[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
zwanger worden of niet| 14/05/2008 @ 16:47 peps  | Hallo allemaal, Ik ben een meisje of euh ondertussen al een jonge vrouw  van 25 jaar. Al enkele jaren hunker ik naar een kindje, maar telkens komt er wel iets tussen: dan vind ik dat mijn vriend en ik nog niet lang genoeg samen zijn, ik die nog geen werk gevonden heb, wij die op een klein appartementje wonen enzovoort. Het ideale is natuurlijk dat ik vast werk heb, dat we ons eigen huisje hebben,..., maar hoeveel jaren verder zijn we dan niet. Mijn hart zegt om nu aan kinderen te beginnen, maa  |
| 14/05/2008 @ 16:48 peps | maar mijn verstand houdt me tegen. Als ik er met mensen over praat, vinden ze me nog veel te jong (ik zie er trouwens ook heel jong uit) en vertellen ze me om nog maar wat te wachten. Ik word zot van mijn getwijfel: een kindje of niet? Wat denken jullie ervan? Groetjes!! |
| 14/05/2008 @ 17:05 sterretje | hallo peps ik ben nog jonger dan jou (van '85) en ik heb met ditzelfde probleem te maken gehad! Mijn hart wilt al langer een kindje! Ik ben zelf kleuteronderwijzeres, heb nog geen vast werk, ben 6 jaar samen met mijn vriend, ik woon samen met hem in een appartementje,...! Ook al deze dingen hebben in mijn hoofd rondgespookt! is een appartement niet te klein voor een baby'tje, zou ik niet wachten tot ik vast werk heb,...? maar eigenlijk ben ik tot de conclusie gekomen dat dit allemaal niet zo heel veel belang heeft! Als je er klaar voor bent, moet je er gewoon voor gaan. Natuurlijk moet je wel zorgen dat je toch iets of wat financieel achter de hand hebt! wij hebben nu een beetje gespaard: een kind maak je nu eenmaal zo duur als je zelf wil. de ruimte vind ik dan ook minder belangrijk. het kamertje is alleen maar om in te slapen als het nog een baby'tje is en ik neem dan niet EN een park en EEN bedje, maar ik denk dan dat ik eerder een bedje met wieletjes koop zodat ik met dat bedje kan verhuizen naar de living,... Al de dingen die je graag met je baby'tje wil doen, die kan je echt altijd wel doen. bijvoorbeeld: wandelen, buiten zitten op het terras (dan ga je naar je ouders of naar vrienden,...) iedereen zal je wel graag zien komen met je kleine ukkie! Ikzelf heb een kindje nu echt op de eerste plaats gezet. Carriere kan ik later nog maken, maar jong moeder zijn gaat niet meer als je al ouder bent hé  !Je moet er vooral ook goed over praten met je vriend of man: wat vind hij ervan? dit is echt wel heel belangrijk! Als hij er ook achter staat, dan moet alleen jij er nog achter staan en dan is je beslissing gemaakt. Je kan ook al een datum vast leggen dat je stopt met de pil en wanneer je gaat beginnen (bijvoorbeeld binnen 6 maand ofzo) dan heb je al een vooruitzicht en toch al een planning! Amai tis een keilang bericht geworden! hopelijk kan je er een beetje aan uit! groetjes en succes met je beslissing dada  |
| 14/05/2008 @ 17:10 cindy   | Hey Peps, wat zegt je vriend ervan? Wil hij ook al een kindje? Als jullie het allebei willen, zou ik niet naar andere mensen luisteren. Ik vind 25 niet te jong om aan kinderen te beginnen. Jochen is geboren toen ik 25 was en nu is het 2de op komst en ik word volgende maand 27. Practisch zullen er altijd dingen zijn die je gaan tegen houden. Volg je gevoel. Groetjes Cindy   |
14/05/2008 @ 17:16 | hey, ik had deze twijfels dus ook ! ik was nog maar 6 jaar samen met men ventje woonde al wel 5 jaar samen maar ik had geen werk interim en bleef daar beetje op hangen, en net als ik ergens vast contract kon krijgen kom ik te weten dat ik 7 weken zwanger was, door pilgebruik maar wel ne keer de griep gehad. de beslissing werd dus voor ons gemaakt en ik moest nog 23 worden. maar ik was zo gelukkig, mijn vriend eerst twijfels maar na de eerste echo bij de gyné en hartje hoorde was hij heel verkocht, ik was de eerste 12 weken nog niet voorbij of iedereen wist het hahahaha. na 1 maand na robbes geboorte kreeg ik kriebels ik pakte nog geen pil , deden met condooms, ik had eens ernstig gesprek met men ventje ondertussen waren we getrouwd  en na 1 keer vrijen zonder condoom was ik direct weer zwanger en ook nu kon hij niet zwijgen tegen iedereen !!! zaterdag is belangrijke dag voor 2 de keer naar gyné met 13 weken zo spannend !!!  wat ik maar wil zeggen kijk niet naar je leven als je relatie goed is met je ventje zou ik gewoon voor een kindje gaan !! en financieel maak je het zelf zo duur als je zelf wil. ik haal pampers in kruidvat, kleertjes in de zeeman waar je voor 5 € een broekje en t-shirtje hebt die prachtig zijn !! groetjes petra    |
| 14/05/2008 @ 17:57 peps | Ik ben er eigenlijk pas serieus over beginnen praten vorig jaar met mijn vriend en toen merkte ik aan zijn reactie dat hij er nog niet achter stond. Ondertussen is dat idee bij hem kunnen groeien, zodat hij soms zelf vraagt wanneer we eraan beginnen. Maar nu staan er weer andere dingen voor de deur zoals het feit dat ik aan examens moet gaan meedoen voor een vaste job: tja, zwangere vrouwen nemen ze zomaar ni aan he. En we gaan ook een stukje grond kopen... Pfff, is da allemaal wel te combineren?? Ik wil zo graag een kindje he, m'n vriend staat erachter, ik denk da de rest zich vanzelf wel oplost. De ene dag wil ik het, de andere dag denk ik: kom, we wachten nog. Ne mens kan nogal twijfelen he, iedereen zal da wel een beetje hebben zeker?! Groetjes!! |
| 15/05/2008 @ 13:37 | Hoi, Ik ben zelf van 83 en ben dus 25 jaar. Ik ben bevallen toen ik nog net 24 was. Wij zijn begonnen toen ik 23 was. Maar ik heb eerst een partiele mola gehad. Zo zie je maar dat je het allemaal al niet kan plannen. Het komt zo als het komt. Ik vind totaal niet dat 25 jaar te jong is om aan kinderen te beginnen. Dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken. Maar zo als jezelf in het begin zegt; zal er niet altijd een reden zijn om te wachten. Ik denk dat je altijd wel onzeker zult zijn; het is en blijft iets onbekend en zeer spannend. Je wil enkel en alleen het beste voor je kindje. Maar je mag niet vergeten dat het enige dat uiteindelijk telt jij en je vriend zijn; en dan bedoel ik; hoe jullie er tegenover staan om aan een kindje te beginnen. Los van al de rest in de wereld. All you need is love!!! Ik wens jullie veel succes!!!  Groetjes    |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]