Hoi dames,

Cathy wzt vervelend,hoop en duim voor je dat je snel met goed nieuws kan komen.Niks zo vervelend als je hoopt en dan enkele dagen later bent ze dannog vollebak doorkomen.
Marie,een voorspoedige bevalling toegewenst en dat de natuur zijn eigen gangentje mag gaan en 3.4kg is idd al een mooi gewicht ook al zitten ze er vaak naast met die metingen volgens mijn gyne toch.
Waar ga je bevallen?
Marian,leuk dat het schoolgaan zo goed vlot en idd zoals ik had gezegd heb je nu erg veel vrije tijd die je kan invullen en idd na enkele dagen of een week als alles aan kant is en achterstallig werk ingehaald is wat moet je dan,een leuke hobby zoeken.
Logan wat een nare eerste schoolervaing alleen al voor je kleintje stuur hem naar een andere school hij gaat niet meer willen gaan hoor naar die juf en kan hem geen ongelijk geven.Er zijn genoeg scholen in Mechelen,kijk nekeer rond en zie waar het klasje wat kleiner is en leg ook je ervaring uit zodat die niet herhaalt.De start is zo belangrijk voor die kleintjes,ze moeten echt goed opgevangen worden en meestal zijn de o ste kleuterklasjuffen echte moederkes.En bij Zoey waren ze toen bijna met 40 in het klasje maar daar werd niemand rot behandelt,allemaal blije kleuterkes.Waar woon je nu zal is meedenken welke scholen er in je buurt zijn en of ik weet of er enkele goeie bij zijn.

Nieuws van hier,ook hier is de eerste week van een nieuw schooljaar in een nieuwe school achter de rug.Moet zeggen is ook voor de ouders ff wennen met nieuwe regels en gewoonten.
Ook hier is sinds maandag haar jas verloren en niet terug te vinden maar de juf is wel vriendelijk en zei na de ouderavond donderdag dat ze er terug achter zou gaan zoeken.Zoey vindt het er leuk en heeft al enkele vriendinnetjes gemaakt.Maandag heeft ze wel last gehad van een gluurder op het toilet en dat heeft ze dan ook gemeld en de kids in kwestie hebben in straf moeten staan.
Wat ik minder vind is de communicatie naar de ouders toe.Nu turnen ze in een echte turnzaal en moesten ze blijkbaar turnpantoffels hebben,nu was ik daar al op voorzien en had er klaarliggen maar als ze niet laten weten dat ze die moeten meebrengen,kan ik die niet meegeven en dus kreeg mijn kleine meid,die al veel te groot is onder haar voeten,dat als ze geen turnpantoffels meebrengt ze niet meer mag meedoen.Dat ben ik op de ouderavond te weten gekomen.Vrijdag heb ik haar pantoffels dan maar in een zakje gedaan en meegegeven.
Ook nog op de oudercontact werd er zo op een verwijtende toon de melding gegeven dat het woendag fruitdag is en dat er nog altijd kids zijn die dan koeken meebrengen en ze die deze keer dan maar hebben mogen opeten.Ook hier weer als we het niet weten kunnen we het niet meegeven,of wel soms.Op dat gebiet was dijkstein 10 keer beter,die hadden voor het minste een briefke mee in hunne boekentasen zo bleef je van alles op de hoogte.
Verder ff over mezelf sorry dames,heb van de week er serieus doorgezeten,was helemaal op,er was iets op het werk dat al een hele tijd serieus aan me vrat maar dat is opgelost en nu is er al een beetje van mijn schouders af.Maar dat gebrek aan zelfvertrouwen houd me wel veel tegen.En sommige mensen helpen je wel een beetje om ervoor te zorgen dat dat zo blijft door je constant af te breken.
Als in september volgend jaa,ja ik weet het nog erg ver weg,mijn kleine man ook naar de schoolpoort toe zal gaan,dan zou ik graag een cursus gaan doen zodat ik ander werk kan gaan doen zodanig dat ik meer uren kan gaan werken,nu zat ik zo in de put en nog atlijd,heb gewoon instant maagpijn als ik eraan denk,nu dus,dat ik niet weet wat ik zou gaan doen en wat ik zou kunnen.Aangezien ik volgens sommige mensen nog niet deug om een vod uit te wringen,voor wat deug ik dan wel he.Dat weeg zwaar door want volgend jaar december loopt ook mijn loopbaanonderbreking af en zou tegen volgend jaar dus vooruitzichten moeten hebben om meer uren te gaan doen om meer centjes binnen te brengen.We redden het nu wel maar net en een beetje ruimte zou geen kwaad kunnen.Elke keer als het zinntje valt,deze maand moeten we zien wat we doen,want ik weet niet of we rondkomen,voel ik me schuldig.Het is echt een zware last en druk en naarmate de tijd,nu nog een jaar dus kort,wordt die allen maar groter.
Voelde me ook een enorm slechte moeder,mijn dochter ziet mijn moeder liever als er iets is of heeft ze verdriet,wil ze naar moeke.
Ze had moeke enkele dagen niet gezien,had ze vrijdag buikpijn,ze wou niet naar school maar naar moeke.Zelfs mijn klein venteke begint met op zijn papa te roepen ipv op mij.
Ik voelde mij zo slecht,had zo een zwaar gevoel in mijn hoofd en was zo moe geraakte gewoon niet vooruit.
Met het probleem op het werk op te lossen en thuis toch wel goed te praten voel ik me een beetje beter,het zware gevoel in mijn hoofd is weg,maar ik weet nog altijd niet wat ik moet doen.
En vrees dat dat me binnenkort weer parten gaat spelen.Daarom ben ik zo trots op mijn zus,die gaat nu gaan studeren,die weet wat ze wil en wat ze wil bereiken.Het zal niet makkelijk worden,met 2 kleine kids maar ik hoop dat ze slaagt.Ik word er 30 en heb totaal geen idee wat ik aanmoet.
Sorry voor de hele epistel dames,maar had nu ff tijd om mijn harjte te luchten.
Groetjes,
Sandy