Ik heb een vraag.
Wij zitten in de laatste 10 dagen voor de vermoedelijke datum.
Mijn vrouw heeft de laatste drie dagen ongelooflijk veel pijn in haar buik, rug, bekken en bovenbenen. En ook bijna continu "oefenweeën", want ze zijn allesbehalve regelmatig, maar wel heel pijnlijk.
Bij het laatste echte onderzoek, een week geleden, had ze een kleine cm opening. Deze maandag zijn we naar de spoed gegaan omdat we dachten dat haar water was gebroken, maar ze had geen weeën, dus mochten we terug naar huis na een nachtje monitor. Sindsdien kan ze amper slapen, ze heeft veel vochtverlies, maar het zou geen vruchtwater zijn, volgens de vroedvrouwen. Vandaag is ze al bijna 24u wakker van de pijn en gewone pijnstillers helpen niet. Als we bellen naar het ziekenhuis zeggen ze steeds kom maar af om te controleren, maar dat hebben we nu al zo vaak gedaan, dat we al op voorhand weten dat ze ons terug gaan sturen, want haar water is niet gebroken, ze heeft niet genoeg openeing, ze heeft geen echte weeën, ze heeft enkel pijn...Ze heeft al pijnlijke harde buiken en voorweeën sinds haar vierde maand.....Heeft iemand hier al zoiets meegemaakt? Zijn er nog moeders die zo'n zware zwangerschap hebben meegemaakt? Vaak als we "klagen" of "vragen" over de pijn en de zeer boven het gemmiddelde ongemakken krijgen we negatieve reacties, zoals "het hoort erbij, als je niet tegen pijn kan, waarom ben je dan zwanger, dat is de natuur, je moet niet klagen" alsof wij hebben gekozen voor een ongemakkelijke zwangerschap.

Bijna-papa,

is de baby al ingedaald? Want als dat nog niet het geval was, dan kan het zijn dat die pijn te maken heeft met de indaling van de baby.
De laatste dagen zijn echter wel het zwaarste.. Niet voor niets hebben de meeste vrouwen dan last en 'zagen' ze al eens. Ik werd er altijd boos van, als bij mij de pijn geminimaliseerd werd.. Sommige mensen kunnen echt geen begrip opbrengen of willen je gewoon niet begrijpen.

Hebben de vroedvrouwen al eens getest of het vruchtwater zou kunnen zijn?
Weet je, als je écht zekerheid wilt, kan je altijd eens gaan voor een second opinion. Desnoods in een ander ziekenhuis.
Je eigen gyneacoloog voelt vertrouwd aan natuurlijk.. maar die gyneacoloog zie je toch pas wanneer de baby er bijna is... die komen eigenlijk alleen om hem/haar 'op te vangen'.
Al het andere werk wordt toch door de vroedvrouw gedaan.
Ik ben niet bevallen met mijn eigen gyneacoloog... het was zondag, en ik had de gyneacoloog van wacht. En eerlijk gezegd.. dat kon me geen moer schelen. Die baby moest er gewoon uit.

Dus, laat een second opinion, je zeker niet tegenhouden omdat je bang bent niet te kunnen bevallen met de eigen gyneacoloog.

Je kan natuurlijk ook op je strepen staan en EISEN dat ze een vruchtwatertestje uitvoeren.
Ik zou er toch op aandringen!
Maak hen duidelijk dat het voor jullie de eerste keer is (is dat zo??) en dat jullie gewoon gerust willen gesteld worden, én meer uitleg willen.

Normaal gezien moeten ze je dan toch wat tegemoet komen hé.

Veel succes in ieder geval!!