Dag Anoniempje,

Ik ben zwanger geraakt van een derde kindje en ik had een spiraaltje zitten. Ik ben erachter gekomen doordat ik al weken last had van vermoeidheid en misselijk zijn met braken als gevolg.
Nu ik naar de huisarts stelde voor om eens bloed af te nemen om te zien of ik eventueel geen last had van bloedarmoede.
Twee dagen later belde de huisarts mij op om te vragen of in nog steeds dat spiraaltje had zitten waarop ik zei ja waarom?
Enwel U bent zwanger.
Ik moest toch eventjes bekomen hoor, ik had lang getwijfeld om eventueel nog een derde kindje te hebben en nadat mijn jongste al 2 jaar naar school ging en ik terug meer uren buitenshuis ging werken had ik echt mijn draai gevonden en was ik uit de luiers.
Emotioneel had ik het zeer moeilijk en lastig en manlief verstond mij niet goed. Toen ik het nieuws aan hem vertelde was hij even geschokt als ik hoor. Wij hadden namelijk al een jongen en een meisje dus een koningswens.
Wij hebben er veel over gesproken en uiteindelijk mijn moederhartje gevolgd en het kindje maar gehouden.
Nu Amber is geboren kan ik ze geen minuut meer missen en ben ik zeer blij dat ik toen ik zwanger was geen drastische beslissingen heb genomen de natuur had beslist dat ik nog een derde kindje moest hebben.
Wij hebben wel een beetje op de sukkel gezeten en wij zijn er nog niet helemaal van verlost want in haar eerste 5 levensweken geeft ze al 2 maal opgenomen geweest in het ziekenhuis en telkens voor 5 tot 7 dagen. Wij moeten donderdag naar het Uz te Gent doordat ze last heeft van een hartgeruis en de kinderarts vermoed dat ze met een opening zit tussen de linkervoorkamer en rechtervoorkamer wat op zich normaal niet zo ernstig is maar voor het zekerste toch eens door een kindercardioloog moet onderzocht worden dus afwachten hé!
Nu is er bij mij halfweg oktober 2007 een borderlinetumor ondekt op de linkereierstok in een vroeg stadium, het gezwel is immers ook kwaadaardig en ben nu met mijn derde week gestart met uitwendige bestralingen en gisteren heb ik slecht nieuws gekregen van mijn arts om volgende week toch met chemotherapie te starten hoelang weet ik nog niet. Ik ben nu al zo moe en misselijk door die bestralingen en dat zal zeker niet beter worden plus dat ik nog eens mijn haren kan verliezen eerlijk gezegd ik ben wel een beetje bang hoor.
Ik heb gisterenavond het proberen wat uit te leggen aan mijn oudste dochter want zij is immers enorm voor op haar leeftijd zodat ze ook voor geen verassingen staat als ze ziet dat ik mijn haren zal verliezen. Alleen heb ik een beetje schrik of ik het allemaal wel ga aankunnen want Yorben is ziek van vandaag ik heb hem van school moeten afhalen deze middag en Amber slaapt enorm slecht al altijd geweest en weent nogal veel.
Zo zie je maar hoe het allemaal kan lopen in het leven want er is een grote kans dat ik na al de behandelingen onvruchtbaar zal worden dus ... Ik ben toch blij dat ik er nog een derde kindje bij heb en dat het gezond is tot nu toe.
Moest ik ooit nog eens zwanger geraken van een vierde na mijn behandelingen dan zal het zeker meer dan welkom zijn zoniet blijf ik even gelukkig hoor.

Grt Vanessa en de kids

Vanessa,

Veel sterkte gewenst.
We voor je dat alles in orde komt.
Hopelijk heb je af en toe opvang voor de kinderen, zodat je op adem kan komen.
Kan me best voorstellen dat het heel druk is.
Ikzelf heb ook al 3 (grote) kinderen. 16,13 en9.
Wij zijn bezig aan een 4 de kindje, alleen wil het nu niet vlotten.
Vorige keren van de eerste keer zwanger, en nu al bezig van februari.

Vanessa nogmaals veel sterkte gewenst.