[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
| 04/06/2007 @ 10:18 Balouke | Hallo, ik ben nu bijna 30 en wil dolgraag een kindje. Mijn vriend is echter 46 en heeft al 2 kindjes. Hij vindt zichzelf te oud, tegenover het kind vindt hij het oneerlijk omdat het in de puberjaren een 'oudere papa' zal hebben. Ik begrijp zijn probleem we en heb daar persoonlijk geen problemen mee, maar zijn er misschien mensen hier die hetzelfde meemaken/meegemaakt hebben. Vinden jullie het ook niet kunnen dat een man op leeftijd nog kinderen maakt of is er geen probleem. We denken natuurlijk aan het welzijn van het kind hé! groetjes, Balouke |
| 04/06/2007 @ 11:11 Balouke | Hallo, bedankt voor de reactie hé, ik heb zelf nog geen kindjes, juist daarom dat het bij mij echt begint te kriebelen. Hij denkt dat iedereen 'opa' zal zeggen hé als hij dan ouder is. Maar ik vind zelf ook dat de leeftijd geen probleem is! Ik heb er met nog niet zo veel mensen over gepraat, omdat ik toch vind dat het uiteindelijk onze beslissing moet zijn. gr |
| 04/06/2007 @ 11:31 Marleen | 46 is nog niet echt heel oud. Je hebt vrouwen die op die leefdtijd nog moeder worden en dat lijkt mij een groter probleem maar neit onoverkomelijk (ff oneerbiedig, niet vervelend bedoeld) je man kon natuurlijk weten als hij een relatie met een jong blaadje als jou begint dat je op een gegeven moment moedergevoelens gaat ontwikkelen. Heel natuurlijk Dat is het risico van het vak Misschien moet je aan extra zaken denken. Zo kan je man eerder overlijden dan dat je kind zijn opleiding heeft voltooid (wat veel geld kost) misschien zou er een extra studiefonds opgericht moeten worden. Of een extra spaarpotje voor zijn opvoeding. Maar niets wat onoverkomelijk is Dat soort dingen zijn te regelen En opa?? Je bent zou oud als dat je zelf voelt. Ik had een vriendin haar moeder was op d'r 35ste al zo grijs als mijn oma. het zegt dus niets |
| 04/06/2007 @ 11:51 Balouke | daar denk ik ook allemaal aan hé, stel dat hij vroeger sterft en zo, is dat dan niet erg tov het kindje dat zijn papa al vroeg weg is? Het zal allemaal wel afhangen van de situatie. Op het moment dat wij een relatie begonnen, ong 3 jaar geleden, wou ik ook geen kinderen. Is eigenlijk bij mij heel snel opgekomen. Misschien moet hij nog even aan het idee wennen, hij sluit het ook niet volledig uit. Maar ik ben zo ongeduldig! |
| 25/07/2007 @ 15:57 Ante | Hey Wij zijn vorig jaar voor het eerst mama en papa geworden, ik 25, mijn vriend 40. Hij voelt zichzelf niet te oud, en ik vind dat zelf ook niet, zeker niet als ik zie hoe hij met ons meisje speelt en ravot. We kijken er zelfs misschien naar uit om binnenkort aan een tweede te beginnen. Over dat overlijden en dergelijke, een jonge papa kan ook plots sterven (auto-ongeluk, ziekte, ... daar staat tegenwoordig geen leeftijd op). Zoiets kan je moeilijk voorzien, het gebeurt, vroeg of laat, en dat is bij iedereen zo. Ante |
| 09/09/2007 @ 21:56 Cindy | Balouke, enerzijds wil ik je niet afschrikken en zou ik je net als de dames hierboven alleen maar positieve verwachtingen willen doorgeven... maar je hoort me al afkomen... het is echt wel de moeite om bij het leeftijdsverschil stil te staan hoor. Ikzelf ben 13 jaar jonger dan mijn vriend. Ik 35, hij dus 48. We hebben een kind nu van 2,5jaar. Destijds stonden we achter een baby, allebei hoor maar nu ik over een tweede denk, hoor ik van hem dat dit kind toch niet zo makkelijk voor hem is dan wat hij had gedacht. Hij schuift voortdurend taken naar mij door - taken die de meestje jonge papa's wel op zich zouden nemen - omdat hij "toch geen 30 meer is". Hij speelt geregeld met onze dochter, maar de bewondering die ik daarvoor moet opbrengen is eindeloos, immers "ik ben geen 30 meer". Hij spreekt er geregeld over te willen "uitbollen" (denkt al aan op pensioen gaan) terwijl ik nog heel andere plannen heb. Hij doet zijn uiterste best en is echt wel een lieve papa, maar soms lijkt het inderdaad alsof we in een andere wereld zitten. Langs de andere kant - en ik weet niet of dat aan zijn leeftijd ligt - lijkt hij enorm te hunkeren naar onze relatie VOOR onze dochter er was. Hij zegt soms "daar schiet niks nog van over". En voor een stukje heeft hij gelijk; er is enorm veel veranderd in onze relatie. Hij moet het doen met véél minder aandacht, en ik heb het gevoel dat hij zelfs nu na 2,5jaar daar niet aan gewend geraakt. Ik weet niet hoe jouw partners karakter is. Die van mij is erg impulsief, altijd geweest. Had al twee volwassen kinderen toen ik hem leerde kennen en ik denk dat hij zijn ongedwongen leventje van voorheen mist. Is jou partner iemand die met beperkingen kan leven (kinderen vragen immers in de eerste plaats regelmaat)? Plots moet je eerst nadenken over wie kan babysitten, voor je samen besluit uit te gaan eten of een terrasje te gaan doen. Ik weet het soms niet: is het ons leeftijdsverschil dat onze relatie sinds de geboorte van onze dochter zo heeft verziekt, of is het het feit hij aan vrijheid en aandacht heeft moeten inboeten?? Weet Cindy, het is echt niet mijn bedoeling je te ontmoedingen hoor. Maar als ik jou was... ik zou er echt wel héééééél goed over nadenken. Niet zozeer over je kinderwens - want hier zou ik zeggen: zet die voor niemand opzij!!!, je zou er alleen maar veel spijt van krijgen. Maar wel over een partner die ouders dan jij en al van bij het begin zijn twijfels uit over een babytje. Cindy |
| 11/09/2007 @ 13:03 Liesje | Hoi, Wij zijn niet in jouw geval; mijn man is zelfs jonger dan ikzelf. Maar mijn man zijn vader was ook 45 toen mijn man geboren werd. Er zijn eigenlijk nooit problemen geweest ivm de leeftijd. Nu is hij 74 maar kan nog goed mee. Iedereen schat hem zelfs jonger dan hij in werkelijkheid is. Het is dus voor "later" ook niet noodzakelijk een probleem. Nu geniet hij volop van het "opa-zijn". Dat vind ik eigenlijk een veel groter nadeel: een oude opa, de kans is groot dat de kindjes hem niet meer goed zullen kennen later. Het is natuurlijk nog altijd mogelijk dat hij 90 jaar wordt, laten we dat hopen! Groetjes, Lies |
| 30/01/2008 @ 15:25 Maike | Ik denk dat er veel zit in wat Cindy schrijft. Het is belangrijk om te kijken naar de persoon en niet zo zeer alleen naar die cijfers die zijn leeftijd zijn. De ene man van 46 is de andere niet. Mijn man is 42 en wij krijgen binnenkort ons tweede kindje. Hij leeft er naar toe als elke andere optimistische papa van 30 of 50. Hij leeft zich compleet uit met ons andere kindje en het is hem nooit teveel (in ieder geval niet omdat hij moe is vanwege zijn leeftijd). Een goede vriend van ons was 43 toen hij (weer) vader werd en dat gezin beleeft precies de situatie die Cindy beschrijft. Nog erger zelfs: hij is meer op pad met zijn vrienden om maar niet thuis tussen de vermoeiende jonge kinderen te zitten. Ik denk dat geduld en goed overleg met je vriend belangrijk zijn. Wat verwachten jullie etc. Maar nogmaals, volgens mij staat dit redelijk los van leeftijd maar hangt het meer samen met iemands karakter en wil... Problemen als overlijden als het kindje nog jong is lijken mij niet echt dingen om over na te denken. Een jonge papa kan ook iets overkomen en dan groeit je kindje ook zonder papa op. Succes! Maike |
| 04/03/2008 @ 17:15 dieke ![]() ![]() | Wat is er erger voor jullie toekomstige kind? Een wat oudere papa hebben of helemaal niet geboren worden? Soms kan een vraag simpel beantwoord worden, niet? ![]() |
| 10/04/2008 @ 10:15 sabje | ik vind het wel oud ja maar toch is het wat een ander zegt: de een is met 40 al bejaard en de ander is met 70 nog super jong! ik zou er wel voor gaan! |
| 10/04/2008 @ 10:15 sabje | en dan liever een oude papa dan bv een slechte papa |
| 10/04/2008 @ 10:17 sabje | oh ja en nog iets er zijn heel veel jonge vaders, maar niets in het leven is zeker. morgen kan ik dood zijn of mijn vriend, dan heeft mijn zoontje ook maar heel kort een moeder/vader gehad. moet er niet aandenken, maar ik vind dit dan eigenlijk geen reden om niet een kindje te maken. je leeft maar 1 x ! |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]










Papa vindt zichzelf te oud



Bespreek het allemaal rustig en de tijd zal wel raad brengen.
