< 9Maand-Sponsor >



Nestlé Baby

< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Forumoverzicht » Opa/oma zijn/worden » Mamma's van jongetjes

[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]

[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
9Maand-Forum » Opa/oma zijn/worden
Mamma's van jongetjes
28/06/2007 @ 14:42
MariposA

Online Status Bekijk profiel
hey, een vraag aan iedereen, maar in het bijzonder aan ouders van jongetjes!

Je hoort hier erg vaak over de schoonouders....van de kant van vrouwen uiteraard!

Vaak lees ik hier ook: ik wil er niets meer mee te maken hebben etc. Heel begrijpelijk allemaal, geloof me, ik heb ook een schoonmoeder die ik weleens achter het behang zou kunnen plakken, maar nu:

Wat als jullie over een jaar of 20,25 zelf die schoonmoeder zijn? En dus dat je links wordt gelegd door je schoondochter? of dat die je verbieden je kleinkind te zien?

Ik denk, ik vraag dit eens, want ik ben er gewoon heel benieuwd naar, ik heb zelf een meisje, en dat is, denk ik dan, toch anders. Ik ben gewoon benieuwd hoe jullie dit zien, etc. Het is niet de bedoeling iemand te kwetsen, ben gewoon nieuwsgierig!

Groetjes



Link naar deze reactie
30/06/2007 @ 12:39
Nikki

heey
nog niet zo'n slechte vraag
ik ben een mama van 3 jongens -> daan ( 10), kobe (6) en joren(2) en wij ( ik en men partner ) hebben heel veel last van zijn moeder. ze bemoeit zich met alles en denkt dat ze alles kan en mag komen beslissen. uiteindelijk is het op een heel grote ruzie uitgedraaid en komen we er al 3 maand niet meer! ik denk dat ik later daar geen problemen mee zal hebben ten eerste moet je je kinderen leren loslaten en verstaan dat ze zelf een gezin willen opbouwen en moet je hun keuze's niet maken! als ze later hulp of een mening nodig hebben dan zullen ze die ook wel komen vragen!
zo geven wij trouwens ook een beetje onze opvoeding we laten onze 2 oudste zoontjes al zoveel mogelijk zelf mee beslissen of zelf proberen te doen en als ze hulp nodig hebben komen ze die ook altijd vragen! ik denk dat het gewoon ligt aan de verstandhouding die je met je kinderen opbouwt!
groetjes nikki en joren
Link naar deze reactie
30/06/2007 @ 20:43
Sam

ik hoop dat als ik net zo wordt als mijn schoonmoeder en schoonvader dat ze me afschieten werkelijk waar. ik kan mij namelijk niet voorstellen dat ik mijn kinderen zo zou behandelen zoals zij.en dan met name als ik een schoondochter zou krijgen en een kleinkind,die zou ik nooit zo tegen mijn zoon proberen opzetten,als dat zij doen
en al zou ik een hekel aan mijn schoondochter krijgen,dan zou ik dat voor mijn zoon niet gaan verpesten.
dus mijn antwoord op jou vraag is NEE ik ben niet bang dat mij dat gaat overkomen,want ik weet hoe het is
Link naar deze reactie
03/07/2007 @ 13:18
Debby


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Als je dan zo'n slechte ervaringen hebt met (schoon)ouders, dan heb je toch al een voorbeeld hoe het niet moet eens je kinderen groot zijn en zelf een gezinnetje stichten.
Als ik sommige verhalen lees, dan denk ik ook wel eens dat als ik zo moest worden, dat ze me maar beter afmaken.


Link naar deze reactie
03/07/2007 @ 13:58
coyote


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hey,ik heb wel geen problemen met mijn schoonmoeder(heb er zelfs 3jaar bijgewoond). het is een schat van een mens. maar toch,ik ga véél meer langs bij mijn eigen moeder dan bij haar.gewoon omdat het mijn moeder is zeker? en jah,ik heb ook schrik voor later dat ik mijn kleinkinderen minder ga zien dan de andere grootouders...omdat ik uit ervaring weet dat mijn vriend niet eens zegt van ik rij met de kleine is tot bij mijn moeder. hopelijk gaat onze levi dat wel doen..
groetjes



Link naar deze reactie
05/07/2007 @ 17:45
jong moederke


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hey,

ik snap je vraag want die hebben ze ons al vaak gesteld. Ze vinden ons allemaal grof dat wij Sete nog nooit aan zijn grootmoeder (vent zijne kant) hebben voorgesteld. Zielig bwa niet echt want hij kent z eniet en mist ze niet. ZE heeft in totaal 9 kleinkinderen waarvan ze er nog maar 6 ziet.

De andere twee die ze ook niet zien hebben bewust gekozen voor haar niet meer te willen zien. Als Sete later het contact verbreekt op basis van dezelfde reden als wij dan zal ik hem daarin goed begrijpen.

Mijn schoonmoeder heeft mijn schoonbroer in elkaar geslagen samen met 2 andere kinderen van haar. Dan heeft ze daar gedreigd dat ze mijn man en mij (net zwanger) ook nog wel eens ging aanpakken. Ik heb enorm veel stress geleden door haar onder mijn zwangerschap, ze besteedde amper aandacht, eens bellen (3 keer) in hele zwangerschap omdat ze een rekening aankreeg die voor ons bestemd was en andere keer om nieuw te melden dat ze nog eens grootmoeder gng worden... Nooit vroeg ze hoe het ging terwijl ik een risicozwangerschap heb...kans op vroeggeboorte en noem maar op.

Als ze zo doen en nooit om kan kijken naar haar eigen kind verdietn ze zelfs de naam moeder niet. Alles draaide om haar en wij moesten maar buigen en plooien tot het geschikt was voor haar. Andere mensen met wensen lagen links, zij ging voor. Kinderen moeten volgens hun principe respect hebben voor ouders (groot gelijk) maar andersom niet en daarmee had ik zoiets van tja daar gaat nog veel botsen.

ik kan een boek schrijven en zoveel nerpennen maar komt erop neer als ik Sete behandel zoals mijn schoonmoeder ons behandelde dan heeft Set ehet recht om mij te negeren en uit zijn leven te bannen



Link naar deze reactie
23/07/2007 @ 12:26
ChoCho

Online Status Bekijk profiel
Heb ik ook al eens aan gedacht. Maar ik hoop dat 'de manier van opvoeden' en 'de verstandhouding met je kinderen' daar toch ook meetelt.

Mijn schoonmoeder heeft - in mijn ogen - haar kinderen niet zelf opgevoed. Ze had altijd een au pair in huis. En als ze dan zegt 'ik heb alle flesjes zelf gegeven hoor' dan lach ik daar eens mee. De au pair maakt het flesje en zet alles klaar, mama rap vanuit de winkel naar het huis, neemt baby en flesje aan, flesje uit, geeft de hele boel weer aan au pair en weg. Dat noem IK niet opvoeden...
Mijn schoonvader is een eikel. Ik kan het niet anders omschrijven. We waren zondag bv daar, om zijn verjaardag te vieren, en meneer was weer niet thuis ( ah nee, zijn hobby is toch véél belangrijker) Dan moet er gewacht worden met het eten tot meneer eens komt binnenwandelen (half 8, terwijl ons ukje om 8 uur moet slapen). Komt ie binnen en schaart ie dat kind van de grond 'kom eens bij opa' 'geef opa een kusje' Dat kind doodsbenauwd van die 'vreemde' die hem ineens opheft. Hij schrik en wenen. En dan de opa 'ach, stom mamaskindje'.

En daar moet ik dan respect voor hebben ?!? In de verste verste niet! Mijn kind(eren) zullen daar dan ook NOOIT blijven logeren, want die hebben totaal geen respect voor wat wij belangrijk vinden bij opvoeden. 'ach, van oma mag dat wel' Maar dat ik 's anderendaags met de peren zit, dan interesseert hen niet!



Link naar deze reactie
31/07/2007 @ 12:32
Halflingske


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hey,

een hele goeie vraag!

Ik heb een redelijk goede band met mijn schoonmoeder, maar zou haar zelden zomaar opbellen om iets te gaan doen ofzo. Een aantal dingen die ze doet, daar heb ik het een tikje moeilijk mee (jaja, samen in bad en zelfs slapen in hetzelfde bed), maar ik probeer me bewust af te vragen hoe ik zou reageren als mijn mama die dingen zou doen en besef dat ik aan de meeste dingen niet zo zwaar zou tillen.

Mijn man is veel 'sjieker' opgevoed dan ik, bij ons was alles nonchalanter en vooral gezelliger. We hebben een hele goeie band met de hele familie! Grootouders, tantes, neven, nichten... iedereen is overal kind aan huis (we zijn dan ook geen heel grote familie he).

Ook mijn man voelt zich helemaal thuis in onze familie en kan uren aan de telefoon hangen met mijn moeder of vader. Die sfeer ben ik van kinds af gewoon en daar ben ik apetrots op. Ik ben blij dat ik heb mogen opgroeien in een warme en liefdevolle omgeving (duh, uiteraard zijn er ook hopen problemen geweest he) en ik hoop echt dat ik Enzo diezelfde warmte kan meegeven.

Ik hoop echt dat hij een vrouw vindt die heel erg veel van hem houdt en die openstaat voor een familiale sfeer... zo niet, ik zou het heel erg vinden en zal proberen hem zijn eigen leven te laten leiden met haar.

Ik bedenk ook dat mijn eigen mama soms eeeerg kan zeuren (hij heeft het toch ni te koud he, moet die niet eens op het potje, zou je hem niet in bed steken,...), maar ik kan haar altijd (en mijn man ook!) zeggen dat het tijd is om haar mond te houden, dat we het echt wel aankunnen...

laat ons hopen dat Enzo en zijn vrouw osn ook gewoon kunnen zeggen dat we over de schreef gaan zonder dat daar al te zwaar aan getilt wordt...

hihihi, een lange brief, gewoon om te zeggen dat ik absoluut een goeie schoonmoeder ga worden! Of dat toch heel erg hard hoop. Vermoedelijk dachten die schoonmoeders van nu dat ook voor wij, valse krengen, hun zonen kwamen beheksen

Lin


Link naar deze reactie
31/07/2007 @ 20:35
Susie


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Ik heb geen officiele schoonouders (overleden), alleen een soort van pleeg-schoonouders, dus hier is de situatie iets anders.

Maar om even te antwoorden op coyote. Ik kom ook heeeeeeeeel veel bij mijn moeder. Maar mijn broer ook! Dus het is zeker niet zo dat dochters altijd meer bij hun moeders zijn dan zoons. Ik wil net zo een band met mijn zoon als dat mijn broer heeft met mijn moeder. Dus gaan we dat gewoon doen!



Link naar deze reactie
05/08/2007 @ 08:58
dieke 9Maand Moderator

Online Status Stuur bericht
Hey Vlindertje

Net als sommige andere reacties hier, is het voor mijn man en mezelf net duidelijk hoe we het NIET moeten doen. Ik ben zelf erg zelfstandig opgevoed, mijn plan leren trekken, terwijl dat bij mijn man net helemaal omgekeerd was. Mijn man ziet het voordeel in van mijn manier van opvoeden en ik zou het later dus natuurlijk leuk vinden als mijn kleinkinderen zouden langskomen, maar ik ga er zeker niet om zitten bedelen of ingaan tegen mijn (schoon)kinderen hun opvoedingsprincipes. Wij hebben nog dromen genoeg om ooit te realiseren zonder dat we ons daar ook nog mee zouden moeten inlaten. Het is nu dat we de kans krijgen om onze kindjes te zien opgroeien en hen waardes mee te geven.

Groetjes!




Link naar deze reactie
05/08/2007 @ 17:19
ChoCho

Online Status Bekijk profiel
Het is nu dat we de kans krijgen om onze kindjes te zien opgroeien en hen waardes mee te geven.

Dat vind ik nog eens mooi gezegd se !



Link naar deze reactie
19/08/2007 @ 20:18
gapstar

ja dat besef is ook in mijn a.s. schoonmoeder hoofd doorgedrongen ,ik ben over een heleboel jaar ook " schoonmoeder"die gedachte vind ik heel erg want zo ga ik echt niet worden (hoop ik echt met heel mijn hard)maar ja wat als mijn lieve poepie thuiskomt met een draak van een griet?en dat ze blijft slapen?genoeg stof tot gek worden.Voorlopig zit ik nog met een licht postnatale depressie dus da kan ik er ff niet bij hebben.maar als ik er aan denk staat het zweet op mijn rug.Nu ben ik nog degene met wie ie wil trouwen!!!(die van 6 in iede geval die van 8 weken ook wel denk ik?)nou ja het duurd nog wel een jaar of 10 maar toch he ooit komt de dag......nog ff lekker niet aan denken .Moeten eigenlijk voor over een paar jar afspreken op het forum kunnen we ervaringen uit wisselen...hhahahahaha


Link naar deze reactie
26/08/2007 @ 15:41
Mellie

Online Status Stuur bericht
Mijn schoonmoeder is een heel goed mens. Maar soms heb ik het ook wel eens moeilijk met haar goed bedoelde bemoeinissen. Je moet je dan in allerlei bochten wringen om toch maar op een niet kwetsende manier uit te leggen dat je haar raad soms niet opvolgt. waaroim zou je het over alles eens moeten zijn?

Ik denk dat veel moeders het moeilijk hebben wanneer hun zoon volwassen wordt, dat er een andere vrouw op de eerste plaats komt, dat ze niet meer nodig zijn om te bemoederen. Hun zoon als volwassen gaan zien en daarbij zien dat hij niet altijd de keuzes maakt die zij zou willen, zal natuurlijk niet gemakkelijk zijn. Naar mijn gevoel krijgt het lief of de vrouw dan vaak de schuld dat zoon niet zoals gewenst zich gedraagt.
Moeders lijken hun dochters precies gemakkelijker los te laten dan hun zonen. Ik merk het aan mijn eigen moeder en mijn broer ook. En ik kan me voorstellen dat het moeilijk moet zijn om de aandacht van je zoon te zien verschuiven naar zijn vrouw. Ik ga zelf proberen mijn zoontje wel los te laten. Maar het lijkt me wel natuurlijk dat zoiets niet gemakkelijk is als moeder. Proberen dit alles in mijn achterhoofd te houden en de toekomstige van mijn zoon niet als concurrent te zien maar als iemand die mijn zoon gelukkig maakt. Als je zelf een beetje positief staat tegenover je schoondochter (en je schoondochter heeft geen rotkarakter) dan kan er niet zoveel scheef lopen, denk ik. Een beetje respect voor elkaar is iets dat van kanten moet komen.

groetjes,

Mellie




Link naar deze reactie

[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]


[Reageer]