hey dames ... niet veel tijd .. ik kom strakjes nog terug jullie verhaaltjes enz lezen ... hier even mijn update...

6 mei :-) een goeie checkup ons meisje weegt 3.7kg ... ik heb 1.5cm opening.. dus het mag en kan beginnen. Ze zit mooi laag klaar en met gezichtje in de goeie richting. Ik mag volgende week dinsdag terugkomen als ik ondertussen nog niet bevallen ben.. en dan ga ik aan de monitor .. en terug een check. Die dag zullen we ook bespreken of en wanneer het eventueel ingeleid wordt. We houden jullie op de hoogte !!!

knuf
kim en

hey linda .. we duimen dat ook jij snel over de kwaaltjes mag komen klagen hoor !!!! Sterkte en veel succes!

groetjes
Kim

zware dagen hier ...

vannacht weer bijna niet geslapen door mijn vriend met zijn peesontsteking in zijn voet ..

hele dag vanalles moeten doen ... mensen die voor ons kwamen dingen doen in ons huisje ook ... die een beetje drinken enz bezorgen ..

en toen .. kreeg ik wat symptoompjes .. slijm en bloedverlies dus wij met heel ons hebben en houden naar he ziekenhuis .. ( moet altijd bij bloedverlies) maar het is nog niet meer opening en de weeën zijn nog niet dichtbij elkaar genoeg en nog niet regelmatig genoeg .. dus .. nog wat geduld .. maar het zal voor alle dagen zijn vermoed ik ..

het is voor alle momenten als de pijn die ik nu heel af en toe voel ... begint aan te houden en wat regelmatiger wordt vermoed ik. Het zou dus een 8 of 9 mei kindje kunnen zijn .. misschien dus bevalling op de uitgerekende datum .. wie weet ...

ik leef hier nog steeds ontzettend mee met de dames die hier allemaal afwachtende zijn ook natuurlijk he ..
een gepland keizersnee ... testen ... en 3D ik heb het allemaal gezien en ik duim voor jullie allemaal nog steeds even hard verder natuurlijk!!! Doe het goed dames .; binnenkort mogen wij net als een paar andere gelukkige mama's ook onze spruitjes in onze armen houden!

Dikke knuffels
kim en

poukie;

heel veel "succes" morgen ! je gaat vanavond al, ik hoop dat je een beetje kan slapen, ik zal morgenvroeg aan je denken...

alvast heel veel geluk met jullie kleintje !!!

hoi dames ..

even heel gauw hallo komen zeggen se ..

ik ben ... ik bedoel . wij zijn thuis nu :-) het is allemaal nog even wennen natuurlijk he :-)

ons meisje ... Lilli-Nova woog 3.280gr en 50 cm. hoofdomtrek 35cm geboren op haar uitgerekende datum 9 mei dus om 5.37u in de vroege ochtend. :-):-):-)

ik zet gauw nog wat fotootjes hier ook .. dus ..

tot gauw hoor .. ik ben nu een beetje moe .. ZOdra ik een half uurtje vind dat ik mijn ogen kan openhouden .. dan komen al mijn verhalen hoor!

bey bey
xx knuffie
Kim en LILLI-NOVA

hallo iedereen,

Kim, een mega-proficiat met je dochtertje! Mooie naam trouwens.

Effe vlug een update: WIJ zijn sinds gisteren namiddag terug thuis!
Maandag 5 mei werd ik 's avonds plots onwel en kreeg hevige buikkrampen. Wij dus naar het ziekenhuis en ja, ik mocht blijven.
Omdat het toch een keizersnede ging worden en omdat ik al veel weeën activiteit had, besloten ze om geen risico's te nemen en alle goed in het oog te houden. Op dinsdag 6 mei om 08h40 ben ik bevallen van een schat van een dochtertje, Emma. (2kg820 en 44cm) De borstvoeding kwam wat ttraag op gang, maar is nu in volle "productie" en ons spruitje drinkt ongelooflijk goed. De laatste twee dagen is ze 100 gr aangekomen
We zijn super gelukkig en dolblij. 'k heb een fotootje van haar op mijn profiel gezet.
Oh, er is er eentje wakker.
Dames, ik kom beslist nog terug hoor en dan zal ik uitgebreid verslag doen en antwoorden op jullie mailjtes, da's beloofd!
Dikke
Veel liefs, Poukie

Hallo dames ... hier nog afwachtende .. puffende .. of reeds genietende van jullie kersverse baby's .. HIer even tijd gemaakt voor mijn bevallingsverhaal!

PS .. ik blijf voor jullie allemaal heel hard mee duimen natuurlijk he!



Lilli- Nova zag het daglicht op 9 mei 2008 om 5.37 in de vroege ochtend

ze woog 3.280gr en meet 50 cm

Mijn bevalling:

Wakker zijnde van de voeding om 4.30 en de slaap niet meer kunnen vatten.. de ideale tijd om mijn bevallingsverhaal hier te komen vertellen.
Het was een zeer hectische week vorige week. Maandag had mijn vriend een peesontsteking en woensdag verwachten wij een grote levering voor ons huis.. heel veel slaapgebrek dus om mee te starten. Woensdag begonnen nl. mijn eerste weeën en verloor ik de slijmprop. We gingen even op controle om te kijken het of het enkel de slijmprop was en geen andere bloeding maar met slechts 1.5 cm en een geruststelling werden we terug naar huis gestuurd na monitoring, echo en onderzoek. Die avond begonnen de weeën sterker te worden. Die nacht heb ik dus niet geslapen van woensdag op donderdag omdat ik om de zoveel tijd werd wakker gemaakt door een wee. De volgende ochtend werden ze weer een beetje minder. Ik was een beetje bang dat alle arbeid van de afgelopen nacht voor niets was geweest ... we twijfelden wat we nu zouden doen. Terug naar het ziekenhuis om daar misschien weer terug naar huis gestuurd te worden zag ik niet zitten maar ik wilde wel een check dat alles in orde was. We besloten de thuisvroedvrouw te bellen. Zij is meteen gekomen en vanaf toen kregen we goed nieuws en opvolging. De eerste keer dat ze kwam zeer goede harttonen van ons meisje en ik had al 4 cm .. elke keer dat ze kwam had ik iets meer opening maar mijn weeën verdwenen vaak weer en werden om de 10 min of 15min en zelfs 30min. Toen ik echter persdrang begon te krijgen bij sommige weeën en ik ongeveer 7 cm had vond ze het toch tijd om mij naar het ziekenhuis te sturen. ZO gezegd zo gedaan. Mijn ouders die hier ergens niet ver vandaan op een terrasje waren gaan zitten om in de buurt te zijn om ons weg te brengen werden opgetrommeld en zo konden we vertrekken na nog een laatste lichte maaltijd en een douche. De eerste 20u arbeid (vanaf de eerste wee gerekend ) zaten er op.

IN het ziekenhuis checkten ze nog eens alles. Monitoring weer ok .. maar de weeën bleken niet sterk genoeg om mijn opening vooruit te laten gaan. Na een uurtje stelde de vroedvrouw dan ook voor om in bad te gaan. En dit deed ik toen. Een klein uurtje in het bad om vervolgens terug naar de kamer te gaan. In het bad waren de weeën dragelijk maar de lange dagen, korten nachten en het slaapgebrek eisten meer en meer hun tol. Ik begon serieus af te zien bij elke wee en er kwam niet echt vooruitgang in de opening. De vroedvrouw stelde toch voor om epidurale te overwegen. Eigenlijk had ik tot op dat punt nog niet veel zin gehad in de epidurale het schrikte mij enigszins toch wel af. Ik had al mijn weeën staande opgevangen en je mag niet meer uit je bed eens die verdoving er is. Nu .. de weeën werden sterker en zwaarder en de uitputting werd harder en harder te voelen dus na een lichte overtuiging door mijn vriend besloot ik toch maar te gaan voor de epidurale ... EN ik moet zeggen .. fantastisch de uitvinding van de eeuw voor lange bevallingen zou ik zo zeggen .. Ik kon eindelijk rusten. Van het plaatsen zelf voelde ik amper iets .. en de dokter die de epidurale kwam steken was zeer rustig en legde alles goed uit. Telkens er een wee kwam was het even heel hard op de tanden bijten maar na nog een wee of vier vijf te voelen begon dan na 20min mijn verdoving te werken en ... toen was er rust.... echt slapen kon ik niet door het piepen van het machientje of de bibberaanvallen die ik deed als reactie op bepaalde medicatie maar mijn vriend kreeg ettelijke uurtjes slaap binnen en ik heb toch heerlijk kunnen rusten. Ze kwamen zo af en toe eens kijken naar de vooruitgang en ja hoor die was er .. waarschijnlijk omdat ik nu kon rusten. Rond 4u had ik 9 cm en was mijn water gebroken .. en toen ze iets voor 5u terugkwam .. zeiden ze dat het tijd was om te verhuizen. Nog steeds met de epidurale werd ik wel terug een beetje zenuwachtig. Maar chapeau voor het team van st. augustinus want die mensen daar weten mensen op hun gemak te stellen en ze kennen echt wel hun job.

Rond 5.10 was mijn dokter gearriveerd en kon het echte perswerk beginnen. De eerst paar weeën kon ik niet voelen en moesten ze me zeggen hoe en wanneer te persen maar .. naarmate er een paar weeën voorbij waren kon ik ze ineens wel voelen. Ik had geen pijn maar voelde wel wat en wanneer ik moest doen. Dat was echt een leuk moment eigenlijk je voelt je minder afhankelijk dan. Een perswee of acht later ... mocht ik ons dochtertje in mijn armen houden ... een fantastisch moment .. zonder al te veel emoties in het begin .. omdat ik vooral zeer verbaasd was ... mijn eerste woorden .. "is die echt van mij? ":-)

Nu die emoties zijn later wel gekomen en de gevoelens voor ons kleine meisje worden sterker en sterker. Ik mocht haar de hele tijd in mijn armen houden terwijl de dokter verder werkte. Ik heb geen knipje gehad en heb niet moeten persen voor de nageboorte. Een heel klein scheurtje en dus maar een draadje ook dat was weer een meevaller.

Een fantastische ervaring al bij al ..... ik wens iedereen zo'n bevalling toe ! En voor de dames die twijfelen over de epidurale voor het idee van de pijn van de prik enz ... NIET twijfelen het plaatsen voel je echt niet !!!

Ziezo .. en nu is ons lieve meisje elke dag bij ons, ze is ondertussen al een weekje oud en we leren elkaar elke dag beter en beter kennen. De borstvoeding komt een beetje moeilijk op gang dus dat is een beetje zoeken en een beetje vermoeidheid. Ze was eerst in het ziekenhuis afgevallen en niet niet aan de 10% geraakt. Ze is gelukkig dus mee naar huis mogen gaan. De laatste dag in het ziekenhuis en eerste dag thuis was ze zelfs zeer goed bijgekomen maar jammer genoeg viel ze de volgende dag een 30gr af. Gisteren was alles weer terug bij het oude en was ze die 30 verloren grammetjes al terug bijgekomen. We geven bovenop de borstvoeding die ik zelf geef nu ook nog een flesje bij met melk die ik afkolf. Van de borstvoeding wordt ons meisje zo moe dat ze constant in slaap valt. Ze is niet gemakkelijk wakker te krijgen en wakker te houden wat ook extra tijd en extra vermoeidheid voor ons met zich meebrengt natuurlijk. Maar we willen het beste voor ons meisje en dat is toch die borstmelk volgens wij dus .. we gaan dapper voort ... Gelukkig kan ik echt wel rekenen op de onvoorwaardelijke steun van mijn vriend. Hij helpt me echt waar nodig en verwent me ook af en toe door haar een beetje van me over te nemen als de vermoeidheid me overmant .... We moeten het allemaal wat tijd geven over een paar weken/maanden kunnen we met een glimlach terugkijken op deze zware eerste weken vermoed ik ... Maar gewoon kijken naar haar .. maakt het ook nu zelfs al zeer goed dragelijk. :-)