hey,
Heleen gaat op het potje!!! Maar groot probleem, haar broeken vallen dus grandioos af! Zij doet nu shorten van Hanne aan omdat ze zo mager is, ik moet nu extra olie bij haar eten doen van de dokter in de hoop dat ze zo meer bijkomt,...

hallo allemaal,

We zijn ondertussen op controle geweest en alles is in orde.Ik ben zo blij dat het achter de rug is.veel meer hadden we er niet meer moeten bij hebben!affin, ons floortje maakt het prima.Sinds ze thuis is,is ze beginnen te brabbelen en alles in haar mondje te steken (da s echt geweldig om te zien en horen) ze is eergisteren gewogen en is nu 4kg420!
eindelijk over de 4kg!!
ze drinkt nu rond de 900ml; per dag en da s echt een plezier.
Volgende week zijn we een weekje thuis met ons 3,en ik hoop dat het niet te veel regent dan kunnen we eens naar zee en zo.
Tot binnekort,
groetjes

hey,
Thalie, ik herken het gevecht met het gewicht,... moet je weten dat Hanne bij haar geboorte al 4,420 kilo woog! Die weegt nu al 7,5 kilo!! Heleen woog 4,080 kg bij geboorte, maar woog op 1 jaar pas 7 kilo!!! Zij is voorlopig goed aan't eten en komt beetje bij beetje bij, maar is zo actief dat we er veel voor moeten doen hoor. Zijn gisteren een grote wandeling gaan maken en hadden de buggy mee, nu moet je niet denken dat zij daarin heeft gezeten hoor,... 2 uur heeft dat klein spullement gewandeld!! En berg op en af hé, karakter en doorzettingsvermogen voor 2!
Klaarte, is je 2de baby ook al meer in't oog gehouden bij de zwangerschap? Ik heb massa's echo's gehad bij Hanne!
groetjes

Dag iedereen,
Begin juli is vastgesteld dat ons meisje een klein VSD heeft van 1,5 mm. Het was niet mijn eigen gyn die dat gezien had, maar een gyn gespecialiseerd in echografische diagnose. In het ziekenhuis waar ik ga, is het blijkbaar de gewoonte geworden dat iedere zwangere in de helft van de zwangerschap een keertje een echo krijgt van die specialiste. Bij mijn zoontje was dat nog niet.

Half juni had ik nog een uitgebreide echo gekregen van mijn eigen gyn, waarbij ook het hartje gecontroleerd werd, maar toen werd het VSD niet opgemerkt. Die specialiste heeft echter een veel geavanceerde echo-apparaat en zij zag het dus wel.
Begin augustus ben ik terug bij haar geweest. Ik ben daar toen drie kwartier binnen geweest, ze heeft het hartje lang alles mogelijke kanten bekeken, heeft tegen m'n buik liggen porren zodat de baby zich een beetje zou verplaatsen. Vanuit een bepaalde hoek zag ze helemaal geen VSD meer. Vanuit een andere hoek zag ze "precies nog wel iets," maar ze wist het niet zeker en het kon even goed een schaduw zijn. Ze ze: Als ik je nu voor het eerst had gezien, dan zou ik waarschijnlijk niks opgemerkt hebben.

Ze wist niet goed wat ze in haar verslag moest schrijven, dus heeft ze maar geschreven dat het VSD er nog altijd was, maar dat het wel kleiner geworden was.

Gisteren was ik bij mijn eigen gyn. Die kijkt even kort naar het verslag en zegt meteen: Jij wou toch thuis bevallen hé? Dat zou ik dan toch niet doen.
En dat was dat.

Ik ben bij mijn zoontje wel thuis bevallen en ik vond dat een heel mooie ervaring. Het was ook een heel vlotte bevalling, pijnlijk, maar efficiënt. Ik ben ontzettend bang dat ik ga blokkeren als ik naar het ziekenhuis moet en in een vreemde omgeving moet bevallen. En dat is uiteindelijk ook niet goed voor de baby.

Ik wil natuurlijk geen risico's nemen, maar ik heb het gevoel dat de gyn nogal licht over haar beslissing heen gaat. Voor haar maakt het ten slotte niet veel uit, ik ben maar een nummer. Dat gevoel gaf ze me toch.
Ze zei dat de baby misschien zuurstof nodig zou hebben en zeker door een kinderarts gezien moest worden. Maar ik lees op de website van het UZLeuven dat VSD's na de geboorte vaak pas na een paar weken opgemerkt worden, omdat ze in het begin nog niet die kenmerkende hartruis geven (de druk in de kamers is dan nog hetzelfde omdat de longetjes nog niet helemaal ontplooid zijn). Bij veel baby's met een VSD wordt vlak na de geboorte helemaal niets opgemerkt door de kinderarts. Soms ontdekken ze het pas na weken, maanden, jaren. En als het een klein VSD is (zoals bij onze dochter), dan is het advies toch: niks aan doen, gewoon wachten, meestal groeit het nog dicht.

Ik vind het echt zo jammer dat ik met de gyn niet eens rustig kon praten over de mogelijkheden. We wonen op 5 min. van het ziekenhuis, we kunnen meteen na de geboorte met de baby naar daar gaan om haar te laten nakijken door een kinderarts. Dat was een mogelijkheid die mijn vroedvrouw voorstelde. Maar het is niet leuk als je gyn niet achter je staat. En volgens mij neemt ze haar beslissing gewoon meer uit routine en om zich juridisch 100% in te dekken, dan door zorgvuldig te overwegen wat de mogelijkheden zijn.

Ik moet in september nog eens terug naar die andere gyn en dan hoop ik dat het gaatje echt verdwenen is en dat ze dat ook met 100% zekerheid kan vaststellen.
Gisteren heeft mijn gyn zelf ook nog eens naar het hartje gekeken, maar ze heeft zelfs niks gezegd over of zij het ook zag of niet. Ze had er ten slotte de eerste keer zelf ook over gekeken!

Heeft iemand iets gelijkaardigs meegemaakt?

ook ik ben van ons Kato thuis bevallen...terwijl de prof in Leuven me eerst geweldige schrik had aangejaagd..ze is wel onmiddelijk na de geboorte gecontroleerd door de huisarts, die me feliciteerde met m'n prachtige dochteren pas 5 dagen later voor het eerst in leuven bij prof Gewillig onderzocht, uiteindelijk heeft ze pas op haar 5de de eerste pacemaker gehad...dus zolang jij en natuurlijk de vroedvrouw je goed voelt bij een thuisbevallin...gewoon doen

onze dochter had een vsd van 5 mm bij geboorte, en inderdaad de eerste 2 weken hebben ze daar nog geen last van.
we vonden het wel goed in het ziekenhuis te bevallen omdat er dan bijkomende onderzoeken direct konden gebeuren: er is dan direct echo gemaakt van het hartje bij ons kindje, om meer in detail te zeggen hoe groot het gaatje was en dan verder op dag 5 na geboorte bij Prof Gewillig gegaan.

groetjes