[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
40j, zwanger en problemen met oudste08/11/2007 @ 12:19   | Hoi, Ik ben 40j, zwanger van mijn 3 de kindje, gelukkig getrouwd met mijn 2de ventje, maar ... Ik ben 5 jaar geleden van mijn 1ste man weggegaan na 14j huwelijk. De situatie was zo onhoudbaar geworden dat ik moest kiezen, mijn psychische gezondheid of er onderdoorgaan en ik heb voor het eerste gekozen. Helaas voor mij wilde hij niet aanvaarden dat hij ook schuld had aan de echtscheiding en heeft hij mij "afgestraft" door me de kinderen niet te willen meegeven. Voor het "welzijn" van de kinderen heb ik toen veel toegevingen gedaan, waar ik ondertussen toch van enkele spijt heb. Als ik toen geld had voor een advocaat was het helemaal anders gelopen, maar ik ben zonder een rooie duit vertrokken. Gelukkig leerde ik al snel mijn huidige man kennen en kwam ik er weer bovenop èn klikte het gelukkig ook met de kinderen. Die komen 1 weekend op 2 en elke woensdag naar ons. De oudste is volop aan het puberen en wil nu niet meer komen. Al vanalles heb ik geprobeerd, praten, roepen, smeken,... niets helpt. Hij is zo eigenzinnig, net zijn vader, met hem valt ook helemaal niet te praten, denkt altijd dat hij gelijk heeft en dat ie tegen kleutertjes praat. Die lacht nu natuurlijk in zijn vuistje en ontvangt hem met open armen en verwent hem nog meer. De kinderen krijgen daar alles, mogen daar alles, maar goede strenge opvoeding, ho maar! Ik ben veel strenger omdat ik ze toch wel enkele belangrijke waarden voor later wil meegeven, maar dat wordt meestal niet gewaardeerd door de oudste, door de jongste wel. Ik heb trouwens ook het geld niet om ze alles te geven wat ze willen. Nu ben ik zwanger van mijn 3de kindje en zou ik me rustig moeten houden en me niet opjagen want dan gaat mijn bloeddruk de hoogte in. Help!! Ik wil mijn kinderen niet kwijt, ik hou van ze, maar die oudste haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik heb al besloten dat ik er niet tegenin ga, maar het doet verdorie zo'n pijn  Hopelijk betert het toch nog ...     [Laatst gewijzigd door Heititike - 08/11/2007 @ 12:20] -  |
| 09/11/2007 @ 13:31 sima  | Hello Heititike Ik begrijp jou volkomen. Mij dochter van 13 doet soms ook zo moeilijk over alles.Ze is afgelopen week bij haar vader geweest, en sinds dien alles hier is slecht, en bij papa geweldig. Ik ben ook zwanger, en ik weet dat het heel erg moeilijk kan zijn, om tot rust te komen, met een puber die alles beter weet. Het is hier op het forum, andere topic "hulp in de huishouding - is dat te veel ?". Jij zou moeten kijken onder " Schoolkinderen - tieners - pubers...". Als je zou willen, kom gezellig daar kletsen. Groetjes! Sima       |
| 09/11/2007 @ 15:30 | Hoi, Sima bedankt voor je reactie. 'K weet wel dat ik nie alleen zoiets meemaak, maar leuk is anders! Ik heb even je profiel bekeken en wij wonen blijkbaar in dezelfde streek. Ik woon namelijk in Geel en mijn ouders in Kasterlee. Leuk om eens iemand uit mijn eigen streek hier tegen te komen! Daag |
| 09/11/2007 @ 16:44 sima | Hallo Dat is inderdaad toevallig  .Als je die andere topic zou lezen, dan zou je ook onze "belevenissen" zeker herkennen. Belangrijk is dat we kunnen het met elkaar delen, en dat is al verlichting van onze problemen, denk ik .Samen iets bedenken en elkaar steunen, heb me veel geholpen. Na de afgelopen week, heb ik geleerd dat ik sterk moet zijn en haar niet laten zien dat zij de baas is. Zij heeft me veel pijn gedaan, met haar domme uitspraken, ik was 3 dagen huilen... maar ja dinsdag heb ik de draad weer opgepakt, en gezegd wie de baas is. Sterkte, en kom op... alles kom goed... Groetjes! Sima |
| 12/11/2007 @ 12:50 | Mijn twee oudste (20 & 18 jaar) kinderen wonen ook bij hun vader. Ik heb daar ook veel verdriet van gehad toen ze die keuze maakten maar heb het wel proberen te aanvaarden. Sinds een jaartje is het contact wel weer beter. Hun vader heeft ook internet genomen en nu mailen we veel en op papier iets uitleggen gaat vaak beter dan als je elkaar in de ogen moet kijken. Dus na een paar voorzichtige mailtjes werder de mailtjes wat langer (die van mijn dochter toch) en weet ik nu meer van hen dan vroeger. Ze komen maar zelden op bezoek maar gelukkig is er dus internet.     |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]