Hallo,

Een zo kort mogelijke inleiding...op 18/04/2007 is mijn zoontje Wolf geboren, na een lange moeilijke bevalling. Hij woog 3kg 220 gram en mat 51 cm en had een apgarscore van 10/10. Ik had heel bewust gekozen voor BV en dat ging ook van de eerste dag prima, veel aanleggen zeiden ze, en dat deed ik ook. Toen ik na een week thuis was, bleef het zo dat ons manneke 12 tot 14 x per dag wou drinken, en vol goede moed gaf ik daaraan toe, voeden op aanvraag was mij gezegd. Wolf huilde veel, wou niet slapen overdag, enkel dicht bij mama, eten en slapen, maar owee als ik hem even aan papa gaf of in de box wou leggen. Wolf had klaarblijkelijk heel veel last van krampen, en reflux erbovenop. Na twee bezoeken aan de pediater en een ziekenhuisonderzoek (reflux) toch geen beterschap, dus verder gezocht. Persoonlijk dacht ik aan het kisssyndroom ( veel overstrekken, voorkeurshouding, vele huilen, ed meer), ik vond een osteopaat uit Brasschaat die een speciale behandeltechniek toepast en ons telefonisch verzekerde dat de reflux in één behandeling zou weg zijn. Daar aangekomen bleken er verschillende halswervels/zenuwen geblokkeerd/gekneld te zitten, en zouden er toch 2 behandelingen nodig zijn. Die hebben we ondergaan...eventjes goed, dan terug naar af, opnieuw naar pediater, zantax vr zn maag, advies stoppen met BV, nee, dat wou ik niet. Dan maar verder gezocht ; andere osteopaat, intussen was zijn hoofdje al deels scheef afgeplat en sliep Wolf amper 10 maximum 12 uur per etmaal, huilde hele dagen, en kon geen seconde zonder mij. Na het eerste bezoek aan de tweede osteopaat was er al een wereld van verschil, hij deed het stap voor stap ; 1ste behandeling ; schedel en reflux, 2de behandeling schedel en reflux, 3de behandeling schedel en krampen, 4de behandeling schedel en slaapproblemen. Nu moeten we pas op controle half augustus. Het is beter, maar nog steeds helemaal niet ok, ik vind het verschrikkelijk dat je zo met je kind van her naar der moet zeulen on uiteindelijk wat hulp te vinden. Ben intussen nog een keer naar de pediater geweest ook en die zei me van te starten met groentepap en fruitpap en BV af te bouwen. Ik ben vooreerst nu begonnen met afbouwen, geef geen medicatie meer (ben daar zowieso al tegen), en de Nutrilon AR-pap geeft al een wereld van verschil, tot zover de reflux. De groenten-en fruitpap laat ik nog even voor wat het is. Heb het erg moeilijk met afbouwen (emotioneel) en het wordt er niet beter op als andere BVmama's of BVgedelegeerden je een schuldgevoel aanpraten omdat je stopt !! Want in tegenstelling tot wat sommigen denken, doe ik het echt wél voor hem, en niet voor mezelf !
Mijn grote probleem nu is nog steeds het slapen versus huilen, overdag slaapt hij echt amper, en 's nachts doet ie ineens het nachtje door, omdat ie gewoon stikkapot is van overdag. Ik heb hier al veel gelezen, sommigen zeggen "een kind kan je niet verwennen voor 6maand, dus naartoe gaan, troosten, vastnemen", anderen zeggen "laten huilen". Nou wij hebben hem 10 weken lang altijd bij ons genomen, getroost en gesust, nu sinds twee weken proberen hard te zijn, en laten wij hem 10 minuten huilen, dan speentje geven, aai, en terug weg, en zoverder. Nu zei ik tegen de pediater "wat als je kind na anderhalf uur nog steeds de pannen van het dak krijst". Haar antwoord was, "lees eens een boek met tips voor het slapengaan". Grr, rust en regelmaat, ritme, ik word er wanhopig van. We doen echt ons best maar soms blijft hij echt huilen, en ons hart breekt er gewoon van, en er zit dan echt niks anders op dan hem terug bij ons nemen...
Wat vinden jullie, blijven volhouden en laten liggen (met telkens om de 10 minuten teruggaan) of hem eruit nemen...
De pediater zei botweg dat ik hem al teveel verwend heb, ik zei dat dat toch niet kon voor de leeftijd van zes maanden....waarop zij zei "wat ga je dan doen, op 6 maanden alles ineens veranderen ??" En eigenlijk zit daar wel logica in, niet waar ? Is het niet zo dat je van bij het begin grenzen moet gaan afbakenen?
Sorry voor het lange verhaal, maar het is ons echt teveel aan het worden, en ik ben er echt de godganse dag mee bezig, eens weggaan, een magazine lezen, zelfs een bad is ons niet gegund...wat kan ik meer doen....
Soms ben ik een uur of langer bezig met hem in slaap te sussen, opdat ie een kwartier of een halfuurtje later alweer wakker is. En het is niet van "niet nodig hebben", hij is echt moe, oververmoeid, en toch slaapt hij niet...Enkel aan de borst maar ik wil een beetje mijn leven terug, ik wil niet meer zoals de eerste twee maand, een godganse dag met hem op mijn schoot zitten, zonder nog maar de kans te krijgen om een kop koffie te drinken !! Zijn er lotgenoten of heeft er iemand nog tips...
Alvast heeeel erg bedankt voor jullie reactie

Alvast al bedankt voor jullie reacties. Wat betreft rust en regelmaat...we proberen het echt zo strak mogelijk toe te passen, ik heb veel info gehaald van de websites "de bakermat" en "inbakeren.nl", toen hij 6 weken was ofzo hebben we ook inbakerdoeken besteld uit NL. Die doeken werkten erg goed maar omdat ons Wolfje kiss had, raadde de osteopaat dit toch af, omwille van de mogelijke assymetrie die zou kunnen ontstaan thv de heupen, aangezien hij al aanleg had, en zijn hoofdje al scheef afgeplat was. Dus zijn we daar van afgestapt. Verder geprobeerd met oa. strak schema in de zin van "slapen, wakker (=drinken), spelen, slapen", maar aangezien ons manneke dan nooit wou slapen, werd het algauw "slapen, wakker (= drinken), spelen, drinken, slapen", maar omdat dat ook niet goedliep, wed het uiteindelijk = smorgens wakker, ganse dag drinken, spelen, huilen, drinken, spelen, huilen en tussendoor her en der wat slapen op de arm..." . In het begin kon ik de signalen niet meer van elkaar onderscheiden, omdat hij gewoon bijna altijd huilde, en ook altijd "zocht" naar de borst, afwisselend voor honger of voor troost, of voor in 't slaap te vallen. Nu herken ik de signalen wel terug, en ik probeer hem ook altijd bij de eerste geeuw of dergelijke in zijn bed te leggen. Maar veelal lukt dat gewoon niet, in het begin is het zagerig huilen, maar na 3x teruggaan wordt dat tieren, en uiteindelijk na 45 minuten ( soms anderhalf uur) is het echt krijsen, en dat terwijl hij echt steendood is. Eer hij dan gekalmeerd is, is het alweer terug tijd om te eten, en dat gaat dan minder vlot want hij is moe, alleen spelen is dan uit den boze, en slapen zit er niet meer in...en zo belanden we elke dag opnieuw in diezelfde neerwaartse spiraal. Wij hebben geen gelukkige baby, nou ja, "als" we er eens mee buitengaan dan lacht hij naar jan en alleman, en ook naar ons, dan zegt iedereen "ooh, je ziet echt dat hij gelukkig is". Maar thuis, op die zware dagen, negeert hij ons soms echt, we moeten alle moeite van de wereld doen om hem te laten lachen, het is alsof ie boos is omdat we hem dat aandoen. Terwijl we echt alleen ons uiterste best doen. Onlangs was hij echt aan het blazen zoals een stier in zijn bed (toen lag hij er al 45 minuten in, wenen, wenen, wenen, en wij om de 10 minuutjes langsgeweest), hij huilde dus nog steeds, en toen ik dus opnieuw bij hem ging, zweeg hij direct, keek de andere kant op en blies zoals een woeste stier in de arena ! Het leek wel alsof hij ging ontploffen van woede !!! Ik schaam me diep maar toen moest ik werkelijk lachen, van miserie weliswaar, maar toch !! We hebben het van lang voor de bevalling heeeeel goed met hem voor, maar het lijkt alsof hoe harder we ons best doen, hoe verder ie van ons af komt te staan. Verder ontwikkelt hij zich prima, binnen enkele dagen wordt hij drie maand, en hij weegt nu 6kg500 en meet 61 cm, en zit perfect op schema wat betreft zijn algemene ontwikkeling. Naar aanleiding van al het voorgaande heb ik dus een paar vraagjes ;
Situatie ; " slapen, eten, spelen,moe en naar bed, maar wil niet slapen, na een uur haal ik hem er terug uit (hij is dan in alle staten), na wat knuffelen en wat spelen, zie ik dat hij fel begint te geeuwen, maar het is binnen een half uurtje tijd om te eten" wat doe ik dan, toch in bed leggen, met het risico dat hij alsnog eerst huilt om in te slapen, en bij wijze van spreken, 10 minuten later opnieuw huilt maar dan van de opkomende honger ? Of even bezighouden, dan eten, en dan zien hoe het verder loopt ? Tot nu toe werkt geen van beide opties. Ik probeer ook zoveel mogelijk dezelfde rituelen toe te passen, maar als er bepaalde dingen overgeslagen worden van het "schema" dan klopt het plaatje niet meer. Baby'tjes moeten linken leren leggen, maar hoe zit het dan als je na een bepaald ritueel je je baby in bed legt, maar hem zonder te slapen 45 minuten later er weer uithaalt ? Dan linkt baby het ritueel toch niet langer aan slapen...mmm...blijft zo moeilijk.

Antwoord aan Mellie ; een bevalling van 22 uur, waarvan 45 minuten persweeën, Wolf zat vast in mijn bekken, hij had dan ook een heus punthoofd,met de nodige schaafwonden, ik ben geknipt en dubbel ingescheurd. Ik vond het al een hele prestatie dat ik hem er toch zelf uitgekregen heb, met de nodige gevolgen vandien. Het was ook een sterrenkijker zoals bij jou, maar heeft zich toch ietwat gedraaid op het allerlaatste moment. Ik ga een bekkenmeting laten doen voor het volgende want Wolf z'n hoofdje was maar 34 cm omtrek en toch geraakte hij er amper door, slechte geneacoloog !!

groetjes, en nog eens allemaal bedankt voor jullie reacties !!!

Beste Karolien,

je verhaal klinkt bekend in mijn oren!
Geen te gemakkelijke bevalling meegemaakt. In het weekend bevallen dus minimum bezetting personeel, veel bloed verloren, 2 uur lang met 10 cm opening gelegen,...

Bij onze Elly ongeveer hetzelfde, reflux, kiss syndroom,...
In het begin alleen maar huilen, constant willen drinken, na een 15-tal minutjes in bed terug wakker (dit door te verschieten).
Wij hebben het volgende doorstaan:
- 5 verschillende soorten melk: nu aptamil AR en rijstvlokjes.
- ziekenhuisopname voor PH metrie: diagnose, zware reflux, medicatie Omeprazole (hielp niet).
- inbakeren, hielp niet, nog zenuwachtiger.
- nachtelijke autoritjes om toch eens 5 min. rust te hebben, maar wanneer we thuis kwamen begon het allemaal opnieuw.

Wij konden niet gaan wandelen want ze weende de ganse tijd.
Het was mij opgevallen dat Elly ook een voorkeurshouding had en amper naar rechts keek.
Mij werd dan osteopatie aangeraad (niet dr ka want die was ertegen)
En inderdaad werd kiss vastgesteld, een lichtere vorm (bestaan verschillende gradaties in).
Bij ons werden ook meerdere behandelingen voorgesteld, en inderdaad soms een lichte terugval. Maar nu na 4 keer grote beterschap en in augustus op controle. Onze schat blijft wel een beetje een zorgenkindje maar we kunnen haar niet meer vergelijken met in het begin.

Wij zijn vollop bezig met een strikt schema, na iedere fles bij eerste tekenen van moeheid-> in bed, en ja hier hetzelfde, eerst wenen en de nodige drama. Maar na enige tijd kan ze de slaap vatten. In het begin duurde dit lang maar blijven volhouden want echt na enige tijd kort het wenen in en soms lukt het al zonder te wenen. Ik moet wel erbij zeggen dat Elly (wel tot mijn onrust) op haar buik slaapt want in ruglig kan ze niet inslapen.

Ik zou zeggen hou de moed erin!

grtjs Elly en Wivine

Ah hier een tip. Margaux werd soms rustig bij het zoemende geluid van de afzuigkap. Dan zette ik haar in haar relax in de keuken met het lichtje van afzuikap aan terwijl ik wiegde. Viel ze soms zo in slaap.

De dokter vertelde me ook nog dat baby's met reflux veel eten omdat het zuur dan even naar beneden zakt. Maar nadien komt er weer veel terug en willen ze opnieuw eten. Dit verklaart waarschijnlijk zijn 'eetlust'

Groetjes