beste,ben pleegmoeder van 4 toffe kindjes,problemen met de eigen ouders heb ik niet,heb met allemaal een goede verstandhouding,ik heb me vanaf dat ik ermee begon ook mezelf ingeprint dat ik de grootmoeder ben,want eigen ouders kan je nooit vervangen ,no matter what ,ze zeggen ook allemaal moeke en vake dat heb ik in begin bij elke plaatsing ook gevraagd aan de ouders, dat schept toch een band ,en is zo geen bedreiging van de ouders ,die blijven toch hun mama en papa ,nu zal je kindje dat nog zien als bezoekers maar dat veranderd nog wel,geloof me,en moest er ooit aan een terugkeer naar de ouders gewerkt worden,die mogelijkheid is er altijd met pleegkinderen,weet ik dankzij de goede verstandhouding er nog verdere contact met mijn pleegkindjes zal zijn,want ik zou ze voor geen geld terwereld willen missen,ik bezie dat zo altijd slechte mensen bestaan er niet ,omwille van omstandigheden is het kind geplaatst,slechte jeugd,drugs enz....,ieder komt onschuldig op de wereld

Ik ben een pleegmama van 2 kindjes (familie)
Het is niet altijd makkelijk maar als je denkt aan de kindjes die geen thuis krijgen krijg je weer moed telkens.
Of je ziet de vooruitgang. Tegen ons zeggen ze tante en nonkel omdat we ook zelf hun tante en nonkel zijn.

Momenteel is dit heel zwaar, het zijn de kindjes van mijn schoonzus.
Ik woonde een maand alleen met mijn "vriend" toen de bijzondere jeugdzorg al aan ons deur stond met de vraag of we pleegzorg wouden doen met de kindjes.
Het waren wij of een tehuis, je wordt voor voldomme feit eigenlijk gezegt.
Nu hoor ik dat er te weinig pleegouders zijn om alle kindjes op te vangen.
Sinds 27/07 zijn we een jaar getrouwd en jah je neemt de situatie mee.
Ik ken de kindjes al sinds de geboorte, mijn schoonzuster is onbekwaam om haar kindjes op te voeden.
Dus bij ons is waarschijnlijk ook tot ze volwassen zijn.
De mama heeft 2 zaterdagen na elkaar van 13u tot 19u.
de week daarna is het volledig ons weekend en zo verder.
De mama probeerd nu liefde te kopen van de kindjes met cadeau's en snoep.
Soms komen ze ziek thuis dat ze teveel gesnoept hebben.
Maar je krijgt veel liefde en vriendschap van de kindjes.
Hoe zit het bij jullie ??
en de verhouding met de biologiche ouders van de kindjes??
ben wel eens benieuwd hoe het met andere pleegouders gaat.

Sorry, heb het vergeten bij te zetten het zijn de kindjes van mijn man zijn zuster (daarom schoonzuster)
het is een heel bizzare situatie.
De oudste wordt gevolgd sinds hij 2 jaar was, kindje sliep in kamer zonder ramen midden in de winter.
de ouders zijn nu gescheiden, terwijl ze aan het scheiden waren hebben ze de jongste gemaakt.
Het arme dutske was nog niet geboren en zou zijn vader niet kennen.
Hij is nu 3 jaar en heeft zijn papa nog nooit gezien, als de bio vader bezoekrecht wilt hebben moet hij dit aanvechten via de jeugdrechter maar tot hiertoe nog niet gebeurd.
Waarom mijn schoonzuster dit niet kan is moeilijk te beschrijven.
ze persies nooit een moedergevoel gehad, toen de kleinste een baby was verzorgde ze haar kind persies zoals een hond, eten geven en in de wieg leggen, weende het kindje gaf ze maar een fles.
en legde toen hem terug. echte moederliefde heeft hij eigenlijk niet gekend. de moeder heeft ook vrijwillig de kinderen afgestaan aan de pleegdienst. Dit zou ik als moeder nooit kunnen.
De kinderen kijken beiden wel uit op de komst van ons kindje.
Ze voelen hun eerder broer als neef.
Ben blij dat niet alleen bij ons is dat de ouders zo doen, (omkopen)

Ja het is wel leuk dat jullie dan een andere alternatief hebben gevonden. Als jullie weten dat de jullie pleegkindje tot ze volwassen is bij jullie blijft is het al een positief punt, bij sommige pleegkindjes is het een korte periode, dat zou ik eerder gezegt moeilijker bij vinden. Ik had altijd gezegt als ik er geen kon krijgen (eige kindje) dat ik nog pleegkinjes zou bijnemen. Wij hebben nu het geluk na 1,5 jaar eindelijk gelukt te hebben, we dachten ook dat kinderen krijgen niet aan ons was gelegd. Maar je kan ook zoveel van een pleegkindje houden als je eigen kindje, grtz