Hey vis²,

Blijkbaar zitten we ongeveer even ver, en ik heb dezelfde klachten zoals jij. Van mij is het pas mijn eerste zwangerschap.

Ik zit al van 24 weken thuis. Eerst vond ik het van mezelf een schande, nog maar zover en al thuis zijn dacht ik.
Ik kon nog wel werken (productiewerk), maar met alle kwaaltjes van dien: rugpijn, bekkenpijn, die baarmoeder die zich constant opspant! En ik werd van alles veel vlugger zenuwachtig, en dan krijg ik ook een gespannen buik. Nu heb ik ook soms last van mijn lies, precies of ik het verrokken heb. Dus net dezelfde dingen als jij. Bovendien ben ik zoveel keer kortademig, zelfs als ik gewoon zit of lig op mijn linkerzij!

Volgens mijn gyneacoloog was dat toen al allemaal NORMAAL, en wordt het er niet beter op. Toch moest ik rusten, voor het zekere. Ik mocht ook niet meer terug gaan werken, want na enkele weken rusten zou ik het toch niet meer lang kunnen volhouden.

Zeker met een eerste kindje al rondlopen, zou ik het niet afraden om thuis te blijven. Er zijn veel toekomstige mama's die thuis zijn. En je moet aan jezelf en de baby denken. Als je twijfelt is het toch beter om thuis te blijven, duizelig te worden en vallen, een verschot in je rug te krijgen, oververmoeid raken,... want dat is het werk niet waard hoor! Ik twijfelde ook, maar ben soms al heel erg blij geweest dat ik niet meer moet werken. Dat merk ik als ik bijvoorbeeld een stoel verzet, eens veeg, lang rechtsta achter mijn kookfornuis,...


Groentjes en hopelijk hielp ik je verder!

Ja Annemie,

Als die persoon denkt dat hij meer recht heeft op jouw hulpverlening dan jouw kindje op preventieve gezondheidzorgen, zou ik zeggen die is niet helemaal correct in zijn mening.

Het is aan hem om op tijd vervanging te zoeken toch? Daar mag jij niet door tegengehouden worden, want als er iets misloopt omdat je aan het heffen was, dat is het allemaal niet waard hoor.
Ik stopte ook van de ene dag op de andere omdat ik veel te zenuwachtig was op het werk want ze maakten me zot. Daardoor kreeg ik veel rugpijn en harde buiken. Toen de dokter zei te stoppen was ik eerst ongelukkig maar toen zei ik: foert, dat ze maar iemand anders op die plek steken! Mijn kind gaat voor. Maar werken met mensen geeft soms meer morele verplichtingen hé...

Maar je kindje komt op de eerste plaats, dus neem maar die rust op 31 oktober dat zal je echt kunnen gebruiken na zo'n zwaar werk!!!

Annemie,

Zorg maar dat je niet jezelf forceert.
Want gelijk hoe blijf je toch een tijd thuis na de bevalling en dan moeten ze ook hun plan trekken. Als dat dan enkele weken eerder is omdat het niet meer gaat, dat moeten ze zien aankomen vind ik. Jij mag de dupe niet worden he maar ik snap wel als ze je dan constant bellen en zo dat is ook frustrerend. Je mag je zeker niet verplicht voelen om te gaan werken, als je voelt dat het teveel wordt, gewoon naar de dokter!!

Ik zat er ook eerst mee in op het werk, maar iedereen is vervangbaar, dat heb ik nu gezien.


Maar sowieso vind ik het een hele prestatie dat je zo lang blijft werken! Chapeau!!
Kijk nog twee weken en je bent thuis. Ik duim voor je