Hoi Hoi,

Carmen, bedankt! Wij zijn ook superfier op hem!!

Ellen, bij mijn zwangerschap bij Noah zijn de problemen begonnen op 31 weken zwangerschap. Ik had toen premature contracties (ca om de 5 min). Ik heb dan onmiddellijk platte rust moeten nemen en heb 2x in het ziekenhuis gelegen aan een infuus voor de weeën te remmen. Nadien moest ik elke 4 uur berotec nemen. Ik had toen wel af en toe eens hoge bloeddruk, maar niets alarmerend en ook geen eiwitten in de urine. Ik denk dat het HELLP ongeveer begonnen is op 33 weken. Toen kreeg ik dus trandate voorgeschreven, die ik 3 keer per dag moest nemen. Daar was mijn bloeddruk mee onder controle te houden. Twee dagen voor Noah geboren is, had ik echt een beklemmend gevoel op mijn borst en verschrikkelijke hoofdpijn. We zijn dan terug naar het ziekenhuis gereden omdat ik het vermoeden had dat mijn bloeddruk niet goed was. Dan is gebleken dat hij 17/10 was en zelfs nadat ik een infuus had gekregen, was mijn bloeddruk niet omlaag te krijgen. De gynaecoloog heeft dan beslist om te stoppen met de weeënremmers om de bevalling te doen starten, omdat het zowel voor mij als voor Noah te gevaarlijk werd. Maar ik heb op dat moment eigenlijk niet beseft hoeveel gevaar we eigenlijk liepen (misschien maar goed). Uiteindelijk kwamen de weeën niet op gang en hebben ze mij ingeleid. Omdat Noah die zware weeën niet aankon, daalde zijn hartslag naar 45 en is er beslist om een spoedkeizersnede te doen. Op dat moment heb ik eigenlijk allemaal niet echt beseft wat er gaande was. Ik wist wel dat mijn kindje elk moment kon geboren worden en dat hij te licht zou zijn, maar ik heb eigenlijk niet stilgestaan bij de gevaren en gevolgen. Dat besef is pas achteraf gekomen.
Na 6 weken moest ik terug op controle bij de gyn en daar was mijn bloeddruk toch nog vrij hoog. Ik heb dan 2 weken frequent mijn bloeddruk moeten opvolgen (3x/d), omdat ze schrik had dat ik blijvende schade had. Gelukkig was dat niet het geval, thuis was mijn bloeddruk normaal, maar als dit niet zo geweest was, had ik naar de cardioloog gemoeten. Bij mij heeft het toch ook een hele tijd geduurd, hoor, voor ik op mijn stukken was. Nu Noah sliep pas door op 15 weken, dus daar zal ik ook wel vermoeid door geweest zijn. Maar als ik heel eerlijk ben, was ik pas helemaal hersteld toen Noah 11 maanden was. Toen was ik niet meer zo moe en had ik geen last meer van mijn wonde tijdens mijn regels. Nu, mijn gynaecoloog vindt dus ook dat je echt een jaar moet wachten na een keizersnede en wij hebben haar raad bewust opgevolgd.
Voor dat we nu terug zwanger wilde worden, moesten we eerst op consultatie bij de gyn omdat ze zeker wou zijn dat alles veilig was. Weer heb ik een week mijn bloeddruk moeten opvolgen om te zien of hij normaal was en pas nadien kregen we groen licht voor een tweede zwangerschap. Toen nu toe is mijn bloeddruk heel goed, hij is zelfs aan de lage kant (10/6), dus dat is goed nieuws. Maar toch zit er bij mij goed de schrik in. Bij elke hoofdpijn of duizeligheid neem ik mijn bloeddruk. Ook heb ik heel veel schrik om terug een dysmatuurtje te krijgen, dus ik hou het geschatte gewicht ook angstvallig in de gaten en vergelijk altijd mijn Noah zijn geschatte gewicht op die tijd. Eerst was ik ook nog bang voor een hartafwijking, maar nu we een positieve echo gehad hebben in Leuven is die schrik wel wat weg. Een tweede zwangerschap beleef je dus helemaal anders en veel minder gerust. Maar één ding kan ik je in alle overtuiging zeggen: het is allemaal de moeite waard! Ik heb er geen spijt van dat ik terug zwanger ben en ik heb het allemaal over voor ons tweede kindje! Een derde is een ander verhaal, dat zal er hoogstwaarschijnlijk nooit komen.
Een heel verhaal, ik hoop dat ik je niet verveel!

Katje, fijn dat je er nog eens bent! Ik was gisteren nog aan je aan't denken! Veel beterschap voor jou!! Is Kiano goed genezen?

Groetjes Klaartje

Hallo iedereen,

Marjolein onze Kenji woog 1910 gr bij de geboorte en mocht na 15 dagen naar huis. Dan had hij een gewicht van 2310 gr. Hij is er ook gekomen na een spoedkeizersnede omdat de hartslag ook steeds meer zakte (tot 30 slagen per min). Na de geboorte hebben ze 10 min moeten reanimeren. Zijn apgar score was de eerste minuut maar 1. Hij reageerde dus amper. Na de reanimatie is alles perfect verlopen. Ik weet niet of hij de eerste 2 dagen alarmen gehad heeft maar als hij er nadien had dan was het steevast omdat hij zich kwaad maakte omdat hij zijn fles niet kreeg, of omdat hij niet naar zijn zin lag ofzo. Ik denk dat het echt afhankelijk is van ziekenhuis ook. Kenji lag in het St-Jan in Brugge.

Klaartje gelukkig dat alles in orde is. Ik was van Kenji in totaal 12 kg bijgekomen. Ook niet heel veel want mijn nicht was er bijna 25 bijgekomen.

Petitje goeie reis he. Ben stiekem wel jaloers hoor.

Katje hopelijk zijn alle ziektekiemen snel verdwenen.

Ik weet dat ik nog enkele mensen vergeet maar zal morgen verder schrijven. Mijn stiefzoontje is hier dus moet ik hem ook in de watten leggen he.

Groetjes
Kelly

Hoi allemaal,

Hoe gaat het ermee?

Hier is alles ok. Ons Noahtje is nu echt goed vertrokken met lopen. Ik ben eens benieuwd wat de kinesist woensdag zegt. Misschien heeft hij het wel helemaal niet meer nodig.

Petitje, heb je een fijne vakantie?

Tiny, hoe valt je nieuwe job mee? Veel succes!

Katje, zijn jullie helemaal genezen?

Kelly, ik was net op je profiel aan't lezen. Ik had het voordien nog niet bekeken. Amai, toch wel een heel verhaal met angstige momenten, he! Petje af, dat jullie het allemaal zo goed doorstaan hebben!

Carmen, 't begint zo stilaan op te korten voor jullie, he! Wie weet maken jullie wel een vakantiebaby!!

Marjolein, hoe doet Mats het nu? Noah kwam ook elke dag rond de 50gr bij. Ik weet zeker dat je Mats sneller bij jou hebt, dan je zelf beseft. Maar natuurlijk is nu voor jou elke dag één te veel! We duimen hier nog heel hard mee!

Groetjes Klaartje

Ik kom snel even zeggen dat Kenji zijn eerste tandje erdoor zit. Ik heb niet echt ondervonden dat kenji er veel last van had. Enkel iets minder eten en 's avonds soms lichte koorts maar zelfs zonder iets te geven ging dat over. Hopelijk gaat de rest van de tandjes ook zo goed.

Lel goed dat je dochtertje het goed doet. En onze KA zegt steeds beter een iets magerder kindje dan een mollig dat je op dieet moet zetten.

Carmen het weekend is redelijk verlopen. Had wel wat heimwee als mijn ventje belde en ik de ronkende motoren op de achtergrond hoorde maar volgend jaar komt ook nog he. En de zondag heb ik al 2 uur bij mijn grootouders gezeten en dan vanaf 17 uur bij mijn ouders.

Groetjes
Kelly

Hoi iedereen,

Aan de nieuwe onder ons: welkom.

Hier woog Kiano 1.880kg bij de geboorte en was 44cm. Ik ben bevallen op 39weken. De reden voor zijn gewicht is nooit gevonden. Hij is op 10 november geboren en mocht op 27 november naar huis. Hij woog toen ongeveer 2.400kg.
Ondertussen is hij al een flinke kerel van 19maanden die al een sterk willetje heeft. Ik ben fier op hem dat hij die moeilijke periode heeft doorgesparteld. Hij weegt nu ongeveer 10kg. Hij weegt nog steeds niet wat andere kindjes van zijn leeftijd zouden moeten wegen.
Klein maar dapper... dat wordt toch gezegd.

Hier zijn alle ziektekiemen voorlopig het huis uit.

Tiny, veel op je nieuwe job maandag.
Het zal even wennen worden maar dat komt allemaal in orde.

Carmen, geniet van je weekend met je 2 schatjes. Misschien kunnen jullie al oefenen voor een 2de kindje.

Kelly, ik heb jouw profiel ook gelezen. Achteraf is alles toch nog goed gekomen maar het waren spannende tijden voor jou. voor Kenji zijn eerste tandje.

Marjolein, alles goed met Mats?

Klaartje, hoe doet Noah het? Stapt hij nog altijd zo flink?

Hier is er voor de rest niks speciaals te melden.

Tot later