[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Kersvers zwanger en kersvers alleen| 15/04/2008 @ 19:46 Manon30 | Hallo iedereen, Ik ben nu 8 weken zwanger en sinds gisteren single, mijn partner bleek me al drie jaar te bedriegen met andere vrouwen...inderdaad meervoud Gelukkig hadden sommige van zijn vrienden (!) wroeging en hebben ze me gecontacteerd wat best wel moedig was. Hij wil meteen een abortus terwijl elke vezel in mijn zwangers lijf zoiets heeft van HEY! AFBLIJVEN En nu is mijn wereld een roetjsbaan van emoties en bemerk ik hier dat ik niet de enige ben. Een opbeurend bericht zou echt welkom zijn, ook al is dat misschien een egoistische vraag naar andere vrouwen toe die zelf al problemen genoeg hebben...   |
| 15/04/2008 @ 21:07 Marie | Hey hey heb hier zelf geen ervaring mee, maar ik wens je veel moed toe! Veel sterkte, probeer te genieten van je zwangerschap en maak er een mooi mensje van! Liefs, M  |
| 06/06/2008 @ 20:28 yess   | hoi manon kop op meid! denk niet aan elke keer dat als je aan je ex denkt dat je het niet aan kan allemaal in je eentje! en merk zelf aan je dat wanneer jij een huilbui hebt jij wel je buikje vast houdt en kan genieten van de warmwaterstraal wanneer je jankend onder de douche staat. jij komt er wel, jij hebt die man helemaal niet nodig, jij hebt jezelf nodig en alle liefde van jou verdient hij niet eens! dat kinje dat kleine wezentje strakjes jou liefdeskindje die heeft je nodig je zal straks merken ookal kunnen je familie of vrienden niet die leegte opvullen van de vader van je wondertje dat je niet al1 bent tijdens de echo's en bezoeken aan de verloskundige. het horen van het hartje en strakjes voelen schoppen en uitkijken naar elke echo die komen gaat de bevalling en het ruiken en aanraken van dat wat van jou is je eigen dingen kunnen beslissen, zonder dat je rekening moet houden met een overspelige vent. ik heb het ook gehad in mijn zwangerschap en was zooo hevig verliefd en nu zelfs nog hou ik van hem (en ben weeeeer zwanger).. dat ik hem wegbelde met smoesjes bij vrouwen omdat ik hem bij me wilde hebben, ik zijn kindje droeg en van hem hield en niet die andere vrouwen. meid je doet je zelf te kort wat er eenmaal inzit gaat er niet meer uit en hij zal toch niet willen uberhaupt kunnen veranderen voor jou of die kleine.. ik ga het nu ook anders doen heb deze weg al eens bewandeld.. 3e zwangerschap en nog al1, ben liever een zelfstandige moeder (voel me niet eens een alleen staande moeder) uiteindelijk heb ik mijn keuze zo kunnen draaien     |
| 07/06/2008 @ 13:35 Anja | hallokes, Zit hier ook met hetzelfde probleem da ik er alleen voor sta. Mijn vriend heeft mij laten zitten op 4 maanden is na een maand terug gekomen en nu op 7 maand is hij terug dada. Hen het ook oooh zo moeilijk want ben stapelgek van hem. De kleine was ook niet gewenst van hem en moest abortus laten doen, maar aangezien het mijn eerste is en al 35j ben heb ik besloten om het toch te houden en toen zijn de verwijten begonnen natuurlijk. ik mis hem ook verschrikkelijk en hoop als het zo ver is da hij zich zo rot en ellendig zal voelen en da hij zijn fout zal inzien, maar dan hoop ik ook dat ik sterk genoeg ben en da ik kan zeggen loop na de kl.... Veel sterkte en ga ervoor het lukt wel meisje xxxx  [Laatst gewijzigd door Anja - 07/06/2008 @ 13:36] - |
| 07/06/2008 @ 17:44 | hallo manon, hier dezelfde situatie gehad: vorig jaar, 8 weken zwanger ben ik bij mijn vriend weggegaan omdat hij me bedroog. ik heb een tijdje bij mijn ouders gelogeerd en heb dan iets gezocht om te gaan wonen. ik heb me ook heel erg eenzaam gevoeld de tijd dat ik zwanger was maar nu zijn we al een jaar verder en mijn lieve jongen wordt einde v d maand al 9 maanden. ik ben uit een diep dal gekropen, een postnatale depressie gehad en nu ben ik gelukkiger dan voorheen, toen ik nog samen was met mijn vriend al hebben we nog contact omwille van ons zoontje natuurlijk. ik ben fier op mezelf dat ik alles alleen heb gedaan. ik hoop dat het jou ook zo goed mag gaan, je mag altijd contact opnemen met mij als je dat wil... hou de moed erin! na regen komt zonneschijn, altijd!   |
| 07/06/2008 @ 23:13 | aan Manon He Manon, hoe gaat het nu met jou? Ik hoop dat je erg kan genieten van je buik, misschien heb je al wat beweging. In ieder geval veel liefs van iemand die nog maar pas op de lijst is ingeschreven. Ik heb niet meegemaakt waar jij doorgaat maar je bent nooit alleen als je lief en leed deelt. groetjes Kaceetje    |
| 08/06/2008 @ 09:55 Manon30 | dank je wel Aan iedereen die me hartverwarmende reacties stuurde... dank je wel Ik ben even weggeweest, daar had ik nood aan! Ondertussen niets meer vernomen van de papa van het kind in mijn buik, ondanks het feit dat ik heftig verbrand werd aan handen en buikje! met het kindje is alles goed, gelukkig, met mezelf iets minder maar ik begin te beseffen dat ik gewoon moet trachten te genieten van deze baby in wording, en er bovenal moet zijn voor mijn zoon die het ook moeilijk heeft nu... hij ervaart het gemis ook heel erg! Ik hou er de moed in en schaam me nu niet langer om een evenuele huilbui, daar heb ik recht op! aan al diegenen die ervoor hebben gestaan en erdoor geraakt zijn! wauw, dat ga ik nu ook proberen :) tot gauw voor een update! |
| 13/06/2008 @ 14:11 | hallo manon, hoe is het nu met je? verbrand? oei,hoe komt het? ik weet dat het moeilijk is voor je ik heb het zelf meegemaakt en een huilbui daar moet je je toch niet voor schamen. ik heb tijdens mijn zwangerschap heel veel gehuild en dat luchtte op. ik denk zelfs op het einde dat er geen week voorbij ging waar ik niet had gehuild en dan na de bevalling! weet je, je hormonen zijn al zo op hol geslagen en dan nog eens alles wat je meemaakt. ik had het me ook anders voorgesteld, een kindje krijgen maar ja die tijd is voorbij ik geniet nu van mijn lieve jongen en ooit zal ik een 2de kindje hebben met een partner die me wel graag ziet. daar blijf ik in geloven. sterkte nog! dikke x |
| 15/06/2008 @ 21:31 yess | pff pijnlijk en moeilijk allemaal, en die rotte ik noem ze HORRORmonen whaha.. we proberen allemaal sterk te zijn maar ondertussen lijken we wel kleine muisjes. vertrouwen in ons zelf voor onze kleintjes daar doen we het voor maar toch die pijn als je echt niets meer hoord of die kwaadheid van hem als je wel wat hoord het al1 voelen is zo erg er lijkt geen einde aan te komen en als de telefoon gaat hoop je dat hij t is. s nachts droom ik ervan dat hij of bij me terug is en hoe fijn we het hebben of me keihard afwijst om vervolgens te kunnen turven hoeveel vrouwen nu weer om hem heen hangen whaha laatst was het mijn vriendin die me belde om te zeggen dat ze gedroomd had over mij, dat ik mijn ex aan t slaan was met een verlostang whhahahaah lol verlossen van hem jah.. das mijn grootste wens hij moet tussen de oren weg  |
| 25/06/2008 @ 14:43 Egni | Hoi allemaal! Veel herkenbaars op dit forum, hoor. Ik ben zes maanden zwanger en weet sinds gisteren definitief dat ik er alleen voor sta. Ik was stapelverliefd op mijn vriend, heb zelfs mijn huwelijk (een relatie van 13 jaar) voor hem opgegeven en geloofde in een geweldige toekomst! Hij had het wat moeilijk met definitief binden maar hij wilde vorig jaar zelfs bij me intrekken. We gingen op een erg leuke vakantie, daar liep ik een parasiet op en raakte zwanger (mijn vriend wist dat we 'het risico' namen). Nog voor ik een test kon doen zei mijn vriend dat hij zijn leven terug wilde en verliet me. Ik heb hem nog wel laten weten dat ik zwanger was en vervolgens heeft hij me zes maanden in het ongewisse gelaten over wat hij wilde. Hij heeft me zwart gemaakt, geroepen dat ik abortus moest plegen, en toen ik dat bleef weigeren (ik ben nu net 34, dat heeft zeker meegespeeld) uiteindelijk gezegd dat hij zijn verantwoordelijkheid ging nemen, zelfs nog even beweerd dat hij me terug wilde maar zo twijfelde... Herhaalde malen heb ik gevraagd of hij het kind wil erkennen, maar nog niets natuurlijk... Gisteren heeft hij me dan verteld dat hij 350 kilometer verderop gaat wonen en werken omdat dat voor hem zo'n mooie kans is en dat ik hem eigenlijk niet (meer) interesseer.Hoe het met zijn kind gaat doen 'ziet ie wel'. Ik heb besloten dat ik te goed voor hem ben en hoop gelukkiger en beter af te zijn zonder hem. Natuurlijk zeg ik dit heel makkelijk en worstel ik er ontzettend mee, maar ik ga proberen me op mezelf te richten en van mijn laatste maanden zwangerschap te genieten zonder de stress en zorgen om 'hem'. Wat mijn kind betreft: die mag hij zien als hij zelf daartoe initiatieven ontwikkelt (als hij met een datum en afspraak bij de gemeente komt, mag hij het kind erkennen), maar zodra ik denk dat mijn kind lijdt onder de situatie (of liever gezegd: zijn egoïsme en onverschilligheid), zal ik ook in dat geval de stekker eruit trekken. Ik krijg veel goed bedoelde bemoedigende opmerkingen over 'die leuke man die nog wel in mijn leven zal komen' maar daar sta ik momenteel alles behalve voor open. Maar ik denk wel dat ik het leven vooral positief moet blijven zien en erg blij moet zijn met het geweldige jongetje dat in mij groeit. Ik ga ongetwijfeld een fantastische toekomst tegemoet! Voor mijn bange ex die zijn verantwoordelijkheid niet aan kan, durft of wil: hij is de grote verliezer! |
| 25/06/2008 @ 21:57 Anja | hallokes, Inderdaad meisje ga ervoor, ze zijn het niet waard, en ja ik weet het is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ben ook nog stapelgek van mijn vriend en het doet soms verschrikkelijk pijn in mijn hart, maar mijn verstand zegt is beter zo. En ook hier hetzelfde als je die leeftijd heb ( ben ook 35 geworden)dan is abortus wel het laatste waar je aan denkt, want het kan ook zijn dan je kinderloos blijft. Maar die van mij mag de kleine niet erkennen van mij en geen bezoekrecht da gun ik hem echt niet. de kleine was niet gewenst en heeft mij 2 keer in de steek gelaten tijdens de zwangerschap. Hij heeft deze week toch een paar keer gebeld en je voelt da het roch bij hem begint te wringen ergens , da wetende hou ik het been stijf, hij heeft mij zoveel pijn gedaan en nu is het mijn beurt denk ik. Groetjes en veel sterkte |
| 26/06/2008 @ 21:47 single mama | Hey meid, woorden zeggen soms minder als gebaren:  Ik was 6 weken zwanger toen de relatie met mijn vriend uitging. We praten inmiddel over ruim 3 jr geleden. Ik moest kiezen tussen hem en het kindje. Het betekende voor hem: abortus. Dit is geen keus. Ik heb gekozen voor mijn kindje en ben er ook voor gegaan. Ik heb het toen meteen aan familie verteld dat ik zwanger was en op het werk. Van iedereen veel steun gekregen. Helaas 7 weken te vroeg is mijn prachtige kanjer geboren. Hij heeft het prima gedaan en mocht na 2,5 week naar huis. Mijn ex heeft ervoor gekozen om gene contact met mijn zoon te willen. Hier ben ik kwaad over geweest, maar uiteindelijk was mijn moedergevoel sterker. Ik accepteer de keus van mijn ex, wij weten waar we aan toe zijn. Zoals ik al zei, ik accepteer zijn keus omdat ik niet wil dat mijn zoon de dupe wordt van getouwtrek, maar ik heb er geen begrip voor. Mijn kanjer wordt in september 3 jaar en we hebben het harstikke goed met elkaar (ben nog steeds single). Ik durf met een gerust hart te zeggen: Ik doe het goed als alleenstaande moeder!! groetjes, single mama  |
04/07/2008 @ 14:07 | hey, hier ook nog een mama dat indertijd in de steek is gelaten door de papa. ik was net nog geen 17 toen we vernamen dat ik in verwachting was was toen al een goede 7 a 8weken ver. eerst was mijn ex tevreden maar twee dagen kwam hij op bezoek bij mij thuis we waren net aan het eten en hij zei kunnen we eens ff naar je kamer we moeten praten. wij naar boven en toen zei hij mij je kan kiezen tussen mij of het kind. en hij gaf mij zelf een bepaalde tijd waarop ik moest beslissen. ik moest op 14minuten tijd beslissen. ik heb toen gezegd daar is de deur maakt dat ge buiten zijt of ik schip u buiten. en hij is het afgetrapt. en het strafste van alles was nog geen uur later kreeg ik telefoon van zijn moeder en advocaat dat ik een papier moest ondertekenen dat ik niks van hem ging eisen enzo. maar had ondertussen de tel op luidspreker gezet en mijn vader begon hem toen te moeien en zei dat ze maar haar zoon beter hadden moeten opvoeden. al bij al om een lang verhaal kort te maken ik heb ook veel geweend en serieuze downperiodes gehad ik hoopte ook constant dat de natuurlijke vader van keanu terug zou komen of op zen minst zen verantwoordelijkheid zou nemen maar dat is er nooit van gekomen. en nu is keanu 4jaar en heeft zen vader nog nooit gezien. hij zegt zelfs tegen mijn huidige vriend papa enzo. als je eens nood hebt aan een babbel ofzo stuur maar een berichtje he. groetjes en knufs, sarah     |
| 07/07/2008 @ 19:43 | hallo egni, ik begrijp je heel goed. mijn ex-vriend heeft ook aan abortus gedacht, maar dat was voor mij geen optie. ik snap niet dat die venten altijd zo moeilijk doen, wij moeten het kindje toch dragen... bah, ik heb er mijn buik van vol van de venten. belangrijkste is mijn zoontje en jou zal het vast en zeker ook lukken alleen! als je eens wil praten dan laat je maar iets weten. groetjes, |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]