mijn naam is tom en ikzoek info.
de mama van mijn dochter is nog geen 300 dagen officieel weg bij haar ex man we komen 17dagen te kort .mijn advokaat zegt dat wij een DNA test moeten laten doen.de vraag is , is dit echt nodig?daar de bijna exman zelf zegt dat dat zeker zijn kind niet is wegens niet officieel al meer dan 400dagen weg en ik de papa het ook voor meer dan 100% zeker ben . Da grapke ga mij veel geld kosten geld da bestemd is voor het boekje van onze lieve pruts als iemand weet waar ik moet zijn????

een trotse vader

heykes,wat ik wil is mn kind op mijn naam ,maar we hebben al zoveel verschillende dingen gehoord,zelfs van verschillende gemeentenhuizen...de ene keer kan de klein op mn vriendin hare naam gezet worden,dan was t dat ik ze na bevalling direct moest herkennen,dan was dat we samen haar moesten gaan aangeven...t was overal wel wat anders.en in antwerpen amai......diene achter dat bureauke...lachte ons gewoon uit;wilde ons zelfs ni helpen.wij leven de wet na zei hij...dat zouden ze beter doen met andere dingen ipv met dit;ik wil gewoon weten wat we kunnen en wat er kan .groeten,vriendin van tom.

Tom,Ik denk dat je het beste juridisch advies inwint,en je niet afhankelijk maakt van iemand achter een bureau die het vaak zelf niet gord weet.Dit kan gratis!Mijn man kent het telefoonnummer,maar die is nu gaan werken.Bel anders naar de Vlaamse infolijn:die kunnen je doorverwijzen naar de juiste instanties.De kans zit erin dat die andere man niets zal willen ondertekenen van verklaring,als hij rancuneus is.Dus:je goed informeren!
Succes!!

Hallo,

Als juriste kan ik jullie zeggen dat de wet recent veranderd is. Hier vinden jullie een overzicht.

http://www.vvf-brussel.be/nieuws_2007062901.html

Concreet was er in jullie geval helemaal geen DNA test nodig. Uw ex man had gewoon een procedure tot betwisting van vaderschap kunnen inleiden bij de rechtbank van eerste aanleg. Die procedure zou 2-3 maanden geduurd hebben.

Na de uitspraak van de rechtbank en kracht van gewijsde van het vonnis had uw nieuwe man de baby dan gewoon kunnen erkennen.

Het zou jullie maximum 1500€ gekost hebben, advocaat en procedurekosten inbegrepen.

Het spijt me dat ik de topic niet eerder had gezien.

Veel geluk nog met jullie spruit. Het belangrijkste is dat zijn papa nu ook zijn wettelijke papa is!

Ik sta jullie graag bij met raad, maar ik ben geen advocaat (ik werk als bedrijfsjuriste). Een vriendin van mij heeft net hetzelfde voorgehad en ik had de opzoekingen gedaan voor haar. Ook zij had moeite met haar advocaat.

Jullie hadden/hebben verschillende opties.

Het gemakkelijkste is dat de ex man de procedure inleid bij de rechtbank en daarbij aantoont dat hij:
a) de vader niet KAN zijn omdat hij en zijn ex vrouw feitelijk gescheiden waren op het tijdstip van de conceptie (hij kan dat aantonen door een inschrijving in de bevolkingsregisters op een ander adres, getuigenissen, electriciteitsfacturen van het huis waar hij/ zij verbleef, etc).
of b) de vader niet IS op basis van een DNA test

Optie a is omslachtiger om te bewijzen als er geen verandering van adres is geweest, maar het resultaat is net hetzelfde. En het is goedkoper en je moet niet wachen op het resultaat van een test.

Eenmaal de vordering ingediend, zal de mama dan gewoon voor de rechter moeten verschijnen en het verhaal bevestigen. Eénmaal dat dat gedaan is zal het vonnis uitgesproken worden en betekend worden aan de mama. Zij heeft dan, als ik me niet vergis, nog 6 weken om in beroep te gaan. Als zij dat niet doet wordt de ambtenaar van burgerlijke stand verwittigd en krijgt de baby de naam van zijn mama. En dan kan de papa, met toestemming van de mama het kind gewoon gaan erkennen op het stadhuis.

Een DNA test is in dit geval gewoon overbodig omdat iedereen het eens is. Er is geen betwisting van de betwisting dus ja, zelfs in rechtzaken hoef je het niet moelijker maken dan het is!

Nu, als jullie die test hebben gedaan kan heel de aanvraag van de ex-man hierop gebaseerd zijn. Hij zal niet meer moeten aantonen dat hij de papa niet KAN zijn, hij zal kunnen BEWIJZEN dat hij jet niet IS. Het enige dat het doet is zijn vordering gemakkelijker te maken om te bewijzen.

Maar een advocaat is als een dokter: je moet je er goed bij voelen en er vetrouwen in hebben. Anders raad ik jullie echt aan van te veranderen.

Wel, het verzoekschrift voor de rechtbank moet aan een aantal voorwaarden voldoen en jullie moeten jullie verzoek steunen op de juiste wetsbepalingen.

Ik zou moest ik jullie zijn naar de griffie van de rechtbank van eerste aanleg gaan en jullie zaak daar uitleggen. Misschien kan de griffier jullie een voorbeeld van verzoekschrift geven en dan is een advocaat op zich niet meer nodig.

Anders zou ik jullie aanraden er toch één te nemen.