[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Schoonouders from hell!!!!!10/07/2008 @ 10:32   | Al sinds het begin dat m'n man en ik samen zijn (nu bijna tien jaar) zijn mijn schoonouders en ik geen goede vrienden. In het prille begin hebben ze me zelfs vanalle verwijten naar het hoofd gegooid omdat ik niet zoveel geld van huis meekreeg als m'n man, dat ik een profiteur ben,... Als 19 jarig meisje komt dat hard aan en ik ben het nooit vergeten. Maar het zijn m'n man zijn ouders en we gingen gewoon verder en praatten er niet meer over. Toch was het voor mij toen al voorbij met hen! Alles ging 'goed' tot enkele dagen geleden. Twee weken geleden hadden we hen gezegd dat ik thuis zou blijven bij Lotte en toen was de reactie: ok, het is jullie beslissing. Nu hebben ze tijd gehad om er over na te denken en is de reactie totaal omgeslaan. Twee dagen geleden gingen we bij hen eens langs om goeiedag te gaan zeggen en toen barstte de bom. Mijn man was ff naar buiten gegaan om de verzorgingstas uit de wagen te halen en toen begonnen ze tegen mij. Wat haalde ik wel in mijn hoofd, zo werk stoppen en van hun zoon profiteren, en je gaat niet terug gaan werken, we kennen je wel, je bent een loser (dat woord gebruikten ze niet maar het kwam er wel op neer), dit is wat je al van in het begin wou, je laten bedienen door je man. En met mij valt niet te praten en ik brainwash hun zoon en ik zaag tot ik mijn zin krijg. Mijn man kan en durft geen neen zeggen tegen mij. Mijn man was ondertussen terug binnengekomen en stond met open mond te kijken wat er ineens gebeurd was. Mijn schoonouders bleven maar roepen en dat terwijl Lotte erbij zat, dat vond ik nog het ergst van al. Ze dreigden ermee om naar het vredegerecht te stappen als ik hun Lotte zou afpakken. Hallo, ik let zelf op m'n dochter maar dat wou niet zeggen dat zij haar niet meer zouden zien. Ze lieten ook uitschijnen dat ik een slechte mama ben want ik ben overbezorgd, neem haar teveel vast, ze is verwend dat merk je nu al,... Ik ben gewoon rustig recht gestaan en vertrokken. Ik heb m'n man de keuze gelaten om daar te blijven en uit te praten of met mij mee naar huis en hij kwam mee met mij. Dat vond ik wel super dat hij me volledig steunde en verdedigde. Hij is anders altijd een mama en papa kindje geweest maar nu verschoot ik toch van hem in positieve zin. Ze verweten ons ook dat we alleen maar geld van hun willen en voor de rest hebben we ze zogezegd niet nodig. Zij willen ons gewoon met geld aan hen binden maar dat lukt niet. Voor ons staan de emoties en het gevoel op de eerste plaats. Dit was het zowat... Ik ben thuisgekomen en heb een hele avond zitten wenen. Mijn man is een uur later nog eens naar daar gereden omdat zijn vader zo opgejaagd was dat hij schrik had dat hij domme dingen zou doen. Er is echter niets uitgepraat. Er is alleen gezegd geweest dat we er altijd welkom zullen zijn. Ja, dat zal wel, als we daar nog zijn zal het alleen hypocriet gedoe zijn. Het zijn en blijven mijn man zijn ouders en Lotte haar grootouders en dat wil ik hen niet afpakken maar voor mij hebben ze afgedaan. We zullen er nog heen gaan maar ze kunnen vergeten dat ik nog vriendelijk ben of zo. Ik doe het voor Lotte en m'n man. Tot nu toe gingen we 1 maal per week, dat is nu ook gedaan hoor. ZO, wat denken jullie hiervan? NOg mensen met gelijkaardige verhalen?   |
| 10/07/2008 @ 13:30 even anoniem | hey marleentje... ik vind dat je moet doen waar je jezelf goed bij voelt... bij ons is het ook begonnen met een ruzie dat ik zogezegt iets gedaan had, dat ik niet gedaan heb.. Maarja schoonvaders é. wij zijn er sinds dien niet meer geweest. mijn vriend mag gaan maar wil niet is van het principe alleen ga ik niet. moet hij weten natuurlijk. we hebben ze ondertussen nog 1 keer gezien en er is niets gezegt en er zijn van mijn vriend zijn broer al is mails verstuurt naar iedereen om het te proberen goed te maken maar dit is ook niet gelukt.iedereen zegt zjin gedacht, behalve zun... en ja wij passen met ons leven niet in hun kraam ook niet want wij zitten niet op ons geld zodat we als armoezaaiers leven maar toch geld hebben. ik zou zeggen doe waar je je goed bij voelt en als je er voor jezelf tegenover staat van ze even niet te zien zou ik dit ff met je man bespreken. ruzie maken is ok niet leuk é en voor je dochterjte al helemaal niet. ik vind dat ze je keuze moeten respecteren. |
10/07/2008 @ 13:55 | jeejtje wat een verhaal.. het gedrag van je schoonouders vind ik echt niet kunnen hoor.. wat ik opving van je verhaal was dat jullie geld kregen van hun? misschien is het hetbeste om niks meer aan te pakken en gewoon jullie eigen leven te leiden.. ik snap niet dat mensen zo kunnen doen.. ik bedoel mijn kind word door mijn schoonmoeder in de familie opgenomen alsof het haar eigen is.. en mijn vriend isn iet eens de biologische vader... ik wens je echt heel veel sterkte! ik zou zeggen in dit geval kies lekker voor jezelf niemand verdient het om zo behandelt te worden en al helemaal niet door je schoonouders.   |
| 10/07/2008 @ 14:09 | madeleine, inderdaad, mijn schoonouders gaven ons cadeaus: dat was dan geld voor de kinderkamer, legden bij voor een auto voor mijn man, kochten samen met mijn man een huis dat ze samen verhuren (opbrengst wordt tussen hem en zijn ouders gedeeld). Allemaal zaken waar ik niet veel aan heb (behalve de kinderkamer natuurlijk maar dat is een geboortecadeau). Alles is gekomen omdat ik thuis ga blijven van werk tot m'n meisje naar school zal gaan. Eerst zouden zij oppassen (3 dagen) en m'n mama 1 dag. Maar ik zag dat volledig niet zitten en m'n man ook niet. Mijn schoonouders zijn al oud, 70 jaar. MIjn schoonmoeder is fysiek niet in orde en mentaal begint er ook wel wat te schelen, ze vergist zich, vergeet veel,... dat is toch normaal dat ik dat niet zie zitten? Maar dat kunnen we hen niet zeggen want dan zijn ze gekwetst. Waarom dan hen laten oppassen? Wel, toen we aankondigden dat we zwanger waren hadden zij al direct gezegd: wij passen op. We waren zo ondersteboven dat we niet gereageerd hadden en zij hadden dit als ok aanvaard. En sindsdien waren zij dus de opvang. Het gaat eigenlijk met alles zo, toen we zeiden dat we gingen trouwen, hebben ze alles geregeld: zaal, vervoer, menu,... Wij kozen enkel onze kledij. En dan nog, ik wou graag een rood kleed maar zij vonden dit niet ok dus geen rood kleed... Waarom lieten we ons doen? Wel, ze zouden de trouw betalen... en we moesten maar dankbaar zijn. Uiteindelijk hebben ze enkel het deel van hun familie en vrienden betaalt en hebben wij de rest moeten betalen. Dit geeft ons niets, het is ook onze trouw maar door hun heb ik wel niet de trouw van mijn dromen kunnen hebben. En zo kan ik blijven doorgaan. Nu is het gedaan, ze moeten ons niets meer geven want ze verwachten dan alleen maar dat wij volgzaam zijn. Zelfs verjaardagscadeaus moeten ze niet geven, tis toch alleen maar brol uit één of ander winkeltje dat ze kennen waar je vanalles voor 1 euro vind. Och ja, het is al leuk om eens mijn zegje te doen.... |
| 10/07/2008 @ 14:14 | oooow nja dan hoeven ze geen vingertje te wijzen over geld.. ik ben zelf joods/zigeuner en in mijn cultuur vooral de zigeuner kant is het normaal je kind te helpen als zij/hij gaat verhuizen of kind krijgt.. toen ik mijn eerste huisje kreeg heeft mijn vader bijna alles betaald.. nu ben ik mishandelt enz enz.. dus weg van mijn ex al sinds dik een jaar. en ik heb hem nog nooit horen praten over het feit dat hij al het verf en meubel heeft moeten betalen voor die woning.. ik ben namelijk op straat gezet dus mijn ex heeft het huis nogsteeds!!! ik vind het ronduit schandalig dat ze zo reageren kies lekker voor je gezin en als hun hun kleindochtertje willen zien dan zullen ze ook maar respect moeten opbrengen voor de moeder die hun kleinkind grootbrengt.. zo denk ik daar tenminste over. succes  [Laatst gewijzigd door madeleine - 10/07/2008 @ 14:16] - |
| 10/07/2008 @ 20:59 Angela | meid wat erg voor je.ik moet zeggen dat ik t gelukkig goed getroffen heb.ik heb superlieve schoonouders.probeer je er niks van aan te trekken.t is toch geweldig dat je lekker thuisblijft om voor je kleine te zorgen.misschien viel t ze tegen dat ze niet op hoeven te passen maar dan nog hoeven ze jou zo niet te behandelen.super van je man dat ie gewoon achter je staat want hij zit toch min of meer tussen twee vuren in.ik vind t ook goed dat je gewoon rustig op bent gestaan en weggegaan bent.ik was denk ik helemaal gaan flippen..hihi.laat je door niemand omkpraten meid gewoon lekker thuisblijven bij je kindje.succes met je schoonouders zou ik zeggen |
| 11/07/2008 @ 08:37 *tiamo*  | Marleentje...Hier nog zo'n 'schoonouders' Wel ja wat je 'schoon' kan noemen he! De laatste tijd heb ik enorm veel gepost hier op het forum,en sinds een dikke maand hebben wij met hen geen enkel contact meer.De bom is ontploft omwille van het meterschap dat mijn schoonmoeder van ons tweede kindje niet krijgt,maar daarvoor heeft het ook nooit geboterd tussen mij en mijn schoonma vooral.Ik bleef meegaan en ja knikken omwille van mijn vriend. Bemoeienissen en geld zijn hier ook één van de grootste oorzaken,maar dan wel in een andere opvatting. Toen mijn vriend en ik samenkwamen had ik mijn woning al.Gekocht met de zuurverdiende spaarcenten die ik bijeenspaarde toen ik in het weekend ging bijverdienen toen ik nog naar school ging.Ik had alles wat ik nodig had!!Mijn vriend is snel bij me komen inwonen!! en op zich was dat al een probleem voor madam want ik nam haar veel te vlug haar zoon af!!! hij was ondertussen net 28 geworden he! Wat kreeg hij mee van thuis uit???Zijn kledij...waarvan ik 2/3 de vuilnisbak heb ingekieperd omdat het gewoon niet meer toonbaar was. Toen kwamen ze aandraven met de belofte dat we op hun kosten een slaapkamer mochten gaan uitkiezen (de zijne mocht bij hem thuis niet weg,want dan zou er een lege kamer zijn en daar kan ze niet tegen) en een zithoek.....Die hebben we dus uiteindelijk zelf vernieuwd met tijd. Op zich geen probleem...maar maak geen beloftes die je niet kan nakomen,daar heb ik het moeilijk mee.Voor mij zeker geen probleem als ze het niet kunnen,maar dat ze dan zwijgen!! De kinderkamer Van Yaiden zou op hun kosten zijn.Ze stellen een budget op en wij gaan kiezen...geven voorschot..tot ik 7 maand zwanger ben en ik me begin af te vragen waar het kamertje blijft! Ze waren dus net naar Marokko geweest en het kamertje paste niet in hun budget,we moesten het zelf betalen en achetraf zouden ze terugbetalen.Ik zag ze al weer aankome...ze ZOUDEN terugbetalen. Mooi niet dus! we hebben zelf een goedkoper kamertje gevonden,het voorschot in een waardebon teruggekregen want we hadden het kamertje in een andere winkel gevonden,en geen kat die ernaar kraaide.Da mens durfde me achteraf nog te vragen waar 'da kind' ging slapen..tussen jullie????(echt waar,identiek haar woorden). Nu was er al een jaar sprake van mijn vriend zijn spaarboek in kasbons die zou vrijkomen in september 2007.Na al die incidenten hebben wij hun gezegd dat we dat geld gewoon niet meer wilden! ten eerste het zou er toch niet van komen,weer loeze beloftes.Dus als we er zouden op gerekend hebben hadden we mss wel problemen gehad en dat wou ik vermijden.PLUS het is er zo een soortje die je bij manier van spreken 5 euro geeft en er maandenlang over nazinderd en doorsteekt dat we dat hebben gekregen..Mooi niet!!!Mij moeten ze niks doorsteken,echt niet! Het is gewoon zo'n soortje....Ze is te lui om te werken,schoonvader houd het huis recht,ze bijten elke euro in 4..MAAR ze lopen gans het jaar op te scheppen over de 14 daagse verre reis die ze in het groot verlof maken. Nog zo iets!! Ze hebben daar al een kleinkind van 5.5 jaar..die krijgt maandelijks 50 euro op haar spaarboekje (wat ik persoonlijk echt veel vind!)Nu wisten ze dat ik zwanger was en zouden ze dit dus ook doen voor ons kind....erbij gezegd van 'veel meer moette er nie kopen want da pst nie in ond budget'.Ze zei het al lachen,maar ik vatte het anders op.Toen er ter sprake kwam dat wij meer dan 1 kindje wenstten hebben ze hun redenering veranderd.Niet ieder kind krijgt daar zijn eigen rekeningetje...Ha neen (ik moet wel toegeven,origineel gevonden) ....Wij blijven gewoon bij die ene rekening,maandelijks 50 euro..en we verdelen da gewoon onder de kleinkinderen he dan,want kindje X heeft al 5.5 jaar al da geld,en da is nie echt eerlijk tegenover de kindjes die volgen) Tarara,hoe gaan ze dat verdelen als ze 18 zijn?het ene kind is zoveel ouder.. ahja! Er is ook enorm veel oneigheid geweest over het oppassen,ik wou ze niet alleen met mijn kind,en zou het niet doen ook!Ze laten alles toe,knikken altijd ja,kunnen kinderen niet horen wenen,ze geeft tutjes aan mijn zoontje die er niet eens gebruikt...noem maar op! Ook is de reden dat mevrouw haar verveelt,en ze niet weet wat gedaan,dus wij moeten onze zoon maar brengen zodat ze weet wat gedaan!! HALLO!!!! Haar enige doel is hem overal mee naartoe nemen op koffiebezoek bij de buren,want da mens doet van smorgens tot savonds niets anders.De krant van ... noemen ze haar!! Nu,ik ben blij dat ik er vanaf ben.Het zijn mensen,hun mening,hun gedacht,hun principes en tradities...en o wee als je er vanaf wijkt!Wij wijken er dus vanaf en dat zint hun niet.Het is zelfs zodanig ver gekomen,dat nu wij haar niet hebben gekozen als meter van ons tweede kindje...ze weigeren van naar ons huwelijk te komen in augustus!!Stel je voor! En ik hoop van harte dat ze er niet meer staat ook ,want ook ik ben diegene waar mijn vriend voor springt,waardoor mijn vriend niks te zeggen heeft,die alle beslissingen alleen neemt,die haar kelinkind afpakt ed....(ik ben de vrouw van haar zoon en moeder van haar kleinkinderen,en dan kaffert ze me zo uit tegenover mijn vriend) Echt ik mag ze niet tegenkomen!! Oja dan nog 1 ding..die cadeautjes!! Wat YAiden betreft...mensen die hij niet kent kan hij ook niet missen,en de cadeautjes...die kan ik zelf ook wel halen hoor want als ik ga winkelen zie ik in de zeeman altijd zijn cadeautjes van een halve of één euro liggen hahaha.Ik lach me daar soms echt ziek om!! best lang postje geworden,maar mn gal is weer maar es gespuwd :d:d   |
| 11/07/2008 @ 14:11 isje | Schoonouder he. Hier heb ik ook zo'n lieve schoonmoeder. Voordat ik mijn vriend leerde kennen, had zijn moeder een sleutel van het huis, kwam binnen wanneer ze wilde, zat overal in,deed eens een was maar verder ging het niet. Zo heeft ze ook onze relatie ontdekt. Ik was mijn ketting vergeten. Natuurlijk direkt gebeld naar hem. De eerste keer dat ik ze zag was ook overwachts. Ze gingen rond 17 u komen om te eten bij hem, samen met zijn broer. Ik moest naar een personeelsfeest, dus ik ging zeker niet blijven. Stond ze hier niet rond 15u. Het eerste dat ze zei tegen me was: waarom ga je naar het personeelsfeest? Alleen weg gaan kan niet. We waren toen een maand of zo samen. Ik was ook verantwoordelijk op mijn werk, had het feestje mee georganiseerd dus moest ik wel gaan. Toen ik mijn vriend leerde kennen was ik zwanger ( de biologische vader had me laten zitten) haar opmerking was ook toen ik ze de eerste keer zag: ik ga je kind niet aanvaarden. En inderdaad ze aanvaard het niet. Nu ik zwanger ben van mijn tweede vertelde ze overal dat haar zoon ook zijn eerste kind verwachte, tot deze week, de erkenning van mijn zoontje is rond. Nu heeft ze er plots twee en nu zal hij ook cadeaus krijgen.  Over het geld heeft ze ook al veel ruzie gemaakt. Alle kosten rond de zwangerschap en geboorte heb ik betaald. Voor mij geen probleem maar nu steekt ze constant door dat ik op de kosten van mijn vriend leef. Ze had zelfs het lef om te vragen of zijn broer, die een kind heeft dat vijf maand ouder is dan mijn zoontje de buggy mocht gebruiken om op reis te gaan. Toen ik weigerde schoot ze uit, dat het wel haar zoon was die voor de kosten opdraaide,... Terwijl de buggy een geboortecadeau was van mijn ouders. Bij de geboorte heb ik niets gekregen van hen, ook voor de verjaardag of sinterklaas,... kreeg mijn zoontje niets terwijl er bij 'haar' kleinkind cadeaus staan van meer dan 100 euro het stuk. Ook als we naar daar gaan moeten we zorgen voor een eetstoel, een bedje, slabtjes, vroeger zelf een eigen beker en boterhammetjes als hij nog moest eten. Terwijl voor 'haar' kleinkind alles er stond. Ik heb toch geld genoeg en het is toch haar kleinkind niet was haar opmerking ( ik had met mijn ex een huis en ben eruit gekocht, hoe ze dat weet durf ik niet aan denken maar heb wel een vermoeden) Over oppassen moet ik me geen zorgen maken. Dat doet ze niet. Ik heb het een keer gevraagd en toen weigerde ze omdat ze moest gaan poetsen bij haar schoondochter, die had het toch zo lastig en dat moest juist die voormiddag. Mijn zoontje was ongeveer een maand of 7 en had erg last van zijn luchtwegen, normaal moest hij worden opgenomen maar doordat hij geen weerstand had, nog niet lang uit het ziekenhuis was en ik zelf verpleegkundige ben mocht hij thuisblijven. Van het werk mocht ik sociaal verlof opnemen maar die voormiddag zaten ze erg krap en ik had beloofd om te gaan werken. Mijn ma kon niet komen omdat ze nacht had gedaan, mijn pa was net geopeerd aan zijn hart dat wilde ik niet dus ik had het gevraagd aan mijn vriend moeder en die kon dus niet. 's avonds belde ze dan wel naar mijn vriend om te zeggen dat ze altijd klaar stond voor ons. Achteraf hebben we het nog enkele keren aangeboden om eens te komen babysitten bij ons maar telkens kwam mijn schoonvader, ze was te moe of het ging niet,... Nu bieden we het haar niet meer aan en klaagt ze dat ze nooit mag babysitten. Ondertussen is het terug een lang epistel geworden. Eens ik begin erover kan ik niet meer stoppen.  Voor mij gaat het ook niet over de cadeaus, mijn zoontje heeft niets tekort maar ik vind het zo zielig voor hem dat hij ziet dat zijn neefje iets krijgt en hij niet. Ik zou al blij zijn dat ze iets geeft van een euro. Alhoewel ik denk dat ze het achteraf ook zou doorsteken, Dan moet je nog dankbaar zijn ook net als bij jou marleentje groetjes   |
| 29/08/2008 @ 12:58 Stardust  | Ik heb net het omgekeerde voor... Ze zijn iets té enthousiast over hun kleinkind... Op zich zijn het lieve mensen hoor, en ik heb er ook geen ruzie mee. Al heeft het al een aantal keer niet veel gescheeld. Lobke is hun tweede kleinkind, ze hebben al een kleindochter van m'n man zijn zus, maar zij woont ongeveer op een 150 km van hier dus dat is te ver om er regelmatig naartoe te rijden. Wij wonen op een 500 meter van hun deur... Wat als gevolg heeft dat ze hier elke dag staan... Ze klagen altijd dat ze hun andere kleindochter niet zien, maar ze gaan er ook zelf niet naartoe, want dat kost teveel aan benzine. Zij komt soms al eens naar hier dan met haar dochtertje en dan moeit mijn schoonmoeder zich met vanalles en nog wat. Dit heeft dus als gevolg dat m'n schoonzus nog minder over en weer komt en ze hun eerste kleindochter nog minder zien. Ze bellen wel elke dag. Alé, zij belt elke dag naar m'n schoonmoeder, want voor m'n schoonmoeder kost dat teveel zo lang bellen. Ze zitten echt op elke cent en we moeten dagelijks horen hoe moeilijk het wel is en hoeveel ze in het rood staan (maar als je dan per ongeluk rekeninguittreksels ergens ziet liggen staat er wel meer dan duizend euro op, maar soit). Maar doordat ze hun eerste kleindochter zo weinig zien, staan ze dus wel elke dag voor mijn deur. En als ze binnen zijn, krijg je ze met geen stokken terug buiten. Mijn schoonvader is nog niet binnen of hij heeft de kleine al vast, ongeacht of ze nu slaapt of niet. Ik heb hem al eens duidelijk gezegd dat hij haar moet laten liggen als ze in haar wieg ligt en gelijk waar als ze slaapt. Die dag was hij heel kwaad op mij (hij ging nooit meer aan dat kind komen), de dag nadien had hij ze weeral vast toen ze in haar buggy lag te slapen... Ook als ik ze vast heb als ze binnenkomen, neemt mijn schoonvader haar meteen uit mijn armen. Er wordt niet eens gevraagd of het wel mag. En ik krijg ze het hele bezoek lang niet terug... Ook als ze in slaap valt, geven ze haar niet af. Als ze bij mij in slaap valt, moet ze in haar wiegje. Zij vinden dat dat niet kan (ik zie dat kind niet graag) en laten haar in hun armen slapen... Achteraf heb ik dan wel problemen om haar in haar wiegje te laten slapen. Maar daar hebben zij geen last van... Het enige moment dat ik ze misschien kan terugkrijgen, is als ze honger heeft. En dan nog tot het moment dat ik klaarsta met slabbetje en opgewarmd flesje. Niet eerder... En dan moet ze daarvoor al moord en brand geschreeuwd hebben om eten, want anders geven ze haar ook niet af. (Een beetje wenen kan geen kwaad, is goed voor de longen). Als ik met haar wil gaan wandelen, moet ik voorbij hun huis passeren. Ik kan niet anders, en als ze mij zien passeren en ik kom niet langs, dan krijg ik het achteraf te horen of mijn man. Mijn schoonmoeder moeit zich constant: ze ligt te warm, ze ligt te koud, dat pakje is te klein, is haar pap wel warm genoeg?, ... enz... Toen m'n man eens een pamper aan het verversen was, kreeg die bakken commentaar over hem dat hij het niet goed deed... Terwijl hij het fantastisch doet! Cadeaus krijgt ze genoeg... Kleedjes van hier tot ginder. Maar er is geen enkel pyjamaatje of kruippakje bij dat ik graag zie. Allemaal van die ouderwetse of roze of met bloemetjes... Bah... Ik doe die haar dus ook niet aan... Krijg ik daar weer commentaar op. We hebben van in het begin gezegd dat ze geen knuffels op de kamer mag (m'n man is allergisch aan huisstofmijt en ze maakt ook grote kans hierop), toen ik zwanger was kreeg ik een metersgrote Winnie the Pooh knuffel cadeau voor op haar kamer (die mijn schoonvader trouwens ergens gekregen had)... Toen ze de eerste keer thuis kwamen, hebben ze meteen gaan zien op haar kamer of die er wel stond... Je ziet, je kan het ook omgekeerd hebben... Er zal eens een dag komen dat ik eens flink mijn gedacht zal zeggen, maar dan weet ik dat het voorgoed gedaan zal zijn tussen mij en m'n schoonouders. En dat wil ik m'n man niet aandoen... Hij is het ondertussen ook wel grondig beu dat ze hier elke dag aan de deur staan, maar ja... Wij moeten om de twee dagen naar daar omdat onze badkamer nog niet in orde is, dus wij gaan daar douchen. Ik dacht op voorhand dat dat ruim voldoende was om Lobke te zien, maar nee hoor. Zelfs de dagen dat we daar gaan douchen, staan ze hier 's morgens of 's middags nog voor de deur. Ik heb al eens geprobeerd om de deur gewoon niet open te doen, maar ik heb twee honden die naar de bel blaffen en dan naar de voordeur toe lopen. In mijn deur zitten raampjes, dus ze kunnen zien dat de honden loslopen, dat wil dan ook zeggen dat ik thuis ben. En dan blijven ze bellen (ook als ze weten dat Lobke slaapt) en op de deur en ramen kloppen tot ik kom opendoen. Als ik dan opendeed was het van "Heb je ons niet horen bellen?"... En m'n honden constant opsluiten kan ik ook niet. Als ze dan aan de deur staan terwijl ik niet thuis ben (ik doe alle boodschappen te voet), dan bellen ze naar mijn gsm om te vragen waar ik ben en wanneer ik thuis zal zijn. Als ik mijn gsm de volgende keer dan niet meeneem, blijven ze bellen en als ik dan thuiskom heb ik tientallen gemiste oproepen van hen. Ach ja... Het zal misschien ooit wel beteren?   |
29/08/2008 @ 13:02 | Ik zeg altijd maar 1 ding: ik heb geen schoonouders, alleen mijn eigen ouders hi hi hi... Sterkte meiden, en laat je de kop niet gek maken!!!    |
31/08/2008 @ 16:36 | ik heb ook geen schoonouders. Mijn vriend is een nakomertje. Op zijn 19de is zijn moeder overleden en 6 maand geleden is zijn vader overleden. Als ik deze verhalen lees,ben ik wel heel blij dat ik dit allemaal niet hoef mee te maken. Maar alvast voor jullie  kop op!!!  |
| 31/08/2008 @ 17:08 valentijntje  | Jeetje als ik deze verhalen allemaal lees, hoop ik met heel mijn hart dat ik later toch een lieve schoonma wordt hoor  En kop op hé dames laat jullie niet doen he    |
| 01/09/2008 @ 08:30 Melissa  | Hier ook zo'n situatie... Maar is dan wel de schoonvader  Mijn vriend zijn mama is overleden toen ie 21 was... Mijn ouders wonen hier zo'n 100 km vandaan, dus de enige "familie" hier is dus mijn schoonvader.. In het begin was ie vriendelijk en braaf maar na een tijdje hoorde ik de verhalen. Hij heeft mijn vriend op zijn 21 buiten gepest zonder 1 cent. En heeft regelmatig last van paranoia. Dan flipt ie echt. Zo moet je als jij een sms krijgt DIRECT terug sturen. Doe je dat niet dan begint hij echt stalking neigingen te krijgen. Sinds Emily er is, is het nog erger geworden. Het is begonnen drie weken geleden, hij vroeg of hij eens langs mocht komen? (meestal staat hij gewoon voor de deur) ik had bergen was te doen en had er gewoon geen zin in. Dus vriend stuurt terug , nee liever een andere keer. Ok geen probleem. Twee dagen na dat smske is 't begonnen. Ik citeer enkele dingen uit smsjes die de afgelopen weken zijn aangekomen: " ik weet wel waar je mee bezig bent, maar ik zal mijn kleindochter zien. Ik zal stappen ondernemen.Het is tenslotte mijne zoon zijn kind! (wie heeft dat kindje gedragen 9 maand en op de wereld gezet?) Wie een put graaft voor een ander.. Je bent een slecht mens. Hij zal toch nie bij u blijven. Ge gaat toch uiteen. Ik moet ze al niet meer zien.. Ge zult wel zien wat er zal gebeuren. Etc..." Het meest geflipte is dat hij op een gegeven moment naar mij zo'n berichten stuurt en 5 a 10 minuutjes naar mijn vriend poeslief stuurt : hoe gaat het met Emily? Grrrrrrrrrrr, soms denk ik dat ie ze echt alle 5 niet meer op een rij heeft. Zeker omdat hij sinds de geboorte dat kind nog geen enkele keer vast heeft gehad. (ik zou het zelfs niet willen) en toch doet precies of ze is alles voor hem. We reageren nu toch al een ganse tijd niet meer en het lijkt alsof hij eindelijk stopt met die smsen. Maar voor hoe lang? EN als het aan mij lag, komt hij hier zelfs niet meer binnen.   |
| 01/09/2008 @ 14:25 Loeni  | Amai, wat een verhalen!! Heb ik geluk met mijn schoonouders!!!!!!!! Mijn schoonmoeder is overbezorgd maar laat mij toch mijn ding doen (ze kan niet anders want ik laat me niet doen) Moest het van haar zijn dan sloot ze onze dochters op achter een glazen kast zodat er zeker niks mee kan gebeuren (misschien gaan ze kapot als ze eens vallen )Zoals je ziet vinden wij het hilarisch!!! Het is eens geweest dat ze de frigo niet durfde opendoen want de koude zou op haar hoofdje komen en ze zou verkouden zijn!!! Wij lagen in een deuk!!! Ik heb er wel mee moeten leren omgaan want in het begin dacht ik dat ik het slecht deed omdat ze altijd wel iets wist. Nu is het al veel beter en mijn oudste is al wat groter ook. Het is wel nog zo dat ik telkens dezelfde zin moet horen als ik toekom: "oei, ze heeft koude handjes" Dan antwoord ik : "maar ze heeft wel warme liefde" Ik heb altijd een antwoord klaar en dat weet ze ook. Maar het zijn wel hele lieve, behulpzame mensen die hun eigen leven zouden geven voor hun kleindochters! Stardust, zeg jij daar dan niks op?? Of tegen je man?? Eigenlijk zou hij je moeten steunen en eens goed zijn gedacht zeggen. Het zijn tenslotte zijn ouders! Mijn man steunt mij in alles, zelf als het om zijn moeder gaat. 't Zou er allang tegen zitten moest ze zo doen. Jammer dat we onze schoonouders er moeten bijnemen en die ook niet kunnen kiezen hé! Groetjes    |
| 01/09/2008 @ 16:57 Ook even anoniem!!! | Oei, als ik dit zo lees hebben jullie echt schoonouders from HELL!!! Ik heb aardige schoonouders maar weten het altijd beter. Vooral mijn schoonmoeder! Waarom neem ik niet die kamer als babykamer, waarom heb ik het zo gedaan, waarom niet zus. Nooit eens "wat een leuk"!!! Ben nu 15 weken zwanger van onze 1e en het zusje van mijn vriend heeft 2 kindjes. Dus zij gaan ervan uit dat wij alles zo gaan doen zoals zij dat heeft gedaan! Bijvoorbeeld ik wil het geslacht niet weten, mijn schoonzusje wilde het wel van alletwee weten. Nu is het zo dat het toch wel jammer is dat ik het niet wil weten omdat ze nu niks kunnen kopen!!!! Elke x als ik ze zie vragen ze of ik al van gedachte ben veranderd. Doodmoe word ik ervan. Zwangerschapskleding moet ik niet kopen want mijn schoonzusje heeft nog zoveel leuke kleding!! Ze is een stuk flinker (denkt 3 maten) en heeft ook nog een hele andere smaak. Voor haar heel leuk maar ik loop daar niet mee, maar dan ben ik gek, dat is toch harstikke leuk... Iedereen heeft een andere smaak maar dat wordt niet altijd geaccepteerd. Het liefst moet ik erbij lopen zoals zij dat wil..... Bij mij zijn het allemaal hele kleine dingen maar ik word hier al gek van, kan me heel goed voorstellen dat het voor jullie echt een HELL is. Heel veel sterkte |
| 03/09/2008 @ 11:14 Snik | Wat een verhalen allemaal hé... iedereen heeft wel eens problemen met zijn schoonmoeder zeker? Ik kon het altijd goed vinden met mijn schoonmoeder. Ze is we een pak ouder (mijn vriend is een nakomertje) en is dus van 'den oude stempel'. Tijdens mijn zwangerschap begon het al... ik kreeg veel te veel echo's en onderzoeken... dat was nergens voor nodig. Ik maakte me tijdens mijn zwangerschap veel te veel zorgen en ik zou mijn kind met die zorgen belasten. We hebben wel een eerste kindje verloren halverwege de zwangerschap. Nu ja, zoooo veel zorgen maakte ik me niet... ik denk dat ik gewoon gezond bezorgd was, net als elke toekomstige mama. In haar tijd was het allemaal niet zo... dan had je geen echo's en onderzoeken en moest je het allemaal zo zien te klaren.. en bevallen is immers een natuurlijk iets. Tja, ik verkies toch wel deze tijd dan.. waarin alles goed kan opgevolgd worden. Daarna hoorde ze dat we de vrouw van mijn ventje zijn oudste broer als meter zouden kiezen.... kreeg ook weer commentaar, omdat die meter ons kleintje zou verwennen. De toekomstige meter werd ook door haar gepest.... Zij noemen het plagen en beetje jennen... ik noem het écht pesten. Gelukkig weet de meter daar mee om te gaan, hoewel het haar soms ook pijn doet. Nu ja, de schoondochters in mijn ventje zijn familie waren nooit goed genoeg voor haar zonen... niet 'rijk' genoeg. Terwijl haar dochters er iedere keer een 'rijke' vent uit moesten kiezen (wat ook gelukt is). Ik was ook niet goed genoeg in begin. Ze zei me dat niet, maar zoiets voel je redelijk snel aan. Mijn ouders zijn gescheiden en op het moment dat ik mijn vriend leerde kennen huurde ik (had dus geen eigendom) en zat ik tussen jobs in. Niet goed genoeg dus... Zijn ex verdiende zo'n 2000 euro netto en samen hadden ze mooie eigendom gekocht, zij reed rond in nieuwe auto en haar ouders waren nog samen... mijn schoonma is super-katholiek... Soit, ik heb me dat nooit echt aangetrokken hoor. Sinds de kleine er is, doe ik ook alles verkeerd. Immers, toen haar kinderen baby waren, ging het er anders aan toe. Als de kleine sliep maakte ze hem wakker. Maar als hij dan huilde, dan mocht ik hem niet pakken om hem te troosten. hij moest immers 'zijn stem laten horen en longen oefenen'. Ik heb heeeeeel snel laten voelen dat ik niet opgezet ben met haar 'goeie raad'. Dat ze hem met rust moet laten als hij slaapt en dat luid huilen niet wil zeggen dat hij zijn stem laat horen, maar dat er iets mis is. Als hij weent, dan geef ik hem zijn tuutje of troost ik hem. Mag niet van haar... hij zou waarschijnlijk een heel verwend nest worden dan. (de onthaalmoeder, waar hij sinds gisteren naartoe gaat, zegt dat het een heel erg braaf kindje is.. met alles content is... dat gelooft mijn schoonmoeder niet, want volgens haar is hij een mama's kindje) Hij moet blijven wenen, en als het me teveel wordt, dan moet ik de deur achter me toe trekken...; dan hoor ik hem minder goed. euh???? Hij heeft teveel speelgoed.. Net niet dus... hij heeft een paar knuffels en daar stopt het. Wij kopen geen speelgoed en alles wat hij heeft heeft hij gekregen van anderen.... Bij mijn vriend ging fruitpap geven heel moeilijk. Stan eet goed als ik hem fruitpap geef... mijn vriend is daar iets té ongeduldig voor. Bon, ik mag hem dus geen fruitpap meer geven, moet hem maar van honger laten krijsen, want dan zal hij wel eten bij mijn vriend. En als hij niet wilt, dan maar gewoon flesje geven... Terwijl hij al meer dan 3 weken elke dag fruitpap geeft. Zij zou het dan wel eens proberen.. en tonen aan mijn vriend hoe het moest. Ze ramde gewoon dat lepeltje in zijn mond, terwijl ik altijd wacht tot hij zijn mondje open doet om rustig te eten. Uiteindelijk gaf hij een groot deel terug over en was zij ervan overtuigd dat hij geen fruitpap lust... dus moest ik maar gewoon flesjes blijven geven... zo worden ze ook groot... euh?? Hij lust heeeeel graag fruitpap, maar heeft niet graag dat het hem te snel komt allemaal... logisch toch!! Laat dat kind rustig zijn mondje leeg eten... volgens mijn moeder en de onthaalmoeder nu, eet hij heel goed en zelfs sneller dan andere kindjes. Ik krijg altijd te horen dat ik alles te voorzichtig doe, dat ik hem verwen (met aandacht), dat zij het vroeger toch allemaal anders deed, dat zij nooit hulp kreeg (hij is paar keer een paar uurkes bij babysit geweest), dat ik na mijn operatie (ben half augustus geopereerd) flauw deed omdat ik hulp kreeg van mijn moeder die een paar dagen is komen logeren... Inentingen tegen kinderziektes???? Vroeger kregen ze die niet allemaal en bij haar zijn er ook geen doden gevallen... euh??? Als je ze nu wél krijgt bij Kind & Gezin, dan is dat toch goed zeker?? Flesjes steriliseren?? niet nodig!! Vroeger werd dat ook niet gedaan na elke flesvoeding... Alé, bij alles wat ik doe krijg ik te horen dat ik het verkeerd doe en dat het vroeger anders was. Ik word er zot van!! Ik heb haar wel al geleerd dat ze hem niet mag storen als hij slaapt. Heb me daar eens kwaad in gemaakt en toen had ze het door. Heb haar ook al gezegd dat ze moet gaan zitten als ze hem pakt. Ze is heel slecht te been en ik wil niet dat ze met hem zou vallen. Is eens bijna gebeurd.. ze had hem toen net aan mijn vriend gegeven en toen viel ze... Als ze zegt dat hij zijn stem moet laten horen (als hij dus weent), heb ik haar al gezegd dat het zijn stem niet is, en als ik zo zou wenen en moest blijven krijsen, dan zou ik keelpijn krijgen.... Enfin, ik laat haar wel voelen wie de mama is, en dat zij de oma is.... dat de opvoeding dus aan mezelf en mijn vriend is, en niet aan haar.... Maar ach... iedereen heeft al eens te klagen over z'n schoonmoeder hé... en als het hier bij blijft, dan heb ik eigenlijk nog niet zo hard te klagen... er zijn ergere gevallen. Soms erger ik me wel eens, maar ik denk dat het al bij al nog meevalt... alleen als de ergernis er is, is dat een vervelend moment. hoe dan ook... IK ben de MAMA, IK ken mijn zoon beter dan zij en ik weet dat ik het goed doe! En verder denk ik dan maar: FOERT!!!! En zo lukt het nog wel met haar hoor... gewoon laten voelen wie de baas is en wie de mama is! Zelfs al moet ik het 10 keer herhalen, ik blijf het herhalen.. tot ze het door heeft...   |
| 03/09/2008 @ 13:36 Jennifer | Schoonouders.... Als ik dit hier allemaal lees mag ik eigenlijk niet klagen:D Maar ik ga het toch doen  Door onze uit de hand gelopen verbouwingen , wonen wij dus bijna een jaar bij m'n schoonouders. Dus dit wil zeggen: M'n hele zwangerschap en nu al 2 maanden sinds ons June er is. Man man man, soms kan ik gewoon de muren oplopen van frustratie. M'n schoonvader, daar heb ik niet veel last van, die moeit zich niet en laat ons gewoon doen. Maar de schoonmoeder da's een ander verhaal... Gemoei, waar ze maar kan.Tijdens mijn zwangerschap moest ik constant horen 'Amai nu wordt ge toch dik zenne' en daarmee bedoelde ze ni alleen mijn buik... T Moment da m'n weeën begonnen waren, is zij speciaal thuisgebleven( op zich wel lief). Maar bij iedere wee de vraag 'Weer een wee?' Ja hallo! Nu onze meid er is, heb ik eigenlijk nog niet veel kunnen genieten van die 3 maanden verlof, want er zit constant iemand op mijn vingers te zien. Iedere keer dat ze weent 'Wat scheelt er nu?' , of als ze weent en ze heeft net gegeten, propere pamper etc. dus gewoon van vermoeidheid, dan durf ik haar wel effe laten wenen. Maar m'n schoonma denkt daar anders over, dan gaat zij naar onze kamer om de klein haar tut te geven (terwijl ze heel goed zonder kan in slaap vallen) Zo waren m'n vriend en ik in ons huis gaan werken, en de klein was bij schoonma gebleven. Toen June wakker werd haalde ik haar uit bedje, en ze had precies gedroogd bloed rond haar mondje, ikke natuurlijk direct in paniek, wat bleek nu: ze hadden een beetje choco op haar tutje gedaan, t kind was nog geen maand oud! Ook het pakken, ik knuffel mijn dochter ontzettend graag, maar loop er niet de ganse dag mee rond, ze kan heel rustig op haar speeltapijt naar de beestjes liggen kijken. Maar de schoonma denkt dat het beter is om er mee rond te lopen, dan kan ze 'alles zien' Of kleertjes die volgens haar te klein zijn.... Bij mijn vriend gaat ze nog een stapje verder, 'ge hebt ze ni goe vast', 'ge moet ze zo haar pap geven', 'die pamper zit ni goe', en ga zo maar door... Iedere keer ze pap krijgt komt m'n schoonma ook altijd boven haar staan, waardoor ze niet meer goed drinkt...Laat haar toch rustig eten, denk ik dan. DIt doet ze gelukkig niet bij mij, maar k denk wel dat ze weet dat ik me dan niet meer zal inhouden. Nu ben ik na deze week, nog 1 week thuis, en dan moet terug aan het werk. Mijn schoonma past 3 dagen op June, mijn ma 1 dag en ik ook 1. Maar ik kijk er echt niet naar uit, ten 1ste het feit dat ik niet zelf voor mijn dochter kan zorgen en ten 2de het feit dat ze t meeste bij mijn schoonma zal zijn. Het is zeker geen slecht mens, maar heb het gewoon moeilijk met de bemoeienissen, en het nog steeds bemoederen van mijn vriend (das nu mijn taak  )Anyway, binnenkort kunnen we verhuizen, en das al een groot pluspunt!!!  |
| 15/09/2008 @ 15:58 Fanny | Ghoh, ik word misselijk als ik jullie verhalen lees. ik heb ook zo'n "chance" met mijn schoonmoeder. Bah. Ze werkt niet meer sinds haar 33 jaar en is op invaliditeit wegens depressief. Nu ik weet daten erge depressie echt een ramp is. Maar dat ze dit nu na bijna 27 jaar nog steeds als excuus gebruikt. pfff, toch maar zwak hoor. Mijn man heeft ze buiten gegooid na 2 weken, toen hij tijdelijk weer thuis moest logeren omdat zijn vorige relait stuk gelopen was. Ze had hem wel eerst nog een nieuw zetelbed laten kopen en dan mocht hij vertrekken. Mijn man en ik waren net samen en is toen bij mijn ouders mogen intrekken, want ik woonde zelf ook nog thuis (studeerde nog). Een week later bleek dat mijn schoonzus terug thuis was komen wonen (ook na een stukgelopen relatie) en die mocht toch wel een jaartje of 2 blijven wonen. pfff. En dan te bedenken dat bij onze eerste ontmoeting goed gedronken had en goe huilend tegen me zij dat het wel "haar Tim" was. jaja... Ook alles beloven, jullie krijgen dit en dat. Zo heeft ze een heel lijstje gemaakt. Want ze moest alles weten wat we kochten toen we gingen samenwonen. En wat we betaald hadden. Maar nooit iets gezien. Och, nu heb ik het liever zo, want dan kan ze ons nooit verwijten dat we geprofiteerd hebben ofzo. Nu toen we een avond op bezoek waren na de geboorte van ons dochtertje, hoorde ik ze aan tafel tegen mijn man, terwijl er verschillende mensen bijzaten, "ons meisje, da's iets van ons he, van u en van mij. Ghoh, dat ging me toch wel even te ver. Ik heb geen zin om er een conversatie mee te beginnen, want het eerste dat ze altijd doet is huilen. en dat vind ik verschrikkelijk. Onze dochter is voor haar ook maar iets waar ze mee kan uitpakken. Ze moet er maar zijn op haar vraag, maar andersom no way! Als we op bezoek zijn zit ik soms te kotsen omdat het er zo vies is. Ik denk dat ze 1keer per jaar stofzuigt ofzo. En het ligt er nog eens vol kattenharen. Leuk als je je kind daarin moet laten kruipen .Onlangs schrokken we ons een bult omdat er gestofzuigd was. Bleek dat er vrienden op bezoek kwamen en dan is het "schone schijn he". Ik hoop maar dat ze in de toekomst niet te veel aan onze dochter beloofd en dit dan niet nakomt, want dat zou ik echt heel erg vinden. ik heb alleszins het geluk dat mijn man er ook 100% zo over denkt. Dus ik kan gerust mijn hart luchten als er iets op mijn lever ligt. Alleen durft hij ook niet zoveel tegen zijn moeder te zeggen omdat hij ook weet dat ze direct en om alles begint te huilen. Ik ben toch blij dat ik niet de enige ben die gefrustreerd geraakt door m'n schoonmoeder ik wens iedereen hier veel sterkte!   |
| 16/09/2008 @ 10:41 Marleen | Marleentje, Je hebt heel goed gereageerd door rustig op te staan en door te gaan na die uitbrander van je schoonouders. Er tegenin gaan zou toch niet geholpen hebben. Die mensen zijn zo egocentrisch dat ze toch niet zouden luisteren naar jou argumenten. Het is heel mooi dat je speciaal thuis blijft voor je kindje. Als je dat kan en wil moet je dat zeker doen. Trouwens, ik ben ook van mening dat grootouders, grootouders moeten blijven en niet de zorgen van hun kleinkind op zich moeten nemen. Soms kan het niet anders en dan begrijp ik het best. Er is nu éénmaal gebrek aan opvang in België + dat het soms vrij duur is. Maar in jou geval zou ik nog liever een dure opvang betalen dan je kindje te dikwijls naar hen te laten gaan. Ze claimen hun kleinkind en jij als mama bent voor hen niet van tel. Erg is dat. Ik hoop dat die mensen alsnog gaan bijdraaien en dat jullie dit nog kunnen uitpraten op een menselijke manier. In het andere geval, blijf gewoon aan je gezinnetje denken en trek je niks aan van wat zij denken. Marleen   |
| 16/09/2008 @ 16:30 saartje79  | Marleentje, pff, wat een verhaal. Goed dat je man mee is opgestaan. Denk dat het hier anders zou zijn. Heb ook al een paar keer zin gehad om op te staan en te vertrekken, maar dan is het gegarandeerd ruzie met mijn vriend, omdat zijn mama hem dan constant belt en zielig loopt te doen. Heb ook een heel verhaal, maar heb het vandaag al enkele keren vertelt en geschreven, dus voor de geïnteresseerden: maar even verder kijken op dit opa/oma zijn/worden deel kijken, bij ik wil niet dat mijn schoonouders oppassen (denk ik). Je hebt geluk dat je bij Lotte kan thuisblijven! Geniet maar volop van jullie dagen samen!!   |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]