Petitje, hier ook een meisje dat hun enige zoon heeft afgepakt en dat heeft mijn schoonmoeder me op subtiele en minder subtiele manieren laten blijken. Ik was de indringer. Ik deugde op geen enkel gebied en als het aan hun lag, dan zaten ze constant bij ons thuis of wij bij hen. De komst van onze kindjes heeft dat nog verergerd, want zij is de supermama en kan en weet alles beter dan ik, grr, ergerlijk gewoon. We spreken 1 zondag om de 14 dagen af van 14 tot 19u. Dat zijn 5 lange uren, maar om de 14 dagen is het nog net uit te houden.
Ik heb Kobe, nu 2,5 nog nooit bij hen achtergelaten en ik zie het me niet snel doen. Je kan je kind toch niet achterlaten als je je zelf niet goed voelt bij die persoon vind ik.

Hoi ,

Hier nog zo iemand wat niet altijd in goede aarde valt bij de
schoonmoeder!

Er zijn al zoveel dingen gebeurd ,maar dan ben ik hier over een paar dagen nog bezig met typen.
Ik zie dat sommige hier schrijven van mijn man vind dit en dat ,dat ik het moet doen zoals zijn ouders!!

Ik vind dat JE man aan JOUW kant moet staan!! Oke het blijven zijn ouders en hij wil respect daarvoor.
Dan moeten zijn ouders ook maar respect hebben.

Ik ben van het principe het zijn onze kinderen ,wij beslissen en daar heeft niemand zijn neus tussen te steken.
En als hen dat niet aanstaat,spijtig ,dan is daar DE DEUR!!!

hey,

ja die schoonouders hé, ik denk dat we allen een boek kunnen schrijven ervan!!
ik hoop eerlijk gezegd ook als ons ventje groot is hij een echte afkeer van hun heeft en het zeker laat merken hij er niet mee gedient is opgepakt ofzo te worden, egoïstisch mss maar ik moet hun geur niet aan mijn ventje.
Het zijn natuurlijk nog altijd grootouders maar dat kan mij eigenlijk niet schelen!! Ik heb ook hun zoon afgepakt vanonder moeders vleugels en dat kan zij nog altijd niet verkroppen denk ik. Ik doe soms mijn best als we op bezoek gaan om mijn vuistjes te laten zitten in mijn broekzak. maar eens in de auto krijgt mijn man toch een paar dagen de volle vlaag van heb je gehoord hoe ze dit en dat zei. maar tis al verbetert dan int begin. Ik begin er nu ook direct op te reageren als het me niet aanstaat!! En ze laten best m'n zoontje liggen in hun park of ze zullen de volle laag krijgen wees daar maar zeker van!!!!

groetjes

Hallo allemaal,

Het is allemaal zo herkenbaar. Bij mijn man zijn 5 kinderen en hij is de jonste. Maar dat wil niet zeggen dat hij de 'bedorven scheet' is. Er zijn er 2 van de 5 die zo worden voorgetrokken en ik als enig kind ben dat niet gewoon. Ik heb dat nooit kunnen aanvaarden en het werd erger en erger. En raar maar waar, mijn ventje heeft dat ni door. (of wil het niet door hebben) Vanaf mijn eerste zwangerschap (mk) is het bij mij beginnen overlopen. Die domme opmerkingen die mij gegeven werden (schoonmoeder). Ik werd beledigd in het bijzijn van mijn man en het ergste was dat hij niet reageerde. Vanaf dan is er iets gebroken. Telkens het bezoektijd was kreeg ik het moeilijk en werd ik onuitstaanbaar. Ruzie over hetzelde, dag in dag uit. Mijn beslissing viel. Zij of ik... Hij kon niet kiezen!!?? Ik weet dat er nu veel mensen bij zijn die denken van 'wat doe je daar nog?'. Maar ik heb me er bij neergelegd. Hij doet wat hij wil, maar ik en de kids blijven thuis. Ze kijken nu zelfs niet meer naar de kinderen om, niet bellen, niks. En ik ben nu gelukkiger. Het mag wel want ik heb een hele tijd antidepressiva genomen.

Wat is het toch leuk om alles naast je kunnen neer te leggen, niet?

Veel sterkte aan iedereen die het nodig heeft!

Natalie