Niels is een ongelofelijke schat, hij evolueerd goed, eet goed, groeit goed.

Maar ik krijg de kriebels, hij is zo ongelofelijk ruw! Soms vraag ik me af of hij wel pijn voelt...

afgelopen weekend is hij met zijn duwfietsje gevallen tegen de hoek van het huis. Gevolg schrammen op neus, net onder neus en ietsie dikke lip. De lip was al snel beter maar zijn neusje ziet er nogal uit. Ff huilen en nadien niets meer van te merken.

Vandaag bij mijn mama ging hij zo wild door de bocht toen mijn zus daar was dat hij weeral onderuit ging. Deze keer een dik oog. Vooral dik en blauw en een beetje schrammen. Weer maar even huilen en dan weer gek doen en spelen.

Pffff!!

Zou zo graag hebben dat hij een beetje rustiger/voorzichtiger was...

Ook vraag ik me dus echt af of hij wel pij nvoelt want naar mijn gevoel huilt hij alleen van het verschrikken en niet van de pijn. Soms als hij ergens een oud wondje heeft duwt hij er erg hard op met een vinger en zegt dan "pijn" maar als hij echt pijn had zou hij er toch niet zo hard op duwen??

Ik heb Belliflor voor de kids als ze gevallen zijn en het is blauw (en geschramd) - is echt goede zalf!
Als het niet blauw is maar wel geschramd of een rapje doe ik Inotiol (ik weet niet hoe je t schrijft) erop is luierzalf maar ook prima om de genezing wat sneller te laten gaan, kan je ook gebruiken voor lichte brandwonden en zo...

Kindjes kunnen wel tegen een stoot, de mijne vallen beide ook regelmatig, hoort bij groter worden zeker???