Dag Sima,

Ik heb nooit de pil genomen maar na mijn tweede bevalling heb ik een goed half jaar erna een hormonaal spiraaltje laten steken.
Ik had altijd een cyclus van 28 dagen en altijd stipt.
De eerste weken (maanden) nadat mijn spiraaltje erin was heb ik natuurlijk een beetje gesukkelt een paar dagen bloeden en dan een paar dagen niet en dat ging zo een tijdje door.
Ik heb al 3 jaar geen enkele keer mijn regels gehad. Wij hadden sex maar aan een condoom dachten wij nooit want ik had een spiraaltje en zoals ge ziet ben ik toch zwanger geraakt. Ik had het niet rap door want in februari was ik enorm moe en ziek en inderdaad ik had een beetje van de buikgriep. De huisarts vroeg om toch voor het zekerste bloed af te nemen doordat ik al 2 weken enorm moe was om te kijken of ik geen bloedarmoede had. Gelukkig schrijft mijn huisarts niet rap antibiotica voor en na 2 dagen belde ik om te weten hoe de uitslag van mijn bloed was.
Toen vroeg de huisarts of ik nog mijn spiraaltje in mij had en ik zei ja voor wat?
Ja zei hij ik zal u moeten feleciteren want u bent zwanger.
Op het eerste moment kon ik niet echt lachen want wij waren er nog niet echt uit of we al dan niet nog een baby'tje wouden. De natuur heeft zelf gekozen maar ik hab het toch moeilijk gehad, nu is het wel beter maar soms als ik eraan denk heb ik wel wat angst hoor. straks drie kindjes...
Veel positieve reacties hebben wij ook niet echt gehad van familie en derden maar ja van sommige mensen had ik het wel verwacht.
Sorry ben aan het doordrammen.

Je moet u niet schamen om te vertellen tegen u werkgever dat je zwanger bent. Ik zat in dezelfde situatie. Ik heb eerst een paar maanden op interim gewerkt en dan pas een vast contract gekregen.
Ik was nog geen 3 weken op vast contract toen ik het ook moest vertellen. Vooral bij mijn solicitatie vroegen ze mij of ik nog kindjes wou en ik zei dat ik een spiraaltje had en dat we er nog niet uit waren.
Met angst heb ik het aangetekend verstuurd samen met bewijs van gynecoloog.
Aangezien ik in de zorgsector werk heb ik moeten stoppen met werken toen ik 12 weken ver was.
Ik zou graag vragen na mijn bevalling om ouderschapsverlof te vragen. Aangezien ik het van nog geeneen kindje heb aangevraagd heb ik er nog recht op zelfs voor 9 maanden volledige onderbreking. Eén probleem ik ga net geen 12 maanden vast contract hebben en daardoor kan mijn werkgever het wijgeren in die zin dat hij het kan uitstellen. Maar ik heb recht op ouderschapsverlof maar uitstellen mag hij doen en hij moet wel een reden opgeven waarom.
Dus afwachten hé!

Grt Vanessa en de Kids

Dag Sima,

Hopelijk voel je je wat beter vandaag.
Wanneer het gebeurt is weet ik natuurlijk ook niet.
Nu als je echt ongerust bent vraag het eens aan de huisarts of ga langs bij een gynecoloog.
Een zwangerschapstest misschien.
Heb je de laatste tijd meer stress of heb je je ergens enrom moeten van opjagen? Daardoor kan het ook gebeuren dat je wat overtijd bent en toch later nog u regels krijgt of muisschien pas de volgende cyclus.
Heb je op reis geweest door een ander klimaat kan het ook zijn dat je wat later misschien u regels krijgt.
Ik wou dat ik je kon helpen maar dat kan ik niet.
Hou mij op de hoogte meid en hou je goed.

Grt Vanessa en de kids

Dag Sima,

Het kan natuurlijk altijd dat je zwanger bent. Zoals je zelf zegt door de stress en andere toestanden dat je blijkbaar al hebt meegemaakt dat de pil misschien iets minder goed werkte.
Je kan gewoon naar de huisarts gaan en bloed laten afnemen dan ben je zeker. De eerste test dat je hebt gedaan zal een slechte test geweest zijn en als die tweede test bevestigd dat er zwangerschapshormonen in je urine zit dan zal het wel zo zijn. Zo'n test is toch redelijk betrouwbaar hoor.
Als je van plan bent naar de huisarts te gaan kan je al je vragen stellen waar je mee zit zoals die keizensnede die je hebt gehad een paar maanden geleden.
Vooral de laatste bevaling was blijkbaar niet zo goed geweest.
Als je bloed inderdaad bevestigd dat je zwanger bent dan mag je 100 procent zeker zijn dat het zo is. Zit je met angstgevoelens dan moet je er zeker met iemand over praten hoor, iemand dat je vertrouwd en die je goed kent.
Desnoods deskundige hulp want ik heb ook hulp moeten inschakelen hoor.
Ik heb enorm depressief geweest toen ik merkte dat ik zwanger was van mijn derde dus ik kan mij goed voorstellen dat jij je ook minder goed voelt moest je nu zwanger zijn van je vijfde.
Ik heb één voordeel en dat is dat ik een man heb en werk dus dat moet enorm frusterend zijn in u plaats. Ga eens langs bij het ocmw en leg u geval uit, zij zullen u helpen hoor.
Alé meid kop op en wat jij nu voelt en meemaakt is normaal.

Grt Vanessa en de kids