Hallo allemaal!
Eerst en vooral, aan allen een dikke proficiat voor de dikke buikjes in spé!

We hebben vorige week aan onze familie het goede nieuws verteld en bij de eerste zwangerschap zijn ze verrast en heel blij, bij de tweede zwangerschap zijn ze ook nog blij en nu was de algemene reactie 'oei, is't een accidentje?' as if!
Mensen kiezen er dus blijkbaar niet bewust voor om een derde kindje te krijgen dat dan ook nog snel volgt op het tweede...

Maar... Het is héél erg gewenst en ik ben héél erg blij!

Hoi!
Hier ook de derde in februari. Jill onze oudste is bijna 20 maanden en heeft down. Een heerlijk prulleke van 8.300gr., vandaag gewogen! En Quin, nu nog onze jongste, van 6 maanden. Ja..... met zwanger worden hebben we geen problemen, net een stel konijnen. Gelukkig, want ik ben inmiddels 37 en dan kan het natuurlijk ook anders! Zal wel druk worden de komende jaren, tropenjaren! Maar daar hebben we vrijwillig voor gekozen.
Ben nu 7 weken zwanger, uitgerekend voor 18 februari. Spannend allemaal. Met 11-12 weken laten we wel een vlokketest doen, maar aan een slechte uitslag denken we niet. Moet er niet aan denken dat deze misselijkheid voor niets is!

groetjes Cindy

Groetjes Cindy

ik weet niet wat dat is met deze zwangerschap maar ik maak mij zo ongelooflijk veel zorgen

mijn nichtje heeft twee maanden geleden een miskraam gekregen, mijn schoonzusje drie weken geleden en ik kan maar niet blij zijn met mijn zwangerschap, da's toch niet normaal, zeker als dat kindje zo gewenst is?!
ik heb zo het (schuld)gevoel dat ik het helemaal niet verdien om zwanger te zijn, mijn schoonzus heeft bijna een jaar moeten proberen om zwanger te raken en dan loopt het nog mis ook wij hebben al twee fantastische kindjes en deze zwangerschap was ook van de eerste keer gelukt, ik voel me eigenlijk vooral verdrietig...

denk dat mijn hormonen met mij serieus een loopje aan het nemen zijn. ik voel dat ook wel, ben niet echt te genieten, loop constant te piekeren...

volgende week de eerste keer naar de gyn, als ik de echo heb gezien, zal ik waarschijnlijk toch al een stuk ongerustheid kwijtraken. hoop ik toch

het is niet omdat het één keer niet gaat zoals je gedacht hebt, dat het een volgende keer ook niet zo gaat gaan eh. ik duim voor je hoor, 't zal een spannende week zijn!

wij zijn eergisteren naar gyn geweest, alles zag er goed uit, nekplooimeting was in orde en nu is het even wachten op resultaat van bloedonderzoek voor te test op down, maar als de nekplooimeting al goed is, is er weinig kans dat de test negatief zou zijn.

nu eindelijk ontspannen en proberen te genieten!

en mijn baas nog op de hoogte brengen

Wij hebben nog maar twee echo's achter de rug, de derde echo is voor 19 december.
Bij ons konden ze wel zien wat het was, maar we gaan het nog een beetje geheim houden
Wat ik wel al weet is dat het een actieve baby is, ik krijg heel veel sjotten :-)

Ik hoop alleen dat Sterre een beetje rustiger wordt (wishful thinking ) want die is héél druk... ik moet haar constant dragen en als ik dat niet doe, is het brullen en jammeren en hysterisch worden... Niet dat ik altijd toegeef als ze weent maar soms na een half uur gebrul, wordt het toch een beetje veel

Heb al alle supernanny-trucs geprobeerd maar voorlopig zonder resultaat