Ik kom dit niet schrijven om kritiek enz te krijgen maar gewoon om eens te horen hoe jullie hierover denken.
Ik ben een mama van 3 kindjes en ik wil het eens hebben over de 2 kleinste,ze zijn 7j en 3j
ik ben 2.5j geleden met hun papa uit elkaar gegaan,hij heeft de kinderen bij mij niet erkent omdat hij nog getrouwd was,en hij heeft ook een zoon van zen ex vrouw die wel erkent is .
ik eis al lang dat hij ze erkent,zodat we via advocaat een regeling kunnen treffen ivm de kinderen.
maar hij is van principe da als hij moet alimentatie betalen da hij dan zelf ni kan leven en da IK da geld aan mezelf zou opdoen :s vorig jaar heb ik een advocaat genomen en die heeft men ex een brief geschreven om het vriendelijk te verzoeken vrijwillig te erkennen en dat hij zo gerechterlijke kosten kon vermijden. toen hij die kreeg is hij beginne dreigen om zowel mij als de kinderen zou iets komen aandoen enz.toen heb ik ook alles stopgezet omdat ik niet wil buitenkomen met schrik voor de kinderen (hij is echt tot alles in staat)
dus maw meneer doet al 2j totaal geen aanstalte om contact te krijgen met zen kindern.hij heeft nu een nieuwe vriendin (goed voor hen) en nu heb ik vernomen dat ze een kindje verwachten!
ik ben echt kwaad; wat hebben die 2kindjes bij mij misdaan om gedumpt te worden door hun vader en da meneer ff gezellig een ander volsteekt !
srry voor de uitspraak maar het is toch zo,da da meiske een kind wil van iemand die zen ander kinderen zelfs ni beziet !
wat zouden jullie doen moesten jullie dit voorhebben ?

groetjes, een trotse mama

hallo iedereen,
ik ben 7 jaar geleden van mijn ex weggegaan (nog niet gescheiden) ik was toen een 4-tal maanden zwanger, ik heb ook toen mij huidige man leren kennen volgens de wet geld als je bevalt binnen de 300 dagen na de scheiding dan word het kind sowieso herkent door je ex of je dit nu wilt of niet. Ik had graag gehad dat mijn oudste dochter mijn naam kreeg maar dat ging dus niet hij heeft 2 jaar naar haar niet omgekeken laat staan het allimentatie op tijd betaalt en nu moet ze om de 14 dagen in de vakanties moet ze de ene helft van de vakantie naar hem en de andere helft blijft ze bij mij, je zou zeggen dat is een goede regeling maar niets is minder waar het kind word van de ene kant naar de andere kant getrokken en we hebben ook al gemerkt dat zijne kant ons elke keer probeert door het slijk te trekken en het kind tegen ons probeert op te zetten, zij wordt daar zo danig gemannipuleerd en krijgt elke keer daar haar zin zodat wij het elke keer opnieuw moeten horen wat en hoe ze alles gedaan heeft en wat ze gekregen heeft, hij kan haar dit allemaal wel geven maar hier thuis zijn nog drie andere kindjes en dat is al een pak moeilijker, ik zou blij zijn als hij moest zeggen ik wil niets met haar nog te maken hebben dan heeft het kind al die aanpassingen niet meer nodig en jij zit niet elke keer met de kopzorgen van hoe ze naar huis gaat komen en het geld daar moet je het zeker niet voor doen want dat stelt totaal niets voor daarmee breng je ze echt niet groot, oke het is een extrat'je meer maar dat is ook alles en hij kan het van de belastingen aftrekken en jij kan ervoor betalen dus. Nee echt ik zou het gewoon laten hoe dat het is en later kan je je kinderen nog vertellen wie hun vader is en dat hij het dan uitlegt wat er toen is misgegaan. Geniet maar van je kindjes die nu van jouw alleen zijn.
Groetjes

nee hij heeft totaal geen contact met hen,hij wil da wel maar dan da we onderling overeenkomen, maw hij wil zen kinderen zien enz maar voor de rest ook niks,ik heb zoiets van erken ze en we kunnen een regeling treffen het leven is ni alleen het plezier.
maar als hij moet alimentatie betalen wil hij ze ni zien , hij moest zo maar is ne euro minder hebben voor zijn plezier te mislopen
maar het knaagt enorm bij mij,hij heeft in den tijd samen met mij gekozen voor de kinderen dan moet hij er ook heel zen leven mee voor zorgen.en zeker nu er een nieuw kindje op komst is vind ik het erg laag en zeker voor mijn kindjes heel erg, hoe moeten zij zich voelen over het feitt da hij ni naar hen omkijkt maar wel nog een kindje krijgt waar hij wel zen plicht voor zal doen, net als voor zen oudste zoon bij zen ex vrouw die hij elke 14 dagen ziet en waar hij wel alimentatie voor betaald.
ik weet het echt ni meer, ik ben ten einde raad en als het zo verder gaat weet ik ni waar ik ga eindigen , ik probeer me zo goed mogelijk te houden enz en ni echt te tonen hoe veel pijn dit me doet

ik vind het zo laag van hem dat hij dit doet, niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor de grote broer hij is tenslotte hier mee de dupe van alsook het kind da nog ni is geboren !

ik kan nog maar 1 ding toevoegen, ik bekijk "hem" nu als een donor die ervoor gezorgt heeft dat ik prachtkinderen heb gekregen.

wij zijn nu ook al 2.5j uit elkaar en ik heb ook zoiets van leven en laten leven, het deert me ni echt, de moment da ik het wist was ik boos,en idd ik dacht ook van,,, waarom de 2 kindjes hier niet en dan er nog 2 bijkrijgen en nog een oudere waar hij wel voor zorgt.
maar da laat ik achter me, de kinderen zijn beter zonder hem da is nu wel heel duidelijk.men zoon vraagt niet naar zen papa en als hij dan is een foto ziet waar hij mee opstaat legt hij hem meteen weg en kijkt hij boos!
de jongste kent haar echte papa ook niet en ze zegt tegen men huidige vriend ook papa, niet omdat wij het zeiden ,uit zchzelf, hij zorgt tenslotte ook voor haar hij is een echte papa voor haar dus waarom da kind da ontzeggen...
begin volgend jaar worden ze ook alle 3 (heb nog een dochter buiten deze 2)samen gedoopt met een echte meter en peter die hen nauw aan het hart liggen,dat hadden ze tot voor kort niet en in mei doet de zoon zen eerste communie!
ook ik heb als ik bevallen ben van men zoon altijd moeten horen dit is mijn kind ni die lijkt ni op mij,toen dan nog eens bleek dat er achterstand was op motorisch vlak was het hek helemaal van de dam en kreeg ik nog eens te horen da hij hem ni moest hebben omdat hij 'gehandicapt' is! grrrr
men zoon is nu net 7j geworden gisteren,er is intussen DCD en autisme vastgesteld maar er is geen haar op men hoofd dat er aan denkt hem de stempel ' gehandicapt' op te plakken . hij is een superkind en ge zou hem opeten als ge hem ziet :)