Hallo,

Wij willen nog graag een 4e kindje maar ik wordt helemaal hypernerveus van mijn moeder en mijn zus (heeft 2 kids).
Sinds dat ze van onze plannen weten schijnen zij niet meer van de zorgen te kunnen slapen! Volgens hun zijn we zeer onverstandig en onverantwoord bezig (op z'n zachts gezegd)

Nu moeten we nu inderdaad al de eindjes aan elkaar knopen en is de ruimte in huis beperkt om over vervoer nog maar niet te spreken .............. Maar desondanks geloven wij dat we het voor eklkaar krijgen, ook met laten studeren. Hoe we dat tzt doen geen idee maar komt tijd komt raad Liefde is er in overvloed!
En zeker ik wil niet alleen een 4e voor nu maar ook voor als ze later groot zijn. Dan HOOP ik dat ze veel aan elkaar hebben. Ik weet het nooit geen enkele garantie, maar als je maar 1 zus hebt zoals ik ben je snel klaar als het niet helemaal klikt (heb me als kind zijnde erg eenzaam gevoeld)
Maar oké deze argumenten van financiele plaatje/auto/aandacht/liefde/sportclubjes en studies kan ik nog enigszins naast me neerleggen, maar inderdaad wat als wij beiden overlijden als zij nog klein zijn!?

Voor de twee oudste hadden we m'n zus bereid gevonden ze op te vangen maar dat is met de 3e al twijfelachtig geworden en met de 4e no way!
Net belde ze (m'n moeder ook al van de week) en allerlei horroscenario's als wij beide overlijden passeerde de revue. Ze zouden uitelkaar worden gerukt en bij wild vreemden (pedofielen) worden geplaatst etc. Ze zouden daardoor ernstig beschadigd worden etc. En of wij wel besefte waar wij mee bezig waren en alles toch maar eens ernstig moesten herzien ...............

En eerlijk is eerlijk we hebben nu ook niets geregeld voor het geval dat. Niet waar de kinderen onder gebracht worden en hoe het financieel zit (hebben behalve een hyopotheek ook een eigen bedrijf met een zakelijke lening)

Maar er zijn toch meerdere gezinnen met 3 of meer kinderen, hoe hebben jullie dat geregeld (behalve het voornemen gewoon niet te vroeg dood te gaan )

Ik ben benieuwd, tips zijn welkom.
Bedankt,
Vanessa

Bedankt voor jullie reacties!

Qua financieen en zo hebben wij het (denk ik, laten het binnenkort door onze adviseur weer eens narekenen) goed geregeld; hypotheek met levensverzekering, pensioenen met overlijdensclausule voor weduwe/weduwnaren en wezen, spaarplannen met overlijdensclausule .........
Maar de daarwerkelijke opvang en verdere opvoeding dat is moeilijk zeker omdat mijn zus 2 of zoals nu hooguit 3 kids wil opvangen. Daar ben ik in principe natuurlijk al blij mee, maar neemt mijn ongerustheid over de eventueel 2 andere (2 aan 2 in opvang) niet weg.

Mijn man zijn familieleden achten wij beiden ongeschikt (lang verhaal) dus daar kunnen we niets mee, ik heb zelf verder geen familie afgezien van mijn ouders maar die zijn dan te oud.

Ik denk erover een héle goede vriendin van mij te vragen voogd tw worden (en mijn zus dan toeziend voogd). Ik denk dat zij zich op z'n minst wel 'vereert zal voelen' dat ik haar zoiets kostbaars toevertrouw (ze kent mij goed en weet hoe moeilijk ik andere mensen durf te vertrouwen) maar dat neemt niet weg dat haar hele toekomst en die van haar gezin (kon zelf maar 1 kindje krijgen tot haar grote verdriet) drastisch zou veranderen! Ik kan me voorstellen en zal dat ook respecteren dat ze moet weigeren. Dan weet ik momenteel even verder niemand

Ik probeer me er niet al te erg mee bezig te houden en het weerhoudt me niet van nog een 4e te proberen te krijgen. Ik moet gewoon zorgen dat ik lang en gezond mag blijven leven en genieten van mijn prachtige kindjes

groetjes,
Vanessa

Groetjes

Zolang ik niet daadwerkelijk gezond zwangerban van een 4e ga ik het haar niet concreet vragen, maar ik denk er wel alvast over na.

hey..

t spijt me maar ik moet even grinniken hoor..
er is natuurlijk altijd een kans dat beide ouders overlijden..
zeg nooit nooit..
maar die kans is wel heel klein hoor..
en als ik dan lees dat pappa's en mamma's zich geruster voelen als ze weten dat opa en oma op de achtergrond zijn om na overlijden van hun eventueel de kinderen in huis te nemen..
terwijl de kans dat opa en oma tegen die tijd overleden zijn of geen goede gezondheid meer hebben veel groter is dan dat pappa en mamma tegelijkertijd komen te overlijden..

je kunt niet alles voor zijn..
en ik vermoed.. (correct me if i'm wrong) dat jouw zus en je moeder dit argument gebruiken om je van die 4de af te houden terwijl misschien dit niet eens de belangrijkste oorzaak van hun schrik is..
volgens mij denken ze eerder aan het geld van de studie e.d. maar vinden ze dit een sterker argument om je te doen overtuigen dat je "dom" bezig bent..

ik vind.. ga na of je als ouder dat vierde kindje nog voldoende te bieden hebt..
of je idd inventief genoeg bent om te zorgen dat dat kindje ook krijgt wat het nodig heeft.. nu en in de toekomst..
dus.. ruimte.. financiele middelen.. en liefde..
vooral dat laatste..
als JIJ denkt dat je dat aankunt..
zou ik lekker bij mezelf blijven en mamma en zuslief laten kletsen..
ik zou het denk ik niet kunnen laten om te zeggen.. ja maar..
strakjes zitten wij met zijn drietjes in een auto.. (oma, zus en jij) en rijden we van het taluut..
waar blijft de rest dan??

ofzo.. :)

groetjes spreeuwtje