Hey Finn,
ik denk dat dat vanzelf wel gaat beteren. Je zegt dat ze ongeveer een maandje thuis zijn. Dwz dat je zo'n 2 maanden op en neer hebt gependeld naar het ziekenhuis. 27w is wel heel vroeg, hé, dus je hebt ongetwijfeld al heel wat meegemaakt met je jongens. En ik dénk dat je je draai nog een beetje moet vinden tussen: de jongens, je oudste, je huishouden,... En dan zeker als één van de 2 al terug in het ziekenhuis heeft gelegen... Je bent moe, en hebt schrik om weer naar het zh te moeten rijden met één van je kleintjes. En volgens mij zie je het daardoor somberder in dan het echt is.
Misschien kan er iemand tijdelijk wat komen helpen bij je thuis, zodat je zelf uitgerust geraakt. Als je je zélf goed voelt, komt de rest wel vanzelf.
Ik heb niet hetzelfde meegemaakt dan jij. Mijn dochtertje is op 34w geboren, en heeft maar 3w op neonatologie gelegen. Maar het begin thuis, met zooo'n klein prutske, dat vond ik ook angstaanjagend. En iedereen met z'n o zo goed bedoelde raad, van: heb je daar wel aan gedacht, heb je dat wel nagezien, zou je het niet zus of zo doen... maakte me nog onzekerder.
Tot ik dacht: IK zorg voor m'n dochter. Ze lacht, eet, komt bij,... volgens MIJ heeft ze het goed. En eens ik die stap gezet had, was ik minder (over)bezorgd.
Succes nog met je 2 schatten!
Gr
K'tje