Even snel vertellen dat Joachim gisteren en vandaag voor het eerst enkele stapjes alleen gedaan heeft. We zijn reuzetrots, we hebben er lang op moeten wachten, echt een geweldig moment en we zijn zo blij dat we toen juist allebei thuis waren.

Ik moet terug gaan, want Gabriël zit te huilen.

Vele groetjes allemaal

PS: Mekkie gaat het al wat beter met je?

En Poester nog een hele gelukkige verjaardag voor Serjenka!

Groetjes Heidi

Hey allemaal,

Weinig tijd nog om achter de pc te kruipen, maar ben nu 's avonds aan Gabriël zijn doopboekje bezig als ze slapen dus ook maar even tijd maken om nog eens iets aan jullie te laten weten.

Hier gaat alles prima, Joachim had dus in totaal 9 dagen overgegeven en dan nog enkele dagen weinig maar dat is nu allemaal door hoor. Er zit zoveel leven nu in en deugenieterij ook, kasten opendoen alles willen leeghalen, alles de grond opgooien, etc.. en als je dan nee blijft zeggen wordt hij soms zo driftig, ik heb hem dinsdag voor het eerst een time-out moeten geven. Ik had hem een half minuutje achter de zetel gezet waar niks te zien was en daarna was hij zo rustig. Echt ongelooflijk hoe dat dat helpt.
Dat is de peuterpuberteit zeker?
En stappen doet hij nog altijd niet alleen, maar staat nu wel overal recht, daarstraks nog de hele keukenkasten af, als hij zich maar ergens aan kan vasthouden hij is onzeker heeft een beetje bevestiging nodig. Maar hij blijft evalueren, zolang hij dat doet zal hij er hopelijk binnenkort mee vertrokken zijn.

De nachten gaan nu hier ook prima, eigenlijk nog maar twee weken nu, ze gaan 's avonds gelijk slapen rond 19u-19u30 en Joachim is dan wakker tegen 06u30 en Gabriël moet ik wakker maken tegen 07u als ik ga werken. Het valt allemaal heel goed mee, hij doet het overal heel goed en lacht naar iedereen vooral naar zijn broer.
De eerste dagen vond ik het wel lang duren eerdat ik mijn kleinste terug zag, maar dat ben je snel gewoon. En eerlijk gezegd ben ik veel minder moe na een dagje werken dan als ik de hele dag er alleen voor heb gestaan met de kinderen.
En ik ben zo blij dat ik de woensdag thuis ben, dan is mijn week echt gebroken, telkens maar twee dagen werken, ik zou niet meer anders willen.

Mekkie, veel sterkte aan je vriendin moet vreselijk zijn om zoiets mee te maken. En ook heel veel sterkte voor jou, daar moet je echt wanhopig van worden als je altijd zoveel pijn blijft hebben. Is dat door de zwangerschap dat je bekken erger zijn geworden, of heeft het puur met het ongeval te maken? En Sophie zal ook wel vermoeiend voor je zijn, zeker als je zo pijn hebt.

Lietje, wat schrikken van je papa! Echt maar goed dat hij niets heeft, moet toch akelig zijn om je huis zo te zien afbranden, ik weet het het zijn maar bezittingen maar toch, je bent toch gehecht aan veel spullen.

Mijn man had mij vorig weekend nogal verwend, had tickets van Disney On ice gekocht ( ik wou dat al zo lang zien), daarvoor nog wat gaan shoppen, na de voorstelling in Antwerpen nog iets gaan drinken en dan had hij nog een hotelletje geboekt (kindjes bleven bij mijn ouders slapen), heb ik nog een armbandje gekregen en heeft hij mij nog ten huwelijk gevraagd , hij had dat eigenlijk nooit officieel gedaan en hij wist dat ik dat erg vond

Was heerlijk, we hebben echt genoten

Voor de rest met iedereen alles ok?

Groetjes van ons