Vorige reacties:
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
éénkamerhartje| 11/04/2008 @ 10:45 grietje    | Hallo, @ Lunneke, nee sinds de geboorte van Arthur is hier nog niet zoveel gebeurt, momenteel verlies ik nog steeds oud bloed dus heb daar eigenlijk niet zoveel zin in. Wat ik wel weet is dat ik ook altijd mijn eisprong voel, ik krijg pijn als het eitje springt omdat er dan vocht vrijkomt en tegen mijn buikvlies komt, dat zo heel veel pijn. Heb dit zowel bij Victor als Arthur gevoeld en 14 dagen later was ik zwanger. @ Engelmama, de gynico zei me gisteren al dat mijn baarmoederwand er goed uitzag (ondanks dat handmatige verwijdering van mij placenta) maar ik denk toch dat ik alles voorlopig ga voorkomen om zwanger te worden (hoe graag ik het ook ergens wil, maar ben zo bang en ik weet niet goed of ik er klaar voor ben, kan niet zo goed beslissingen meer nemen sinds de geboorte van Arthur, ik voel me vooral verschrikkelijk schuldig naar Arthur toe) Over 5 weken moet ik terug op controle en denk dat ik dan al de uitslag zal horen van de genetica en autopsie (dan is het net 8 weken geleden dat Arthur geboren is) Dan als het me lukt wil ik eerst nog mijn foliumzuur opbouwen. Daarna zien we wel. Maar ik ben ook zo bang dat ik zou bevallen in maart rond Arthur zijn geboortedag. Ik moet rekening houden met weeeën vanaf 32 weken (ik had dit ook van Victor, met opname enzo) Ondertussen gaat het met me redelijk denk ik maar merk als ik erover begin te praten met iemand en we gaan dieper dat ik dan breek. Is het normaal dat ik nu na 3 moeilijke weken al wat rust vind? Maar dat het diep zit? Ik kan er wel over praten en ben vooral bang nu. Ontzettend bang om mensen terug voor de eerste keer te zien. Het is alsof ik ergens verdoofd ben of het allemaal niet goed meer besef wat er gebeurt is. Of zit ik al een stuk in het aanvaardingsproces van rouwen? Of komt het omdat het zo druk is met Victor die zijn peuterkuren aan het testen is dat ik geen tijd heb om te rouwen? Ik weet het niet. Ze hebben me in het ziekenhuis voorgesteld om te praten met een psycholoog maar ik weet het niet. Praten met een vreemd iemand in het echt die misschien zelf geen kindje verloren heeft kan me toch niet begrijpen. Ook al hebben ze ervoor gestudeerd.     |
| 11/04/2008 @ 12:28 ENGELMAMA  | hallo grietje, het is vrij normaal dat je al wat rust hebt. wij vonden het ook raar dat we er na een tijdje zo goed mee omkonden gaan. toch heb ik nog af en toe een terugslag en dan val ik soms heel diep. ik ben in het begin ook bij een psychologe geweest en dat doe wel goed om je verhaal te vertellen maar na een tijdje zit je met heel veel vragen dat je maar kan vragen aan een lotgenoot? ik ben via mijn gyne in contact gekomen met een lotgenote en zij heeft me er echt doorgeholpen doordat ik op al mijn vragen een antwoord heb gekregen. (ik was en ben vooral bang voor een volgende zwangerschap en het verloop ervan) ik ben vooral naar een psychologe geweest omdat ik bang ben dat ik eventueel tijdens een volgende zwangerschap het heel zwaar kan hebben. en dat ik dan geen zin heb om mijn verhaal opnieuw te doen. veel sterkte  |
| 03/05/2008 @ 08:23 grietje | Ik mis mijn Arthuurtje zo. Waarom wordt iedereen in mijn omgeving zwanger en waarom lijkt alles zo perfect te gaan bij andere mensen in mijn omgeving? Kon ik maar even in de toekomst kijken. Ik ben zo moe van 2 dagen alleen te zijn met Victor. Ik ga blij zijn als mijn ventje straks weer thuis is. liefs |
| 03/05/2008 @ 09:25 mei mama | hey meid ,heel veel sterkte.XXX  |
| 03/05/2008 @ 10:52 @nneke | Hey Grietje, Het lijkt zo hé. En zeker met dat mooie weer. Allemaal kinderwagens en zwangere buikjes. Er worden dagelijks zoveel gezonde kindjes geboren. Ik weet nog dat ik vlak na Fabian zijn overlijden de recatie had dat ik direct terug zwanger wilde zijn. Ik voelde me daar wel schulidg over. Het was allemaal zo snel gegaan. Ik wandelde lekker zwanger het ziekenhuis binnen voor een controle en een paar uur later lag mijn klein ventje in de couveuse. Twee weken later waren we een begrafenis aan het regelen. Omdat we nog niet weten wat de oorzaak is van zijn overlijden en ik bloedverdunners neem, kan een zwangerschap nu niet. Dat is moeilijk, maar ik denk dat het ondanks wat mijn hart zegt misschien beter is zo.   |
| 14/05/2008 @ 09:27 grietje | Hallo morgen om 14 uur moet ik naar de gynico gaan en weet ik de uitslagen van Arthur. Duimen jullie allemaal mee dat alles in orde is en dat het echt blijkt dat we gewoon pech hebben. Maar duim ook mee dat ik over 14 dagen mag schrijven dat ik zwanger ben. maandag of dindsdag heb ik een eisprong gehad en omdat we maandag ons best hebben gedaan zou het gelukt moeten zijn. Nu hopen dat alles goed zal aflopen en dat ik begin februari een fiere mama mag zijn van 3 kindjes. liefs |
| 14/05/2008 @ 15:25 @nneke | We denken aan jullie. Het zal geen makkelijke dag zijn. We weten hoe groot het verlangen kan zijn en wensen je dan ook snel een gezond derde kindje. Een vriendin van mij had ook een kindje met een hartprobleem en was na drie maanden terug zwanger. We duimen! |
| 15/05/2008 @ 16:41 grietje | Hallo, terug van de gynico. Het was een zeer moeilijk moment. Vooral in de wachtzaal zitten met dikke buiken was moeilijk en dan kwam er nog een pas bevallen mama bijzitten. De vroedvrouw heeft me dan een ander rustig plekje gegeven omdat ik langer moest wachten omdat mijn dossier nog op de foetale staf zat. En toen het verdict van Arthur. We hebben pech gehad. Het is niet erfelijk en we het zou niet meer voorkomen in een volgende zwangerschap. Wat betreft dat ik zwanger zou zijn kon hij me enkel vertellen dat ik mijn eisprong gehad heb. En nu is het afwachten tot er getest kan worden wat daarvoor is het te vroeg. Ik heb 5 dagen bijgekregen dus moet als ik niet zwanger ben op 27 mei beginnen werken. Dus duimen dat ik dat witte broekpak niet meer hoef aan te doen voor een goed jaar erbij. Dat ik eind januari fiere mama wordt van 3 kindjes!!!! Nu terug thuis heb ik barstende hoofdpijn van de spanning en Victor zit met koorst. Welk beest heeft hem nu weer in de ban? |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]