Ik heb weeral een slecht gevoel na een bezoekje van mijn vader. Zoals elke grootvader is hij heel trots op zijn kleinkind wat ik natuurlijk allemaal begrijp.
Maar hij ondermijnt mijn gezag!
Bijvoorbeeld:
Mijn dochter was al een hele tijd lastig, niks was nog goed, dus ik legde ze in haar relaxje om wat uit te moppen en in het slaap te vallen. Natuurlijk doet ze dan even extra lastig maar ik weet dat dit overgaat. Ik was bij mijn ouders thuis en ik zei tegen mijn moeder en mijn vader: 'laat ze maar even doen het zal zo wel gedaan zijn.' Wat deed mijn vader: er toch naartoe gaan en ze uit haar relaxje nemen. Ik was razend!

Nu vandaag net hetzelfde. Ze was moe dus legde ik ze in bed en was nog een beetje aan het 'zagen'. Mijn vader komt tot bij ons gefietst en hoort ze boven in haar bedje 'wenen'. Hij had zijn schoenen al uit om te gaan kijken. Ik zei: nee pa, laat ze maar doen, ze moet slapen.
Natuurlijk was hij in zijn gat gebeten. Ik kreeg het antwoord dat hij haar niet mocht zijn terwijl hij speciaal naar ons thuis was gefietst. Ik vertelde hem dat ze binnen de 5 minuten zou slapen, maar wanneer hij naar haar kamer zou gaan, ze denkt dat ze terug naar beneden mag komen.En wat krijg ik als antwoord??? 'Dat zeg jij!' Uemmm pardon, ik ben al 3 maanden fulltime bij mijn baby, ik zal ze wel het beste kennen zeker?? Hij is 5 minuten gebleven en in die 5 minuten lag ze te slapen.

Overdrijf ik nu een beetje of is dit erover? Hij is het altijd gewoon geweest om te zeggen wat wij (ik en mijn broer) mogen doen maar nu ben ik de baas. En ik denk da