[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
ik wil wel, hij niet!| 06/01/2008 @ 21:30 ano | Ik denk dat het gevoel van nog een kindje steeds blijft en dat er op een bepaald ogenblik inderdaad verstand bij komt kijken. Ik heb altijd 3 kinderen gewild, mijn man 2. Ik ben nu 7 maanden ver van ons derde (trouwens met wederzijdse instemming:) ) en denk al aan een vierde. Niet omdat het 3 zonen zijn, wel omdat ik geen afscheid kan nemen van dat zwanger zijn, een baby in huis, de vreugde en het verlangen, namen bedenken, ..... Ik vind het zo'n raar idee dat ik die dromen moet opbergen en alleen nog werken aan de toekomst met de kindjes die er zijn. Anderzijds besef ik dat 4 kinderen zowel financieel als fysiek behoorlijk zwaar is. Daar zegt mijn verstand dus ook dat het nu wel de laatste keer zal zijn. En toch, stiekem (en zo blijf ik dromen) hoop ik dat de anticonceptie een keer zal falen ...  |
| 27/12/2007 @ 22:34 sakahy  | zet mijn man gewoon voor blok ik wil niets meer doen aan anticonceptie en als hij zich niet laat helpen tja dan tel je een en een bij elkaar op hij was van begin af aan dolgelukkig met deze derde zwangerschap en laat er na de bevalling een knoopie inzetten |
| 05/12/2007 @ 15:59 | hallo iedereen ik heb 2 schatten van dochters maar ik zou ddodgraad nog een 3 de bij willen en zit er maanden over te zeuren maar mijn man zegt absoluut nee. heel vervelend ze. de kans dat mijn spiraal er over 3 maanden uitmoet omdat ik er niet tegen kan is groot dus mischien tegen die tijd nog is proberen en hopen dat hij dan wel wil he wat ik betwijfel maar wat doe je eraan  groetjes Evi    |
| 24/07/2007 @ 11:27 Greetje | Ik ben ondertussen al 2 jaar erover bezig . Eigenlijk al 4,want voor nr.3 in aan tocht was heb ik al gezegd als en derde komt dan wil ik ook een vierde.En dus,.... had ik eigenlijk gehoopt nu zwanger te zijn van dat vierde wondertje. We hebben samen al veel traantjes gelaten.Het is zo, een man denkt met zijn verstand en een vrouw met haar hart. Het erge is dat hij steeds zegt dat hij met zijn hart er ook nog wel eentje bij zou willen maar dat zijn verstand zegt van niet en dat heeft de bovenhand.En das enorm moeilijk om te aanvaarden. Van de week zei hij, het is goed, we gaan voor een vierde omdat jij dat zograag wil! maar dan moet jij ook voor een oplossing zorgen om ons huisje te vergroten.En toen was ik helemaal van streek! Het gaat hier toch niet om een paar schoenen die ik even wil gaan halen omdat ik dat zo graag wil!En we hebben 2 jaar geleden ons huis gekocht, budget om het nu direct te vergroten is er niet. Hij kwetst me zo enorm maar hij beseft het niet. We komen er wel door! Ik probeer nu zoveel mogelijk te genieten van mijn drie andere schatten want ze worden zo snel groot!  |
| 20/07/2007 @ 12:05 Sofie  | Hoi greetje hier net hetzelfde verhaal. Wij hebben nu twee flinke zonen, de jongste is net 8 maanden en het kriebelt alweer bij mij, maar mijn man zegt resoluut neen! We zullen wel zien, ik geef het nog niet op, ik blijf stilletjes hopen dat hij er binnenkort anders over denkt. Toen ik zwanger was van de jongste, wou ik me er niet bij neerleggen dat dit de laatste zwangerschap zou zijn en dat heb ik dus nog steeds niet gedaan. Plus, ik heb niet het gevoel dat ons gezin compleet is. Ik zou dus nog dolgraag één laatste keer dat alles willen ervaren. Maakt me zelfs niet uit dat het eventueel terug een jongetje zou zijn. Maar, het is wel een feit dat je er alletwee moet achterstaan ... Ik denk dat een man die gevoelens gewoonweg niet heeft en ik heb de indruk dat een man, de mijne toch, veel meer tijd nodig heeft om zich te verzoenen met dat soort zaken. Zij bekijken het ook allemaal langs de praktische kant terwijl vrouwen het volgens mij meer met hun hart bekijken. Ik zou zeggen, blijven proberen, misschien even niets over zeggen, alhoewel ik mezelf er ook op betrap dat er bijna geen dag voorbijgaat zonder dat we het erover hebben. Groeten Sofie     |
| 17/07/2007 @ 09:47 Wen370 | hallo, ik kan jou wel een beetje bergijpen hoor, ik wil al van kleins af aan een groot gezin, later werd daar een getal opgeplakt, nl 4 kinderen, dan leerde ik mijn vriend kennen en die wou er maar 2, dus zeiden we telkens dan worden het er 3 he. nu hebben we er al 2, en vaak zeg ik na nr 3 nog de 4e he, maar hij wilt het gewoon niet, hij zegt dat is te veel, met 2 ben ik zelfs ook gelukkig ... doordat we eigenlijk al vrij vlug zeiden het worden er dan 3 ben ik daar ook tevreden mee, ik heb mij erbij neergelegd, vaak plaag ik hem er nog wel eens mee, maar ik weet dat het er maar 3 zullen zijn. ik kan dus geen tips geven hoe je erbij neer te leggen hoor. maar als je partner niet wilt ... je kan er niet veel aan doen dan he. veel succes    |
| 16/07/2007 @ 20:45 | Ik ben een mama van een stiefdochter( 7) en twee zoontjes (5 en 2,5) en ik verlang al naar een vierde kindje sinds we aan de derde begonnen.Mijn patner weet dat . Nu de kleinste bijna naar school gaat zit het bij mij enorm hoog. Ik zeur al een jaar om te stoppen met de pil maar voor hem is zijn gezin nu compleet. Ik heb écht geprobeerd om me erbij neer te leggen en tevreden te zijn met mijn prachtige gezin maar het spookt dagelijks door mijn hoofd. Hij vind het ook niet plezant meer dat ik er steeds opnieuw over begin.Gelukkig hebben we een hele goede relatie en kunnen we erover praten . Heeft iemand raad of een manier om ermee leren om te gaan? |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]