Ach Sima probeer er je niet al teveel van aan te trekken, alhoewel ik wel kan begrijpen dat je boos en gekwetst bent. Ik zou het ook niet direct apprecieren als er hier iemand mijn kinderen " apen" zou noemen.
Negatieve reacties krijg je in deze maatschappij nu eenmaal als je het nog maar in je hoofd haalt van meer dan 2 kinderen op de wereld te zetten.
Bij mijn laatste liet mijn vader een diep gemeende " godverdomme" horen. En toen ik bevallen was en wij hem het nieuws door belden zei hij gewoon " hopelijk is het nu de laatste".

Wel wij hebben afgesproken ommij te laten steriliseren en ondertussen moet ik de pil nemen, maar weet je dat ik zo heel stiekem ook op nog een "gewild ongelukske" hoop.

Kop op meid je bent niet alleen en als het je wat teveel wordt kom je hier je hart maar luchten. Er is altijd wel een luisterend oor beschikbaar.

Dank voor jullie reacties !
Ik kwam erachter dat ik zwanger ben , toen ik 16w ver was.
We hebben niet voor iedereen verteld, want we waren zelf in shock, en bouwen dien we haden al idee hoe zou de omgeving reageren. Moeder van mij vriend hebben we wel meteen verteld, zijn vader ook (hij heeft dat aan zijn nieuwe vrouw niet verteld-was die bang voor haar reactie, denk ik) mij ouders weten het pas sinds vorige maand.Van niemand hebben we zo negatieve reactie gekregen, als van haar.
Gisteren heeft mij vriend hun nog gezien, en gesproken, maar ze was nog steeds erg boos, bot, en zeer onvriendelijk.
Lucio is eind deze maand jarig ( 1-te verjaardag ) maar of ze zou komen ??? weet ik het niet
Ik voel me in iedere geval beter, en ik hou van mij ongeboren baby, ook al is hij niet gepland en niet overal WELKOM.
Groetjes! Sima

Sorry hoor, maar het is toch ook nog eens zijn stiefmoeder? daar zou ik echt geen waarde aan hechten hoor!

Als JIJ maar gelukkig bent hoor!

Ik vroeg me af, ik heb je weleens eerder op dit forum voorbij zien komen, en je zei weleens dat je niet Nederlands of Belgisch bent, waar kom je wel vandaan? je kinderen hebben ook erg mooie namen en het klinkt niet erg Nederlands!

Heel veel sterkte en geniet nu nog een paar weken van de baby!

Toch ook wel vreemd dat je vriend/man zijn stiefmoeder niets verteld heeft? Was hij bang voor de reacties ofzo?

Liefs

Ik voel me zo verdrietig ...
Ik ben iemand die eigenlijk best stevig in de schoenen staat, en altijd probeer ik positief te denken, maar het is iets in me geknakt en ik weet het niet meer
, maar ik moet het even kwijt...
Vandaag had ik visite van de stiefmeder van mij vriend. Ze kwam vandaag pas erachter dat ik zwanger ben. Ze was helemaal niet me eens dat het 5-de kindje kom... dat ze ons niet feliciteer kan ik nog begrijpen maar de enigste wat ze zei, was : Sima, ben je weer zwanger (?!?!?!?!), kon je het niet weg laten halen ?!?!?!?!?!. .
Ik heb haar verteld dat ik door de pil heen werd zwanger, en dat ik ondanks dit Ongeluk, nooit een abortus zou overwegen, maar ze wou niet eens luisteren naar me, ze was boos en niet te aanspreken.
Is het moeilijk te begrijpen dat ik niet in staat ben om mij kindje te doden, heb ik daar geen recht op? Dat doet me zo veel pijn . Ik heb niet makkelijk met die kleintjes, maar ik klaag nooit. Het zijn mij baby`s, en ik red me wel. Ik hoef geen medelijden of commentaar.
Het lijk alsof die kleine niets waard is.
Ik voel hem schoppen, en ik zit te huilen... Hij is een ongelukje - niet gepland, maar ik hou van hem. Mij vriend zeg dat ik niets van Haar moet aantrekken, en dat we eigen leven leiden, maar dat doet zo veel zeer .
Sorry voor die gezeur, niemand kan me helpen, maar ik moest even mij hart luchten. Hoop ik dat morgen de hormonen weer normaal zijn .
Sima