Hai meiden

Ik kom ook even meepraten.
Lauie je hebt gelijk we reageren niet meer op Mie.
Ongevoelig mens..bah

Maar we zijn nu ook bezig voor de derde na laaaaaang twijfelen door mijn man en het was nu of nooit meer voor mij...vanwege het leeftijdsverschil een beetje. Dus nu gaan we er toch voor..JOEPIE!
Maar dat terzijde nu even..ikzelf heb ook 2 miskramen gehad.
Je leeft al zolang toe aan het al proberen zwanger te worden dat je dan eindelijk zwanger bent dan ben je zo blij.
Maar dat het dan toch fout gaat. Ik ben er echt depressief van geweest. Toen ik dus de 2e keer zwanger was van onze Amy kon ik heel lang er nog niet van genieten. Constant die angst.
Gelukkig is dat allemaal toch, al dan niet met wat problemen op het eind, goed gelopen en dacht ik van de volgende zwangerschap ga ik nu wel genieten. Ja dus niet.. want toen kreeg ik weer een miskraam.
Met als gevolg dat ik de 4e zwangerschap alweer bang inging.
Iris liep ook nog eens achter in schema, dus met de echo van 6 weken was ze nog maar 4 weken oud. Dus weer paniek. Maar gelukkig is dat vanaf toen ook goed gegaan. Alleen weer opstart problemen met de geboorte. Dit heeft ook wel invloed gehad aan het beginnen aan de derde...maar we staan samen sterk en het gaat lukken!
Ik blijf de goede moed erin houden, maar dat wil niet zeggen dat als het nu toch weer mis zou gaan ooit ik weer zeker er depri ervan zou zijn.

XXX Bambi

Hallo

A wat een mooie foto's van jullie trouwen zeg..
En mooie poezen ook. Wij hebben er ook 2.
Een rooie en een zwarte.
Ik was je profiel aan het lezen en wat een tijd zeg.
En wauw die 2 regenboden op de foto's, wat bijzonder.
Ik geloof hier ook in dat er meer is tussen hemel en aarde.
Ik werktte toen ik zwanger was van Amy in het ziekenhuis en daar was
een kerkje en daar heb ik toen in een boekje geschreven wat daar ligt waar iedereen in mag schrijven..ik ben nu 6 weken zwanger hopelijk mag alles nu goed blijven gaan.(voor Amy dus een miskraam gehad) En waarempel geen miskraam maar een mooi lief klein kindje gekregen. De derde miskraam had ik niet in het boekje geschreven. En dus toen ik de 4e keer zwanger was, was ik terug gegaan naar dat ziekenhuis, want toen werktte ik daar al niet meer, en toen heb ik weer in dat boekje geschreven, ik ben nu weer 6 weken zwanger en help me nu nog een keer aub.
En dus weer een goede zwangerschap. Reken maar dat ik als het nog een keer mag lukken zeker daar weer eens langs ga.
Toch sterk...of toeval of....

Maar jij bent nu weer zwanger LEUK.
Maak je ook zo'n mooie zwangerschapsbanner aan?
Die kan je op deze site maken.

Liefs en houd ons op de hoogte X Sacha

Astrid en Anouk veel succes met jullie echo's morgen en vandaag!!!!
Ik ga duimen dat alles goed is en mooi gegroeid


Ikzelf heb vrijdag een echo maar das om te kijken of ik een eisprong heb gehad, moet as maandag een rontgenfoto en anders kan die dan niet doorgaan!
Toch even leuk om even te gluren naar je cylcus.
Als er dan een heel mooi eitje zit te wachten vrijdag dan verschuif ik mijn rontgenfoto, want zo kans krijg je niet vaak natuurlijk.

Maar voor jullie is het spannender
X Sacha

Hoi iedereen,

Ondertussen is het alweer een tijdje geleden dat ik hier was...

Ondertussen beetje een mentale breakdown gehad, ontslage op het werk de dag van men miskraam en ondertussen nog niet echt een job gevonden waar ik me in kan plaatsen.

Maar het probleem is dat ik momenteel ook niet teveel kan solliciteren omwille van bloedingen... Ik ben ondertussen al een kleine 3 weken aant bloeden, ook al verschillende keren in het ziekenhuis langsgeweest.

Aanvankelijk is er geprobeerd met bloedstollingsmiddelen om het bloeden te stoppen, ondertussen zijn we dan een behandeling gestart met Lutenyl (hormonen) zodat de bloeding toch maar zou stoppen.

Op de inwendige echo's en dergelijke zijn er geen resten van het miskraam te zien dus blijft het gokken naar de oorzaak...

Nu is het afwachten tot maandag, als de bloeding nog niet gestopt is moet ik terug langsgaan by de gyn. om dan een eventuele 2de curretage uit te voeren.

Dus ja het verloop is niet zo goed geweest... Voor mij persoonlijk mag het allemaal wel ophouden.

Niet alleen fysiek maar ook mentaal is dit allemaal een slopende strijd waarin je stoot op veel onbegrip van mensen zoals mie.

Ondertussen heb ik wel al kunnen bepalen voor mezelf dat zulke mensen zelf niet in die positie staan en vandaar geen begrip kunnen opbrengen. Mijn respect voor die mensen is dan ook nihil!

Ik ben ondertussen op 2 maanden misschien al 10 keer in het ziekenhuis geweest, dus ik denk wel dat er meerdere mensen hieronder zouden beginnen lijden.

Natuurlijk weet ik ook dat er mensen zijn die het erger hebben dan mij maar dat mag mij dan ook niet weerhouden om het lastig te hebben in mijn positie...

Voor mij is het een gevoel, dat men hele leven in een hold functie staat momenteel. De bloedingen weerhouden me ervan terug een nieuwe job te vinden, men gedachten te verzetten.

En ten slotte voor in het geval van onbegrip waarom ik niet kan gaan solliciteren tijdens deze bloedingen is omwille van het feit dat die bloedingen zodanig erg zijn dat het bloed gewoon niet te houden is, om maar niet te spreken van de stolsels.

Dit maakt ook niet echt een bepaalde goeie indruk bij een sollicitatie.

Proficiat aan iedere zwangere! En bedankt voor jullie reacties en steun! Nogmaals dit doet echt wel deugd om te weten dat er mensen zijn die je verhaal begrijpen.

Hey Sarah meid

Ik wil je ook even een hart onder de riem steken. Ook bij mij vlot het niet zo met mijn job, ik ben dan wel niet ontslagen, maar ik kan me maar niet concentreren en ik moet zondagavond 'opleveren'. Verder wil het net als bij jou, bij mij lichamelijk ook niet mee. Ik heb ook weer opnieuw bloedverlies, sinds zondag. Je wordt daar zo moedeloos van he! Soms wil je zelf wel een paar stappen vooruit zetten, maar je lichaam laat je dat niet toe als je zoveel last blijft hebben natuurlijk. Het herinnert je constant aan je verlies. Ik denk aan je!