ZEG NOOIT NOOIT....................................................
He Wen, dit is ook onze laatste voor zover we dat nu beslissen,wij hebben nu 3 zoons de oudste is al 11 de de middelste word met 3 weken 10 en de jongste word zaterdag 6.
na de jongste vonden wij het ook goed en hadden het idee dat we er klaar mee waren,maar na een paar jaar begon het weer te knagen en dat werd steeds erger , en samen hebben we er veel over gepraat en ook vaak weer gezegd ach nee het is goed zo ,anders moet je een grotere auto het kost weer handen vol met geld en sinds alle kids op school zitten ben ik weer meer gaan werken... dus het was goed....toch ha ha...niet dus..heb 2 weken voor mijn 18e mijn 1e gekregen ,dus ben nu nog maar 29 is dus ook wel logisch dat het knaagt mijn vriendinnen beginnen nu en zusjes enz.
voor dat we weer de knoop hadden doorgehakt was ik er dag en nacht mee bezig ,en mijn man vond het prima wat mijn keuze was,mijn motto werd...ALS JE HET NIET DOET KRIJG JE SPIJT EN ALS JE ER WEL VOOR GA KRIJG JE NOOIT SPIJT... ook al zou je een keer een maandje krap komen te zitten en dat stuk wat we graag bij ons huis aan willen laten zetten,nou dan wachten we daar toch een paar jaar mee,het is een ieder zijn eigen keuze en ik ben zo blij dat wij die knoop hebben doorgehakt, ik kan niet wachten tot de kleine er is, MAAR er is een MAAR ik denk toch echt dat dit de laatste is.


wat een verhaal
liefs Coraal

Dus jullie waren ook lekker jong begonnen, wel ideaal als je het zeker weet en je man laat zich strerilliseren, ik denk niet dat die van mij dat laat doen,we hebben het er wel eens over gehad maar lijkt hem maar niks.
zelf was ik jaren aan de pil en ging prima eigenlijk nooit echt vergeten of het werd een paar uurtjes later maar werd begon de laatste paar jaartjes te knooien werd iedere keer minder ongesteld op het laatst nog maar 2 dagen en kon het af met inlegkruisjes de dokter zei dat sommigen amper of nooit ongi werden met de pil, maar ik voelde mij er niet goed bij ik zag gewoon verandering en kreeg steeds meer hoofdpijn en zweetaanvallen dus ben ik al een half jaar voor dat we besloten er weer voor te gaan al gestopt met de pil, hoe dat straks moet weet ik nog niet maar ga niet voor altijd met condooms knooien,misschien dat ik nog weer de pil ga proberen of een andere soort,maar goed bleek ondanks dat ik bijna niet ongi werd toch nog top vruchtbaar was want werd direkt weer zwanger(was toch een beetje angstig)je weet maar nooit,normaal werd ik altijd in ronde 1 zwanger en dat was nu niet anders ha ha

liefs Coraal

Ik ben 36 jaar en zwanger van mijn eerste.
Ik denk ook dat het bij dat ene zal blijven. Voor mijn partner zal het zijn 3de kindje zijn. Hij had zich laten steriliseren na de geboorte van zijn 2de maar heeft het terug ongedaan laten maken 3 jaar nadat we elkaar hebben leren kennen.
Als het aan hem ligt zal het nu zeker het laatste worden want hij wil mij nooit meer zwanger meemaken. Blijkbaar ben ik niet te genieten.

dat zou hier ook zo zijn hoor, moest er onverwacht toch nog 1e komen voordat mijn man zich heeft laten sterliseren, dan is dat ook welkom, zou het zeker niet laten weghalen.
ik ehb voorlopig nog nergesn echt last van gelukkig, en mijn man zegt ook dat ik niet echt anders doe dan anders, soms wat minder geduld ofzo, maar das denk ik alles.

Ik was 23 bij de geboorte van ons eerste, 26 bij de geboorte van ons tweede en 29 bij de geboorte van ons derde kindje. Mijn schoonmoeder vond dat ik me maar moest laten steriliseren na de laatste bevalling, ik vond het schandalig dat ze nog maar zoiets voorstelde. Mijn man zei tegen mij dat hij zich wel wou laten steriliseren maar dit wou ik absoluut niet, hij was nog maar 29 er kan zoveel gebeuren, niet alleen een scheiding maar wat als er mij iets overkomt, wie zegt dat hij dan nooit kinderen meer zal willen, neen ik vond dat té drastisch en wou dit dus absoluut niet. In september vorig jaar liet ik me een implanon staafje plaatsen, mijn gezinnetje was compleet maar toch wou ik geen beslissingen nemen die daarna niet of nauwelijks meer te herstellen zijn. En gelukkig maar, de dag dat ons jongste 1 jaar werd is het weer ongelooflijk beginnen kriebelen, ik kijk uit naar zwanger worden, een positieve test, leven voel, gynbezoekjes, ja zelfs bevallen. Mijn man is enigszins wel gewonnen voor een 4de kindje, al wil hij liever nog een aantal jaartjes wachten, ik heb echter geen aantal jaartjes meer, ik ben er nu 30 en wil echt niet meer zwanger worden na mijn 35, ik wil ook geen al te groot leeftijdsverschil, anders hoeft het echt niet meer voor mij.

Ik kan geloven dat je gezinnetje compleet is maar let toch maar op met zo'n drastische beslissingen want je weet immmers nooit!

Je zal trouwens zelfs even moeten zoeken naar een uroloog die op zo'n jonge leeftijd al wil steriliseren, een vriend van ons was 27 en heeft 3 artsen bezocht voor hij er één vond die de ingreep wou doen, de anderen vonden hem allemaal veel te jong, je weet immers niet wat de toekomst brengt.

Marijke