal geworden maar ja,

heel veel succes!
truitje

he ellen,

volgens mijn vk en de kraamhulp en de schrijver van het boek is dat een misverstand die speen tepel verwarring ht bestaat volgens hen niet. ik wilde ook geen speen geven, maar heb het toen toch gedaan. ze had er gewoon behoefte aan.

succes
truitje

Hallo,

ik ben ook enorm tegen het laten huilen, met als resultaat dat ik op tien weken met een oververmoeide baby zat, die overdag niet sliep (helemaal niet dus!) en steeds minder vrolijk was. Tot dan toe had ik hem vrij gelaten en wou ik dat hij kon inslapen waar hij lag, dus in z'n park of stoeltje. Maar dat deed hij nooit, en hij wou steeds meer opgepakt worden.
Ik ben dus begonnen met een soort "slaaptraining", en heb daarvoor info gehaald op inbakeren.nl. En 't heeft heel snel geholpen. Ik baker Matthias nu twee maal per dag in, soms 3x als ik zie dat hij 't nodig heeft, geef hem dan ingebakerd nog een voeding (ik geef bv), en leg hem dan in bed. De eerste ochtend heeft hij anderhalf uur gekrijst. Ik ben erbij gebleven, de hele tijd gestreeld, gezongen, sssjt gezegd, enz. Pas toen ik door iemand aan de deurbel echt eventjes uit de kamer moest, is hij na 10 minuten in slaap gevallen (ik hoorde hem nog wel natuurlijk). De volgende keren heb ik 't wat aangepast: eerst al gaan troosten na een minuut of twee, en dan om de tien minuten. Als 't een half uur duurt, haal ik hem kort uit bed voor een extra voeding. En dan slaapt hij één tot drie uur!

Al na 3-4 dagen ging het enorm goed: hij slaapt praktisch altijd direct in, soms moet ik nog 1x gaan troosten, en nog zelden is de extra voeding nodig. Die geef ik nu als hij na één uur al wakker wordt om te zien of hij toch niet nog wat langer wil slapen, en als hij daarna weer wakker wordt haal ik hem onmiddellijk eruit.

De eerste dagen leek hij nog vermoeider (die oververmoeidheid kwam boven), maar nu is hij veel rustiger, 's avonds ook nog heel goed gezind, en hij kan al zonder problemen anderhalf uur in het park blijven liggen! En ik heb energie te over om vaak met hem te spelen!

't Was een moeilijke eerste week, maar ik had het eerder moeten doen, nu gaat het Matthias veel beter (en is het "laten huilen" niet eens meer nodig).

Hoop dat het ook bij jullie gaat!
Bianca

ps: in de namiddag geef ik hem voor z'n slaapje ook nog een massage.. vindt hij heerlijk!!!

ps2: wij doen 't helemaal zonder speen, ook ivm die speen-tepelverwarring (die volgens velen toch wel bestaat)