ik hoop dat ik veel reacties en tips binnen krijg hoe ik met mijn situatie moet omgaan.alvast bedankt!

Hoi joopie,
Bedankt voor je reactie! Het heeft me aan het denken gezet.Ik moest wel even slikken toen ik het las want ik kan me heel goed voorstellen dat als je samen (eindelijk) de stap hebt genomen om voor kinderen te gaan dat het best een harde klap is als het lang duurt voordat je zwanger wordt en al helemaal als je 2 miskramen moet verwerken.Ik weet niet of ik zo sterk ben. Ik vind het al moeilijk om een kinderwens uit te stellen laat staan als het te lang duurt en misgaat. Soms vraag ik me af hoe je als vrouw van een zwangerschap kunt genieten en tegelijktijd ook realistisch bent en bewust bent van het feit dat het mis kan gaan.
Joopi, ik denk dat het inderdaad verstandig is om een comprommie te sluiten.Ik denk dat als ik en mijn man afspreken dat we over een bepaalde periode aan kinderen gaan beginnen ik mijn kinderwens een beetje los kan laten, dat hoop ik tenminste.
Joopie ik heb in vogelvlucht jouw profiel gelezen, ik ben blij voor je dat je zwanger bent van jullie tweede kindje. Ik hoop dat je volop van deze zwangerschap kan genieten!
Liefs ikke

lieve mensen! Ik heb deze week met mijn man gesproken en afgesproken dat we wachten tot hij er klaar voor is (circa 1jaar). Ik heb voor mezelf afgesproken dat ik mijn kinderwens los laat tot de tijd rijp is (en geloof me ik heb wel wat traantjes laten vallen want het is niet een knopje dat je om kan zetten). Het leek wel alsof ik rouwde.Maar goed, net toen ik aan het idee begon te wennen dat we waarschijnlijk pas over 1jaar aan kinderen zouden beginnen, gebeurt het volgende. Mijn man vertelde gisteren (uit het niets) dat hij erover heeft nagedacht en dat hij er klaar voor is. Hij zei dat ik moest aangeven wanneer ik er klaar voor ben en ervoor wil gaan!
Ik was een paar minuten stil en kon het niet geloven! Ik was heel blij! Ik heb gezegd dat ik mn scriptie afgerond wil hebben en een andere minder stressvolle baan wil zoeken, en dat we er dan voor kunnen gaan.Ik ben nu gemotiveerder dan ooit en ga gelijk weer aan de slag met mn scriptie en sollicitaties!
ps weet net of het geholpen heeft, maar we hebben deze week samen naar dr phil gekeken en daar ging het over vrouwen die een kinderwens hebben en mannen die deze wens niet deelden. dr phil vertelde waarom hij zelf uiteindelijk toegestemt heeft met een 2e kind. zijn antwoord was: "het gaan voor een 2ekind betekende zoveel voor mn vrouw. ik kan mn vrouw van gelukkig naar ongelofelijk erg gelukkig maken door samen voor n 2e kind te gaan".en dat heeft dr phil gedaan.
Voor alle dames die in dezelfde situaties als mij zitten, wil ik zeggen dat het loslaten van een kinderwens heel moeilijk is en veel verdriet doet.Maar soms is dit tijdelijk nodig om uiteindelijk te krijgen wat je wil. Alles gebeurt voor een reden. Niet alles wat we willen is goed voor ons. en als alles tegen je lijkt te werken is dit misschien een signaal om los te laten en wordt je beschermd.
veel liefs ikke

dag allemaal,

ik heb hier alles eens gelezen en ik moet zeggen "ikke" ik ben heel blij voor je dat je ventje van gedacht verandert is. super gewoon.
jou verhaal daar kan ik niet echt over meespreken, aangezien mijn man snel te vinden was voor een kindje. maar nu voor een 2de dat is wel een ander verhaal...daar is hij niet zeker van. als het van hem afhangt komt er geen 2de, maar ik kan tegenwoordig aan bijna niks anders meer denken. hoop dat hij nog bijdraaid


groetjes
elke